Kevin Costner heeft veel geweldige films gemaakt gedurende zijn hele carrière, maar hij is vooral goed in die waarin hij een cowboy mag spelen. Costner blijft westerns maken omdat hij zich niet op zijn gemak voelt in de stad, en als filmfans moeten we allemaal dankbaar zijn. Als Costner geen paardenopera’s had gemaakt, had hij misschien nooit de hoofdrol in ‘Open Range’ gespeeld. En als dat nooit was gebeurd, zouden we niet zijn getrakteerd op een van de beste vuurgevechten in de filmgeschiedenis.
In Open Range speelt Costner een hervormde scherpschutter die weer in actie wordt gedwongen om een corrupte boer omver te werpen. Met de hulp van een veehouder genaamd Boss (Robert Duvall) bezoekt hij de stad van de rancher en begint hij kogels af te vuren op alle handlangers van de slechterik – en het is intens. De ene kerel krijgt een kogel recht tussen de ogen, terwijl de ander halverwege de straat wordt geblazen nadat hij een kogel door een muur heeft gehaald. De stad wordt ook aan gruzelementen geblazen als kogels door ramen, muren en eigendommen schieten – wat alleen maar erger wordt nadat de stedelingen in actie komen om de helden te helpen.
Natuurlijk werkt de schietpartij vooral omdat het de grote beloning is voor een geweldig verhaal over wraak. “Open Range” heeft tijd nodig om zijn gewelddadige climax te bereiken, maar het is het wachten meer dan waard, aangezien de film er uitstekend in slaagt ons om de personages te laten geven. Dat gezegd hebbende, was Costner niet van plan een actiescène te creëren die puur om het vermaken van kijkers ging. Hij wilde dat kijkers de ervaring met angstgevoelens zouden verlaten.
De shootout van Open Range levert een klap op
De vuurgevecht in “Open Range” is episch, maar Kevin Costner wilde dat het de destructieve aard van wapengeweld zou weerspiegelen. Vaak zijn filmgevechten vermakelijk en leuk om naar te kijken, maar het climaxmoment in “Open Range” is vol intensiteit, horror en keihard geweld. Dit is wat Costner te zeggen had over zijn doelen voor de scène in een interview met Roger Ebert:
“Ik weet dat ik mijn vuurgevecht ga krijgen. Dat is verplicht, en ik deed het graag en wilde het doen. Maar ik vind dat wapens luid moeten zijn in een film en je bang moeten maken. De beste anti-wapenboodschap is dat (er) een resultaat is nadat wapens zijn afgegaan. Het zijn niet alleen mensen die gewond raken. Dieren raken gewond, en gebouwen worden vernield en mensen zijn voor het leven getekend. “
De acteur en regisseur merkten ook op dat echte vuurgevechten slachtoffers veroorzaken, die mensen vervolgens van de straat moeten opruimen, waardoor ze zich soms ziek voelen. Het is niet glamoureus of mooi – en dit is een boodschap die ‘Open Range’ met zelfvertrouwen overbrengt.
