De Amerikaanse minister van Volksgezondheid en Human Services, Robert F. Kennedy Jr., heeft Big Tobacco de schuld gegeven van het helpen aanjagen van de zwaarlijvigheids- en chronische ziektecrisis in Amerika door de moderne ultra-verwerkte voedselindustrie vorm te geven. In een WABC-radio-interview in 77 beweerde Kennedy dat sigarettenfabrikanten, die te maken kregen met rechtszaken en strengere regelgeving op het gebied van roken, hun diversificatie naar voedsel hadden gediversifieerd door grote merken te kopen en dezelfde onderzoeksaanpak toe te passen die werd gebruikt om de afhankelijkheid van sigaretten te vergroten. Hij betoogde dat deze ‘verslavingswetenschap’ zich richtte op speciaal ontwikkeld voedsel dat bedoeld was om mensen aan het eten te houden, wat bijdroeg aan de stijgende niveaus van obesitas, diabetes en andere gezondheidsproblemen op de lange termijn.
Wat RFK Jr. zei over verslavend voedsel
Kennedy zei dat tabaksfabrikanten als Philip Morris en RJ Reynolds hun intrede deden in de voedingssector toen de publieke druk tegen sigaretten toenam. Hij beweerde dat ze grote bedrijven in verpakte voedingsmiddelen hadden gekocht en wetenschappelijke expertise hadden gebruikt om producten te ontwerpen die herhaalde consumptie aanmoedigden.Hij gebruikte ook botte taal om deze voedingsmiddelen te omschrijven als chemisch ontworpen om lekker te smaken, terwijl ze weinig voedingswaarde bieden, en zei dat dit patroon hielp om te veel eten aan te wakkeren en de gezondheidsresultaten te verslechteren.Kennedy beweert niet dat tabak letterlijk door voedsel wordt gemengd. Zijn betoog concentreert zich op productengineering en het idee dat bedrijven voedsel kunnen ontwerpen om de trek te maximaliseren en de consumptie te herhalen.In de praktijk wijzen onderzoekers en volksgezondheidsdeskundigen vaak op kenmerken van veel ultrabewerkte voedingsmiddelen, zoals hoge niveaus van toegevoegde suikers, zout en vetten, evenals texturen en smaakprofielen die zijn gebouwd om eten moeiteloos en zeer lonend te maken.
De link tussen tabak en voedsel en de bedrijfsgeschiedenis
Kennedy’s opmerkingen vestigen de aandacht op een reële historische overlap tussen tabaksfabrikanten en grote bedrijven in verpakt voedsel aan het eind van de 20e eeuw. In die periode verwierven en controleerden tabaksfabrikanten grote voedselmerken, waardoor hun invloed tot ver buiten de sigaretten en tot in de dagelijkse voeding werd uitgebreid.Voorstanders van het bredere argument zeggen dat deze cross-over tussen bedrijven belangrijk is omdat tabaksfabrikanten bekend stonden om hun geavanceerde marketing, consumentenonderzoek en productoptimalisatie, die allemaal vorm kunnen geven aan waar mensen naar hunkeren en consumeren.
Waarom er wordt gedebatteerd over de framing van de ‘verslavingswetenschap’
Het idee dat ultrabewerkte voedingsmiddelen verslavingsachtige eetpatronen kunnen veroorzaken, heeft de afgelopen jaren aandacht gekregen, omdat onderzoekers onderzoeken waarom sommige producten een sterke trek, herhaaldelijk tussendoortjes en moeite met bezuinigen veroorzaken, zelfs als de gezondheidsrisico’s duidelijk zijn.Dit blijft een omstreden wetenschappelijk gebied, maar het is een krachtig politiek argument geworden omdat het de discussie verschuift van persoonlijke discipline naar de manier waarop producten op grote schaal worden ontworpen en op de markt worden gebracht.Kennedy omschreef de kwestie als een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid die systematische actie vereist. Zijn opmerkingen komen overeen met de ‘Make America Healthy Again’-boodschap, die zich richt op het terugdringen van het aantal chronische ziekten en het verschuiven van het nationale dieet, weg van een sterke afhankelijkheid van ultrabewerkt voedsel.De opmerkingen komen ook samen met bredere discussies in Washington over voedingsrichtlijnen, de verantwoordelijkheid van de voedingsindustrie en de vraag of strengere regelgeving nodig is om obesitas en voedingsgerelateerde ziekten terug te dringen.Kennedy’s beweringen zullen waarschijnlijk het debat over de rol van de voedselindustrie in de volksgezondheid intensiveren. Dat omvat vragen over hoe ultrabewerkte voedingsmiddelen worden ontwikkeld, hoe ze op de markt worden gebracht en welke normen moeten gelden als producten verband houden met de stijgende niveaus van obesitas en chronische ziekten.Voorlopig is zijn centrale boodschap duidelijk: hij wil dat de zwaarlijvigheidscrisis wordt behandeld als een kwestie van bedrijfsinvloed en kunstmatige consumptie, en niet alleen maar als individuele keuze.
