Als hij het niet druk heeft het Witte Huis in goud te smeren of het roekeloos verbreken van buitenlandse bondgenootschappenpresident Trump praat graag over kiezersfraude.
Hoewel de incidentie zeldzaam is – zoals het spotten van een schubdier in het wild zeldzaam – zendt Trump voortdurend een signaal uit gasvormige wolk van valse claims. Over gemanipuleerde stemmachinesdode mensen die hun stem uitbrachten, mail-in-stemmen worden gemanipuleerd en andere koortsige verzinsels van zijn overrijpe verbeelding.
Stemmen is de meest elementaire democratische oefening, een deugdzame daad die op één lijn ligt met moederschap en appeltaart. Maar Trump heeft het als een knuppel behandeld, iets duisters en sinisters, wat een partijdige kloof heeft aangewakkerd geloof steeds meer ondermijnd in de nauwkeurigheid en integriteit van onze verkiezingen.
Eén resultaat is een reeks nieuwe wetten die het moeilijker maken om te stemmen.
Sinds de presidentsverkiezingen van 2020 – de veiligste in de Amerikaanse geschiedenisVolgens de eigen waakhonden van de Trump-regering hebben minstens dertig staten meer dan honderd beperkende wetten uitgevaardigd, volgens het Brennan Center van de New York University en het Democracy Policy Lab van UC Berkeley, die de cijfers bijhouden.
Texas wetgeving aangenomen die minder stembureaus toestaat. Mississippi maakte het moeilijker voor mensen met een handicap om per post te stemmen. North Carolina verkortte de periode voor het retourneren van stembiljetten per post.
In Californië, staat senator Carl DeMaio en bondgenoten werken aan het kwalificeren van een stemmaatregel van november waarbij een door de overheid uitgegeven identiteitsbewijs vereist is om te stemmen, een oplossing in een wanhopige zoektocht naar een probleem.
“We hebben het laagste niveau van vertrouwen van het publiek in onze verkiezingen dat we ooit hebben gezien”, zei de Republikein uit San Diego het lanceren van de inspanningklinkend zoals iemand zou doen door te treuren over de schade die een brand heeft aangericht negeerde de brandstichter die verfverdunner verspreidde rondom.
Te midden van alles de gefabriceerde hysterieis er een plek die uniek is in Amerika, waar geen enkele vereiste voor kiezersregistratie bestaat.
Als u een Amerikaans staatsburger bent, 18 jaar of ouder bent en 30 dagen vóór de verkiezingsdag in North Dakota hebt gewoond, komt u in aanmerking om te stemmen. Dat is al meer dan zeventig jaar zo, sinds de kiezersregistratie in de staat in 1951 werd afgeschaft.
Hoe werkt het?
Behoorlijk goed, volgens degenen die het systeem van dichtbij hebben bekeken.
“Het werkt uitstekend”, zegt Sandy McMerty, de plaatsvervangend minister van Buitenlandse Zaken van North Dakota.
“Over het algemeen denk ik dat de meeste mensen hier blij mee zijn”, beaamde politicoloog Mark Jendrysik, “omdat het de administratieve lasten verlicht en geld bespaart.”
Jendrysik, die lesgeeft aan de Universiteit van North Dakota in Grand Forks, zei dat de kiezersregistratie werd stopgezet in een tijd waarin de staat – nu roder dan de zijkant van een schuur – een krachtige concurrentie tussen twee partijen kende en daarmee een tweeledige geest van prairiepopulisme.
“Er was een idee dat we het stemmen gemakkelijker moesten maken”, zei Jendrysik. “We moeten dingen openstellen.”
Wat een concept.
Walk-up voting heeft North Dakota niet tot een uitblinker gemaakt als het gaat om het uitbrengen van stembiljetten. Bij de laatste drie verkiezingen lag de opkomst dicht bij het nationale gemiddelde, waardoor de opkomst onder de staten tot de middenmoot behoort.
Maar er is ook geen sprake van veel fraude. In 2022 blijkt uit een onderzoek van de staatsrekenkamer vond het “uitzonderlijk” onwaarschijnlijk een verkiezing in North Dakota zou op frauduleuze wijze kunnen worden beïnvloed. (Nogmaals, net als het land als geheel.)
Jendrysik zei dat hij zich geen enkel geval van verkiezingsfraude kan herinneren die is vervolgd in de 26 jaar dat hij in North Dakota heeft gewoond en de politiek ervan heeft gevolgd.
Het is niet zo dat iedereen zomaar kan komen opdagen en stemmen.
Voor het stemmen in North Dakota is een geldig identiteitsbewijs vereist, zoals een door de staat uitgegeven rijbewijs, een stam-ID of een certificaat voor langdurige zorg. Het moet bij elke verkiezing worden gepresenteerd.
Daarentegen is een Californische kiezer niet verplicht om zich op een stembureau te identificeren voordat hij zijn stem uitbrengt – hoewel hem wel kan worden gevraagd dit te doen als hij voor de eerste keer gaat stemmen nadat hij zich heeft geregistreerd om per post te stemmen en in zijn aanvraag bepaalde informatie niet is opgenomen. Dat omvat een rijbewijsnummer of de laatste vier cijfers van hun burgerservicenummer.
Zou het non-registratiesysteem van North Dakota elders kunnen worden gerepliceerd?
Jendrysik is twijfelachtig, vooral in het huidige politieke klimaat.
North Dakota is een dunbevolkte staat met honderden kleine gemeenschappen waar schijnbaar iedereen iedereen kent. Er zijn ongeveer 600.000 kiesgerechtigden, wat een veel beter beheersbaar aantal is dan bijvoorbeeld de 30 miljoen volwassen inwoners van Californië. (Californië heeft er meer dan een dozijn provincies met ten noorden van een half miljoen geregistreerde kiezers.)
“Het is uniek voor deze staat,” zei Jendrysik, “en ik denk dat als ze het decennia geleden niet hadden gedaan, het nooit zou zijn gebeurd.”
(Leuk weetje: North Dakota heeft ook geen parkeermeters in de openbare straten, als gevolg van een staatswet die in 1948 werd aangenomen, aldus Jendrysik, die twee academische artikelen over dit onderwerp heeft gepubliceerd.)
McMerty, van de minister van Buitenlandse Zaken, gelooft dat anderen het voorbeeld van North Dakota zouden kunnen navolgen.
Het zou, zo stelde ze, een rigoureuze uitwisseling van gegevens en nauwe coördinatie tussen verschillende overheidsinstanties vereisen. “We werken onze kiezerslijsten dagelijks bij – wie een rijbewijs heeft behaald, geboorten, sterfgevallen. Dat soort dingen,” zei McMerty.
Nogmaals, dat is een veel gemakkelijkere taak in een staat met een bevolking zo groot als die van North Dakota. (Bij de laatste telling ongeveer 800.000.)
En er is geen specifieke impuls voor anderen om hun systemen voor kiezersregistratie te beëindigen – tenzij bewezen kan worden dat dit de opkomst aanzienlijk verhoogt.
We moeten er alles aan doen om mensen te laten stemmen en te investeren in ons belegerde politieke systeem. In plaats van tijd te verspillen met het najagen van schaduwen en fantomen of zich over te geven aan de waanideeën van een president met een slechte verliezer.
