Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
“Sub Rosa” is een van de ordinairste afleveringen van Star Trek: de volgende generatieeen die Dr. Beverly Crusher in een kinky bemanningslid veranderde die graag de erotische dagboekaantekeningen van haar grootmoeder las en hartstochtelijke seks had met een geest. Dit was een wild hercontextualisering van het personage van Crusher, en “Sub Rosa” werd vervolgens een van de laagst gewaardeerde afleveringen in de lange geschiedenis van de show. Fans hebben zich vaak afgevraagd hoe deze kinky sekspartij in de lucht kwam, en er is een simpel antwoord: ‘Sub Rosa’ kreeg alleen groen licht omdat de vergeten producer Jeri Taylor de andere Star Trek-toppers ervan overtuigde dat de aflevering vrouwen zou aanspreken.
Wanneer fans tegenwoordig terugkijken op de zogenaamde Gouden Eeuw van Star Trek, schrijven ze de kwaliteit van de shows meestal toe aan een verscheidenheid aan mannen, waaronder de beruchte uitvoerend producent Rick Berman, showrunner Michael Piller en supersterschrijvers Brannon Braga en toekomstige schrijvers. Battlestar Galactica reboot-maker Ronald D. Moore. Maar Jeri Taylor was van cruciaal belang en fungeerde de laatste twee seizoenen als uitvoerend producent StarTrek: De volgende generatie voordat we de populaire spin-off co-creëerden, Reiziger. Toen ze nog bezig was TNGging ze aan de slag voor een aflevering waar niemand anders echt in geloofde: ‘Sub Rosa.’
Dr. Crusher herdefinieert “Ghosting”
Destijds accepteerden Trek-producenten spec-scripts van fans (dit hielp Ronald D. Moore daadwerkelijk zijn baan bij TNG te bemachtigen!), Wat een groot deel is van de reden waarom de Gouden Eeuw van Trek zoveel verhalende diversiteit kent. “Sub Rosa” werd oorspronkelijk gepitcht door freelancer Jeanna F. Gallo, en ze schreef een verhaal dat zowel een wetenschappelijke verklaring voor geesten bevatte als een soort Schots oorsprongsverhaal voor Dr. Crusher. Terwijl Taylor het idee meteen leuk vond, de ander Volgende generatie producenten waren er niet zo zeker van.
In Kapiteinslogboeken: de ongeautoriseerde complete Trek-reizenTaylor wordt als volgt geciteerd: “Rick (Berman) en Michael (Piller) waren erg wantrouwend tegenover dit verhaal” omdat “ze het als een romantische roman in de ruimte beschouwden en vonden dat de mogelijkheid van schaamte enorm was.” Wat Taylor betreft, ze had vertrouwen in dit onconventionele verhaal en beweerde dat “ik gewoon wist dat het zou werken.”
De losgeslagen Star Trek-aflevering geschreven voor vrouwen
Voor het geval je het je afvraagt: er zat een methode achter Taylor’s waanzin: hoewel ze erkende dat ‘Sub Rosa’ ‘een ander soort verhaal voor Star Trek was om te vertellen’, wees ze er ook op dat ‘we inderdaad vrouwen in ons publiek hebben, en vrouwen reageren traditioneel op romantische verhalen.’ Daarom was het logisch om een aflevering te maken die unieker was afgestemd op een van de minder goed bediende demografische groepen van de franchise. Uiteindelijk kreeg ze de andere producenten aan boord, en zij besloten zich in dit romantische fantasieverhaal te verdiepen, ondanks (of misschien wel dankzij) het feit dat de nette Dr. Crusher een kinkster werd die geniet van wilde en ongeremde seks met een geest.
Helaas bleek het voorgevoel van Rick Berman en Michael Piller over “de mogelijkheid van schaamte” in “Sub Rosa” waar: op IMDB krijgt “Sub Rosa” een beoordeling van 4,9 uit 10, een van de laagst gewaardeerde afleveringen van De volgende generatie. Toen het oorspronkelijk werd uitgebracht, beweerden producenten dat de ontvangst over het algemeen per geslacht was verdeeld, waarbij mannen het echt haatten en vrouwen er echt dol op waren. Ondertussen, zoals geciteerd in Star Trek: de volgende generatie metgezelbeweert afleveringsschrijver Brannon Braga dat dit verhaal de ‘hardcorefans’ alleen maar van streek maakt, die ‘kortsluiting lijken te veroorzaken’ wanneer ‘je een show met seksuele thema’s doordrenkt’.
Kinky Star Trek was zijn tijd net vooruit
Hoewel ‘Sub Rosa’ berucht is om zijn ondeugende inhoud (waarin Dr. Crusher masturbeert, een geest neukt en scènes naleeft die rechtstreeks uit een smerige fanfic komen), was de aflevering misschien gewoon zijn tijd vooruit. Tegenwoordig hebben veel fans (vooral jongere) de aflevering kritisch opnieuw geëvalueerd en genieten ze echt van het campy-karakter en de overdreven seksuele inhoud. Daarover gesproken: de transformatie van Dr. Crusher tot een knikicoon past veel beter bij het moderne publiek dankzij de enorme populariteit van romantische fantasie, een literair genre waarin paranormale minnaars een rage zijn.
“Sub Rosa” is misschien geen goede aflevering, maar het blijft een plezier aflevering, vooral als je er een fan van bent Gates McFadden. In plaats van terug te deinzen voor dit heerlijk losgeslagen script, leunde ze naar voren en gaf de meest enthousiaste erotische uitvoering in de geschiedenis van Star Trek. Vergeet Shakespeare, Picard; vanaf nu lezen we liever 50 Tinten Bev!
