Een zwangere vrouw met twee in Amerika geboren kinderen – waaronder een baby die borstvoeding geeft – wacht op deportatie in een immigratiedetentiecentrum in Louisiana. Ze is al ruim drie weken gescheiden van haar familie.
“Het wordt elke dag moeilijker om mijn baby’s niet te zien”, zei Cecil Elvir-Quinonez tijdens een telefoongesprek vanuit het Richwood Correctional Center, een particulier immigratiecentrum in Louisiana. “Ik maak me zorgen om terug te gaan naar een land waar niemand is. Mijn hele leven is hier.”
Elvir-Quinonez, die in hechtenis van de overheid ontdekte dat ze zwanger was, zei dat ze tijdens haar gevangenschap hevige bloedingen en krampen had gehad en dat ze ooit naar de eerste hulp moest. De 25-jarige Hondurese zei dat ze prenatale vitamines heeft gekregen, maar buiten dat bezoek aan de eerste hulp geen arts heeft gezien. Ze heeft geen borstkolf gekregen, voegde ze eraan toe; in plaats daarvan heeft ze tijdens het douchen zoveel mogelijk moedermelk handmatig moeten afkolven.
Ze verblijft in Florida sinds haar moeder haar in 2014 naar de Verenigde Staten bracht om asiel aan te vragen en heeft geen advocaat.
“Het feit dat ouders niet bij de kinderen zijn, dat ze een baby borstvoeding geeft, zwanger is en complicaties heeft – dat soort dingen worden niet bekeken of als relevant beschouwd – het is inhumaan vanuit mijn perspectief”, zegt Kerry Doyle, een in Boston gevestigde immigratieadvocaat die leiding gaf aan de juridische afdeling van ICE onder president Joe Biden. “Er zijn in het verleden alternatieven en discretionaire bevoegdheden uitgeoefend om in ieder geval geen scheiding van gezinnen te voorkomen.”
Immigratie- en douanehandhaving reageerde niet op verzoeken om commentaar.
ICE heeft onderzoek gedaan naar het vasthouden van zwangere, postpartum- en zogende mensen – een breuk met het eerdere beleid. Wetgevers, activisten voor immigratierechten en voormalige gedetineerden hebben ook hun zorgen geuit over de omstandigheden in de detentiecentra, waarbij ze zeggen dat velen niet zijn toegerust om zwangere mensen en postpartummensen te huisvesten.
In een rapport uit december van de Women’s Refugee Commission, een belangenorganisatie, werden verschillende moeders geïdentificeerd die onlangs zonder hun jonge kinderen waren gedeporteerd, ondanks hun wens om hun kinderen indien nodig mee te laten sturen.
De regering-Trump zegt dat immigratiefunctionarissen ‘op de hoogte moeten blijven van de impact die handhavingsacties kunnen hebben op minderjarige kinderen’, een stap terug ten opzichte van het beleid uit het Biden-tijdperk dat ICE opdroeg ‘de fundamentele belangen van ouders, wettelijke voogden en hun minderjarige kinderen te waarborgen’. Maar overheidsbeleid vereist nog steeds dat het agentschap ouders de mogelijkheid geeft om hun kinderen mee te nemen als ze worden gedeporteerd. Het is onduidelijk of Elvir-Quinonez die keuze krijgt.
Elvir-Quinonez werd op oudejaarsavond kort voor middernacht tegengehouden door de politie. Haar twee kinderen – toen vijf jaar en vijf maanden oud – zaten op de achterbank. Een agent vertelde haar dat ze te hard had gereden, zei ze, en vroeg om haar rijbewijs en registratie. Ze werd vervolgens gearresteerd wegens een uitstaand arrestatiebevel, dat volgens haar familie verband hield met een aanklacht wegens misdrijf wegens marihuanabezit die in 2019 was ingetrokken. Ze werd op 5 januari overgebracht naar ICE-hechtenis.
Naast de ingetrokken aanklacht wegens marihuana kon The 19th alleen verkeersovertredingen vaststellen op het strafblad van Elvir-Quinonez. Er zijn geen openbare aanklachten tegen haar door de staat. Terwijl ze in hechtenis zat, ontdekte Elvir-Quinonez dat, hoewel ze een werkvergunning heeft – ze hoopt ooit verpleegster te worden, maar werkt als schoonmaakster op een plaatselijke basisschool – de regering in 2024 het asielverzoek van haar familie had afgewezen, dat haar moeder had ingediend nadat hun eerste verzoek in 2019 was afgewezen.
In hechtenis zei Elvir-Quinonez dat ze een zwangerschapstest had gekregen. Toen het positief was, schatte ze dat ze ongeveer acht weken onderweg was.
Op 6 januari kreeg Elvir-Quinonez een hevige bloeding waardoor een bezoek aan de eerste hulp nodig was, waar ze twee echo’s onderging. Ziekenhuispersoneel bevestigde dat ze nog steeds zwanger was. Ze werd de volgende dag naar een langdurig detentiecentrum in Louisiana gevlogen, zei haar neef Genesis Turcio.
(Met dank aan LULAC)
Elvir-Quinonez krijgt regelmatig te horen dat ze binnenkort naar Honduras zal worden gedeporteerd, waar ze geen naaste familie of gemeenschap heeft. Ze bloedt nog steeds regelmatig en heeft hevige krampen, zei ze; ze is bang dat er iets mis is met haar zwangerschap.
“Ik heb ze verteld dat ik krampen heb en ze vertelden me dat ik een verwijzing nodig heb om naar de dokter te gaan,” zei Elvir-Quinonez. “Ik heb het ze elke dag verteld, en ze zeggen alleen maar dat ik moet wachten.”
Medische zorgverleners hebben hun zorgen geuit over de kwaliteit van de gezondheidszorg die zwangere mensen in detentie ontvangen.
“Iedereen die wordt vastgehouden, of het nu voor korte of lange termijn is, heeft toegang nodig tot prenatale zorg – het is een mensenrecht. Ik ben bang dat ze geen toegang heeft tot de laboratoria die ze nodig heeft, bloeddrukbewaking, voldoende voedsel, aspirine als ze dat nodig heeft”, zegt dr. Lynn Yee, specialist in moeder-foetale geneeskunde aan de Northwestern University. “Hoewel alles goed gaat, klinkt het alsof ze medische zorg nodig heeft om de status van de zwangerschap te volgen.”
Yee zei ook dat ze zich zorgen maakte dat iemand in de situatie van Elvir-Quinonez mogelijk geen advies krijgt over al haar reproductieve opties, inclusief de vraag of ze zwanger wil blijven of een abortus wil ondergaan. Abortus is illegaal in Louisiana en na zes weken verboden in Florida. Turcio zei dat Elvir-Quinonez geen advies had gekregen over abortus als optie.
A Rapport 2023 van het Department of Homeland Security’s Office of Inspector General constateerde dat Richwood, de faciliteit waar Elvir-Quinonez wordt vastgehouden, niet voldeed aan de netheidsnormen van de overheid. Het rapport identificeerde vuile douches, roestige stapelbedden, stoffige ventilatieopeningen en vuile, beschadigde kleding die aan gedetineerden werd verstrekt. Een onderzoek uit 2025 door VS vandaag benadrukte de mogelijkheid om voedsel van lage kwaliteit te serveren, waardoor gedetineerden vaak honger leden.
Terwijl ze werd vastgehouden, had Elvir-Quinonez moeite om de maaltijden te eten die in het detentiecentrum werden geserveerd. Ze moest zonder eten totdat haar familie haar geld kon sturen om voedsel te kopen bij de commissaris van het detentiecentrum, zei Turcios. Turcios, ook een aspirant-verpleegster, zei dat ze haar opleiding heeft stopgezet om geld te besparen, zodat de familie een immigratieadvocaat kan inhuren. De Liga van Verenigde Latijns-Amerikaanse Burgers, een belangenbehartigings- en procesgroep die zich bezighoudt met kwesties als geboorterecht, stemrecht en herverdeling, werkt ook aan het inzamelen van geld voor de zaak van Elvir-Quinonez.
“Het vasthouden van een zwangere moeder die borstvoeding geeft – en haar vervolgens zonder voorafgaande kennisgeving aan haar familie buiten de staat overbrengen – is geen openbare veiligheid. Het is een alarmerend falen van fundamentele menselijkheid en verantwoordelijkheid”, aldus Juan Proaño, CEO van LULAC.
Turcios beschouwt Elvir-Quinonez als haar beste vriend. Haar neef is een getalenteerde bakker, zei ze, waarbij ze vooral haar vlaai, tres leches en met chocolade bedekte aardbeien uitkoos. Elvir-Quinonez vindt het heerlijk om haar oudere kind met snoepjes tijdens de lunch naar school te sturen, waarbij hij zijn appels in de vorm van dinosaurussen snijdt.
“Goed is niet genoeg om te zeggen hoe geweldig ze is”, zei Turcios.
Sinds de detentie van Elvir-Quinonez is haar baby herhaaldelijk ziek geweest, zei Turcios. Haar oudste zoon weet niet waar zijn moeder is; zijn familie heeft hem verteld dat ze aan het werk is. Turcios zei dat hij de laatste keer dat ze met de jongen sprak, tegen haar zei: “De politie heeft mijn moeder iets aangedaan.”
‘Ik ben niet blij dat ze in dat centrum zit, maar ik heb liever dat ze daar een minuutje wordt vastgehouden om te kijken of we haar eruit kunnen krijgen’, zei ze. “De kinderen: het is moeilijk voor hen. Als je een pasgeboren baby hebt, is het veel moeilijker.”
Elvir-Quinonez heeft haar kinderen sinds 1 januari niet meer gezien, maar, zegt ze, ze spreekt dagelijks met hen aan de telefoon. Beiden worden verzorgd door haar moeder.
“Het wordt moeilijk voor mijn vijfjarige. Hij heeft moeite met praten, wat hem nog nooit eerder is overkomen”, zei ze. “Hij was erbij toen de politie mij arresteerde en hij riep tegen de politie: ‘Neem mijn mama niet mee!’”
