Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Battlestar Galactica is een van de beste sciencefictionshows ooit gemaakt, met geweldige optredens en memorabele momenten, en decennia na de annulering trekt de serie nog steeds nieuwe fans. Gezien het gebrek aan planning en het op de broek zitten vliegen, is het een wonder dat het een klassieker aller tijden is geworden.
Een voorbeeld is het ‘boksen’ van Cylons om te voorkomen dat ze weer tot leven worden gewekt, dat uitsluitend als concept werd uitgevonden omdat Lucy Lawless de show verliet. Schepper Ronald D. Moore moest uitleggen waarom alle nummer 3 Cylons nu ontbraken.
Het boksen van nummer 3
Het in dozen doen van een Cylon is vrij letterlijk: het nieuw gedownloade bewustzijn wordt omgeleid van het wachtende lichaam van de Cylon naar een kleine metalen doos die aan de wederopstandingstank is bevestigd. Het digitale bewustzijn zit gevangen in de doos als een straf die gereserveerd is voor individuele modellen die een gevaar voor hun samenleving zouden kunnen vormen, normaal gesproken door te sympathiek tegenover mensen te staan.
In Battlestar Galactica Seizoen 3, aflevering 12, ‘Rapture’, omvat John Cavil/Number One (Dean Stockwell) de hele nummer 3-modellijn vanwege haar fanatieke zoektocht om het geheim van de Final Five te ontrafelen, waardoor hij dicht bij het ontrafelen van zijn plannen komt. Het is een dramatische exit voor Lucy Lawless die later een cruciaal plotpunt wordt.
Nummer 3, geïntroduceerd als D’Anne Biers, een onderzoeksjournalist in ‘Final Cut’ van seizoen 2, was de enige Cylon die gefascineerd was door religie. Battlestar Galactica had altijd een religieuze ondertoon, maar met de zoektocht van Nummer Drie naar de mythische Final Five kon Lucy Lawless zich in de rol verdiepen, en haar optreden hielp De evolutie van nummer 3 is geloofwaardig. Net voordat ze door John Cavil wordt ingepakt, heeft ze een blik in haar ogen dat ze haar lot accepteert als een echte gelovige, ervan overtuigd dat ze de Vijf ooit zal zien.
Tijdens zijn run, Battlestar Galactica had niet veel castwisselingen, waarbij het vertrek van Lucy Lawless het meest spraakmakende bleef. De menselijke personages konden worden gedood, nou ja, vijf van hen niet, maar de rest was eerlijk spel, en daarom vereiste het vertrek van een Cylon een creatieve oplossing.
De eerste keer dat boksen wordt genoemd, is in ‘Gedownload’ in seizoen 2, door nummer 3 dat nummer zes bedreigt (Tricia Helfer) en nummer acht (Grace Park) erbij. Achter de schermen hing er al een teken aan de wand dat Lawless weg moest lopen, wat de scène bij herbekijken een vleugje ironie geeft.
Battlestar Galactica had nooit een plan
Het gebrek aan planning van Battlestar Galactica vanaf de eerste dag is niet ongebruikelijk; in werkelijkheid, Babylon 5beroemd volledig uitgeschreven van begin tot eind voordat de opnames begonnen, is de uitzondering hierop sciencefiction blijkt en niet de regel. Babylon 5 schepper J. Michael Straczynski plande luiken terwijl hij de show schreef, zodat hij aanpassingen kon maken voor zaken als het vertrek van castleden.
Echter, Battlestar Galactica was vanaf het begin geen volledig geschreven verhaal, en daarom was er geen luik gepland voor Lucy Lawless’ Nummer 3. Het is ook de reden waarom de onthulling van de Vijf voldoende plotgaten introduceerde om een generatie van brandstof te voorzien. YouTube uitleg video’s. De revivalserie, die inzicht gaf in de werking van de Cylon-samenleving, hielp de cybernetische levensvormen humaniseren, maar zoals fans achteraf leerden, was er nooit een plan.
Beide Battlestar Galactica en Lucy Lawless zijn nog steeds geliefd bij duizenden, zo niet miljoenen sciencefictionfans over de hele wereld, gebrek aan planning of niet. Het ruige schrijven en plotten past goed bij de donkere toon van de serie, waardoor het soms lijkt alsof er vreselijke dingen gebeuren, die weerspiegelen hoe het leven werkelijk zou zijn als je vastzit op ruimteschepen die proberen een meedogenloze vijand te ontlopen. Het concept van Cylon-boksen bleek de beste optie en vormde een briljant tegenwicht voor hun digitale onsterfelijkheid, want niets is gruwelijker voor een ras dat de dood heeft overwonnen dan de existentiële angst voor het eeuwige niets in een doos.
