Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Een van de meest voorkomende klachten over de nieuwe Star Trek-spin-off, Starfleet Academieis dat het zeer onhandige humor bevat die ernstig in strijd is met de meer dramatische elementen van de show. Als iemand die dacht dat de pogingen tot komedie het slechtste deel van de nieuwe show waren, vroeg ik me af hoe al deze gekke grappen überhaupt in de serie terechtkwamen. Uiteindelijk besefte ik de grimmige waarheid: Starfleet Academie probeerde de bekroonde formule van te kopiëren Lagere dekkenmaar de opname van grappen in cartoonstijl haalt wat anders een behoorlijk drama zou zijn naar beneden.
Lagere dekken welnatuurlijk, de geanimeerde Star Trek-spin-off met een grappige groep vaandels, van wie er één wordt ingesproken door Tawny Newsome. De show bleek een van de meest geliefde NuTrek-series en won uiteindelijk twee prestigieuze Hugo Awards. Voor degenen die het thuis bijhouden: dit waren de eerste Hugo-overwinningen voor de franchise in decenniawaarbij de vorige prijzen werden uitgereikt voor de Star Trek: De volgende generatie laatste aflevering ‘All Good Things’.
Starfleet Academy: een live-action tekenfilm
De geanimeerde spin-off is over het algemeen een kritische hit geweest (hij heeft een score van 93 procent). Rotte Tomaten) en wordt beschouwd als een van (zo niet de) beste van de NuTrek-shows. Daarom is het heel logisch dat Starfleet Academie zou (ahem) iets willen repliceren van wat die animatieserie zo speciaal maakte. Tel daarbij op dat Beckett Mariner-stemacteur Tawny Newsome schrijver en producer is Starfleet Academieen het is duidelijk dat de invloed van Lagere dekken was ronduit onvermijdelijk.
Er is slechts één probleem: overwegende dat Lagere dekken is een van de grappigste shows op de moderne televisie, waar de meeste grappen in voorkomen Starfleet Academie er niet in slagen de landing vast te houden. Dit is niet noodzakelijkerwijs te wijten aan een gebrek aan talent; Newsome is een geweldige schrijfster en schepper, en haar liefde voor alle dingen StarTrek is altijd overduidelijk geweest. In plaats daarvan lijkt het probleem iets fundamentelers te zijn: de grappen die werken voor een geanimeerde show werken gewoon niet in live-action, en proberen te bijten Lagere dekken‘-stijl is de grootste reden waarom de humor in de nieuwe spin-off steeds minder wordt.
Star Trek is nu een potjeshumorshow
Een heel vroeg, zeer schokkend voorbeeld hiervan is wanneer de holografische Doctor uit Reiziger voert gezondheidsonderzoeken uit van nieuwe cadetten. Plots schakelt de show over naar een zeer brede komedie: een cadet klaagt dat ze haar communicator al heeft opgegeten, en de dokter moet een aantal vervelende beestjes uit de darmen van hoofdpersoon Caleb verwijderen. Tegen de tijd dat dit pittige hologram tegen de jongeman zegt: “Laat het me weten als er iets…beweegt”, besefte ik dat het ondenkbare was gebeurd: Paramount bracht acteermeester mee Robert Picardo terug naar Star Trek om gekke kakgrappen te maken.
Andere humor is eveneens verschrikkelijk, inclusief de toevoeging van een half Klingon, half Jem’hadar cadetmeester die dient als een cartoonachtig onhandige karikatuur. Op papier is ze hier om de volgende generatie van Starfleet’s beste en slimste mensen te begeleiden tijdens het avontuur van hun leven. In werkelijkheid is ze net binnen Starfleet Academie buitengewoon luid, buitengewoon te zijn dom drill sergeant, en de schrijvers van de show verwachten dat we lachen op momenten (inclusief het feit dat ze een kameraad zo hard op de arm slaat dat hij letterlijk gaat vliegen) die meer thuis zouden zijn geweest in een tekenfilm op zaterdagochtend.
Gekke humor hoort thuis in tekenfilms
Dat is natuurlijk het probleem: kakgrappen en gekke fysieke komedie werken er goed in Lagere dekkenwaar de schrijvers zich in het geanimeerde medium leunden om ons verhalen te geven die zichzelf nooit al te serieus namen. Starfleet Academie is gevuld met zulke gekke momenten, waaronder een cadet die “A**hole One to A**hole Two” zegt om via de communicator met zijn rivaal te praten. Het is een licht amusante grap, maar het is ook iets waar je meer van zou verwachten Rik en Morty in plaats van een nieuwe StarTrek spin-off.
Om het voor de hand liggende te zeggen: Lagere dekken werkt omdat het vanaf de basis is ontworpen als een komedie, zodat de momenten van brede humor verdwijnen in het tapijt van talloze andere grappen. Starfleet Academie bevat veel van die cartoonachtige humor, maar de schrijvers willen vooral dat de show als geheel een meeslepend emotioneel drama met hoge inzet is, zoals Ontdekking. Helaas ondermijnden al deze slechte pogingen om het publiek aan het lachen te maken de ernst van dit prestigieuze drama op elk moment.
Starfleet Academy kan geen ruimtebaan kiezen
Het is bijvoorbeeld duidelijk dat de schrijvers van Starfleet Academie’s eerste aflevering wilde dat we emotioneel ontroerd werden door de scène met de inspirerende toespraak van Holly Hunter, een toespraak die ze houdt terwijl haar cadetten naar een herdenkingsmuur van gevallen Starfleet-helden staren. Maar hoe kunnen we die scène opnemen als de show ook een vrolijke digitale decaan bevat die grapjes maakt over ‘hangry’-studenten? Hoe moeten we Nus Braka trouwens serieus nemen als de Big Bad van de show als hij zoveel tijd op het scherm doorbrengt met steigeren, beroven en onzin praten, alsof hij een origami-kip is?
De pijn gaat door met personages die elkaar ‘b*tch’ noemen in schijnbeledigingen en regels uitspreken als ‘Jongens die heldhaftig sterven zijn een grote afknapper voor mij.’ De taal voelt erg doet denken aan Buffy de vampierdodermaar het is zo anders dan hoe Star Trek-personages traditioneel gesproken hebben dat het voelt als een tekenfilm. Dit zou helemaal thuis zijn geweest Lagere dekkeneen show die dient als een deconstructieve parodie op de franchise; Als je live-action-personages deze regels ziet zeggen in een verder serieuze show met een groot budget, is dat genoeg om je te laten ineenkrimpen bij Warp 9!
Voor alle duidelijkheid, Lagere dekken is een meesterwerk van een show, die zowel een liefdevol eerbetoon aan de franchise is als een geweldige cartoon op zich. Maar in een poging het succes van die serie te evenaren (en, schijnbaar, uit pure wanhoop), heeft de beruchte uitvoerend producent Alex Kurtzman de nieuwste Star Trek-spin-off gevuld met dialogen die rechtstreeks uit een tekenfilm komen. Helaas, Doorslaggevend staat op het punt een zeer bittere les te ontdekken Starfleet Academie: als je al je tijd besteedt aan het te hard proberen om fans aan het lachen te maken, wees dan niet verbaasd als het publiek denkt dat je show een grap is!
