In het nucleaire tijdperk moeten de Verenigde Staten zich onthouden van een totale oorlog, omdat deze gemakkelijk tot nucleaire escalatie kan leiden. In plaats daarvan voert het hybride oorlogen.
De afgelopen weken zijn we getuige geweest van twee van dergelijke conflicten: in Venezuela en Iran. Beide zijn het gevolg van een combinatie van verpletterende economische sancties, gerichte militaire aanvallen, cyberoorlogen, het aanwakkeren van onrust en niet-aflatende desinformatiecampagnes. Beide zijn langetermijnprojecten van de CIA die onlangs zijn geëscaleerd. Beide zullen tot verdere chaos leiden.
De VS hebben lange tijd twee doelen ten opzichte van Venezuela gehad: controle krijgen over hun enorme oliereserves in de Orinoco Gordel en hun linkse regering, die sinds 1999 aan de macht is, omverwerpen. De Amerikaanse hybride oorlog tegen Venezuela dateert van 2002, toen de CIA hielp bij het steunen van een poging tot staatsgreep tegen president Hugo Chavez. Toen dat mislukte, voerden de VS andere hybride maatregelen op, waaronder economische sancties, de inbeslagname van de Venezolaanse dollarreserves en maatregelen om de Venezolaanse olieproductie te verlammen, die uiteindelijk instortte. Ondanks de door de VS gezaaide chaos heeft de hybride oorlog de regering niet ten val gebracht.
De Amerikaanse president Donald Trump is nu geëscaleerd tot het bombarderen van Caracas, het ontvoeren van president Nicolas Maduro, het stelen van Venezolaanse olietransporten en het opleggen van een zeeblokkade, wat uiteraard een oorlogsdaad is. Het lijkt ook waarschijnlijk dat Trump daarmee krachtige pro-zionistische campagnefinanciers verrijkt die hun zinnen hebben gezet op het in beslag nemen van Venezolaanse olieactiva.
Zionistische belangen hebben ook hun oog gericht op het omverwerpen van de Venezolaanse regering, aangezien deze de Palestijnse zaak lange tijd heeft gesteund en nauwe betrekkingen met Iran onderhoudt. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft de Amerikaanse aanval op Venezuela toegejuicht en noemde het de “perfecte operatie”.
De Verenigde Staten escaleren samen met Israël tegelijkertijd ook hun voortdurende hybride oorlog tegen Iran. We kunnen Amerikaanse en Israëlische subversie, luchtaanvallen en gerichte moordaanslagen verwachten. Het verschil met Venezuela is dat de hybride oorlog tegen Iran gemakkelijk kan escaleren tot een verwoestende regionale oorlog, zelfs een mondiale oorlog. Amerikaanse bondgenoten in de regio, vooral de Golfstatenzijn betrokken geweest bij intensieve diplomatieke inspanningen om Trump ervan te overtuigen zich terug te trekken en militaire actie te vermijden.
De oorlog tegen Iran heeft een geschiedenis die nog langer is dan de oorlog tegen Venezuela. De eerste Amerikaanse interventie in het land dateert van 1953, toen de democratisch gekozen premier Mohammad Mossadegh de Iraanse olie nationaliseerde, in weerwil van de Anglo-Persian Oil Company (het huidige BP).
De CIA en MI6 orkestreerden Operatie Ajax om Mossadegh af te zetten door middel van een mix van propaganda, straatgeweld en politieke inmenging. Ze herstelden Mohammed Reza Pahlavi, die het land was ontvlucht uit angst voor Mossadegh, en hielpen de sjah zijn greep op de macht te verstevigen. De CIA steunde de sjah ook door te helpen bij de oprichting van zijn beruchte geheime politie, SAVAK, die afwijkende meningen verpletterde door middel van toezicht, censuur, opsluiting en marteling.
Uiteindelijk leidde deze repressie tot een revolutie die Ayatollah Ruhollah Khomeini in 1979 aan de macht bracht. Tijdens de revolutie namen studenten Amerikaanse gijzelaars in Teheran nadat de VS de sjah hadden toegelaten voor medische behandeling, wat leidde tot de angst dat de VS zouden proberen hem weer aan de macht te krijgen. De gijzelaarscrisis heeft de betrekkingen tussen Iran en de VS verder vergiftigd.
Vanaf dat moment hebben de VS plannen gemaakt om Iran te kwellen en zijn regering omver te werpen. Een van de talloze hybride acties die de VS hebben ondernomen, was het financieren van Irak in de jaren tachtig om oorlog te voeren tegen Iran, wat tot honderdduizenden doden leidde maar er niet in slaagde de regering omver te werpen.
De Amerikaans-Israëlische doelstelling ten opzichte van Iran is het tegenovergestelde van een onderhandelde regeling die zijn positie in het internationale systeem zou normaliseren en tegelijkertijd zijn nucleaire programma zou beperken. Het echte doel is om Iran economisch gebroken, diplomatiek in het nauw gedreven en intern onder druk te houden. Trump heeft herhaaldelijk onderhandelingen ondermijnd die tot vrede hadden kunnen leiden, te beginnen met zijn terugtrekking uit het Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA) uit 2016, een overeenkomst waarbij de Iraanse kernenergieactiviteiten werden gecontroleerd en de economische sancties werden opgeheven.
Het begrijpen van de hybride oorlogstactieken helpt verklaren waarom de retoriek van Trump zo abrupt heen en weer beweegt tussen oorlogsdreigingen en valse vredesaanbiedingen. Hybride oorlogsvoering gedijt op tegenstrijdigheden, dubbelzinnigheden en ronduit bedrog.
Afgelopen zomer zouden de VS op 15 juni onderhandelingen met Iran hebben gevoerd, maar zij steunden de Israëlische bombardementen op het land twee dagen eerder. Om deze reden mogen de tekenen van de-escalatie van de afgelopen dagen niet zomaar worden opgevat. Ze kunnen maar al te gemakkelijk worden gevolgd door een directe militaire aanval.
De voorbeelden van Venezuela en Iran laten zien hoe verslaafd de VS en Israël zijn aan hybride oorlogsvoering. Samen hebben de CIA, de Mossad, geallieerde militaire aannemers en veiligheidsagentschappen decennia lang voor onrust gezorgd in heel Latijns-Amerika en het Midden-Oosten.
Ze hebben de levens van honderden miljoenen mensen op hun kop gezet, de economische ontwikkeling geblokkeerd, terreur gecreëerd en massale vluchtelingengolven veroorzaakt. Ze hebben niets aan te tonen dat ze miljarden hebben uitgegeven aan geheime en openlijke operaties die verder gaan dan de chaos zelf.
Er is geen veiligheid, geen vrede, geen stabiele pro-Amerikaanse of pro-Israël alliantie, alleen maar lijden. Daarbij doen de VS er ook alles aan om het Handvest van de Verenigde Naties, dat zij in de nasleep van de Tweede Wereldoorlog tot leven hebben gebracht, te ondermijnen. Het VN-Handvest maakt duidelijk dat hybride oorlogsvoering de basis zelf van het internationaal recht schendt, dat landen oproept zich te onthouden van het gebruik van geweld tegen andere landen.
Er is één begunstigde van een hybride oorlog, en dat is het militair-tech-industriële complex in de VS en Israël. De Amerikaanse president Dwight Eisenhower waarschuwde ons in zijn afscheidsrede uit 1961 voor het grote gevaar van het militair-industriële complex voor de samenleving. Zijn waarschuwing is nog meer uitgekomen dan hij had verwacht, aangezien deze nu wordt aangedreven door kunstmatige intelligentie, massapropaganda en een roekeloos buitenlands beleid van de VS.
De beste hoop van de wereld is dat de andere 191 landen van de VN, naast de VS en Israël, eindelijk nee zullen zeggen tegen hun verslaving aan hybride oorlogen: nee tegen operaties om het regime te veranderen, nee tegen unilaterale sancties, nee tegen de bewapening van de dollar en nee tegen de verwerping van het VN-Handvest.
Het Amerikaanse volk steunt de wetteloosheid van zijn eigen regering niet, maar heeft er wel moeite mee om zijn oppositie te laten horen. Zij en bijna de hele rest van de wereld willen dat er een einde komt aan de brutaliteit van de Amerikaanse diepe staten voordat het te laat is.
De standpunten die in dit artikel worden geuit, zijn die van de auteurs en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs het redactionele standpunt van Al Jazeera.
