Omdat het een vakgebied is dat afhankelijk is van grote ontwikkelaarsklanten en nog grotere sommen geld, kunnen architecten zelden de projecten kiezen waaraan ze werken. Zouden ze dat doen als ze konden? Absoluut.
Snel bedrijf vroeg architecten en ontwerpers van enkele van de beste bedrijven die over de hele wereld werken om na te denken over het soort projecten dat ze zouden willen doen, klanten, budgetten en mogelijk ondanks de realiteit. Van het abstracte tot een heel specifiek (en opzienbarend) treinstation deelden zeven architecten bouwprojecten die ze graag in 2026 zouden aanpakken.
Dit is de vraag die we aan een panel van ontwerpers en leiders in de architectuur hebben gesteld: Wat is jouw droomproject in 2026?
Een stadsdeel opnieuw uitgevonden
Het droomproject is voor mij geen skylineobject of spektakel, het heeft een lange levensduur systeem– een project waarvan de structuur wordt hergebruikt, materialen worden geüpgraded en gerecycled in plaats van vervangen, en de prestaties in de loop van de tijd verbeteren. Waar duurzame strategieën niet verborgen zijn in kelders of daken, maar onderdeel worden van de architectonische ervaring. Een droomproject zou een opnieuw vormgegeven stadswijk zijn, bewerkt met een scalpel (in plaats van met een voorhamer), waarbij de afnemende gebouwenvoorraad een nieuw leven wordt gegeven door middel van subtiele upgrades, bescheiden ingrepen en aandacht voor vakmanschap en bouwprestaties.
—Trent Tesch, directeur, KPF
Oplossingen voor huidige crises
Mijn droomproject zou zijn om verder te ontwerpen dan de schaal van een enkel gebouw – op districtsniveau – om een nieuwe manier van leven te definiëren. We hebben het vermogen om de segmentatie die we in de gebouwde omgeving hebben gecreëerd te overwinnen en te evolueren naar convergerende plekken waar mensen niet alleen in dezelfde ruimte kunnen wonen, werken en spelen, maar ook kunnen innoveren, leren en voor onszelf en elkaar kunnen zorgen. Ingebed in deze aanpak zijn oplossingen voor huidige crises zoals huisvesting, toegang tot voedsel en zorg, en meer: nadenken over gemeenschapsopbouw en wat mensen om hen heen nodig hebben om een veilig, levendig en ondersteund leven te garanderen.
—David Polzin, uitvoerend directeur ontwerp, KanonOntwerp
Een voorbeeld van waar design heen moet
Mijn droomproject zou tegen het einde van het jaar de grond moeten ingaan: de New York Climate Exchange op Governors Island. Het zal misschien wel het meest duurzame project zijn dat ooit in de stad is ondernomen en een voorbeeld van waar design de komende tien jaar heen moet.
—Colin Koop, partner, NAAD
Een tastbare visie van een ‘hemel op aarde’
Een droomproject met een ontwerpethos gebaseerd op eenvoud, duurzaamheid en de duidelijke uitdrukking van technische functies. Dit project zou functioneren als een levend laboratorium op districts- tot regionale, misschien zelfs landelijke schaal, als voorbeeld van een mensgerichte, klimaatresponsieve stedenbouw. Het zou aantonen hoe architectuur gezondere gebouwde omgevingen kan creëren, het koolstofarm maken kan bevorderen, het menselijk welzijn kan bevorderen, bloeiende ecosystemen kan bevorderen en schaalbare modellen kan leveren voor veerkrachtige steden over de hele wereld – een tastbare visie van een ‘hemel op aarde’ in een gebouwde omgeving.
—Luke Leung, leider van een duurzame engineeringstudio, NAAD
Het afbreken van silo’s
De portefeuille van ons bureau is altijd gevormd door het idee van architectuur als sociale en maatschappelijke infrastructuur, in plaats van geïsoleerde objecten. Ons droomproject in 2026 zal ons in staat stellen al te prescriptieve disciplinaire en programmatische silo’s verder af te breken, ten voordele van degenen die de ruimtes gebruiken die we creëren. Dit zou de vorm kunnen aannemen van een nieuw soort wijk voor gemengd gebruik, een door kinderdagverblijven aangedreven woongebouw, boshutten of een opnieuw uitgevonden stedelijke infrastructuur, maar het zou, zoals al ons werk, geleid worden door het idee van rentmeesterschap op de lange termijn en diepgaande samenwerking met de gemeenschap en onze collega’s op het gebied van architectuur, techniek en daarbuiten. Wij zijn het meest geïnteresseerd in projecten waarin ontwerp capaciteit en vertrouwen opbouwt, en waar succes niet alleen wordt afgemeten aan wat er wordt gebouwd, maar ook aan wat het in de loop van de tijd mogelijk maakt.
—Claire Weisz, oprichter en directeur, WXY-architectuur + stedenbouwkundig ontwerp
Bestemmingen om te leren en te verzamelen
Er is een groeiende behoefte aan culturele en gemeenschapskatalysatoren die mensen bij elkaar brengen, vooral in gemeenschappen waar het ontbreekt aan bestemmingen voor leren en samenkomen. Design kan een gevoel van verbondenheid en verbondenheid met de lichamelijkheid van architectuur ondersteunen, wat belangrijk is in deze tijd van onmiddellijke bevrediging.
—Nick Leahy, co-CEO en uitvoerend directeur, Perkins Eastman
Een nachtmerrie die een droom werd?
Pennsylvania-station!
—Vishaan Chakrabarti, oprichter, PAU
