De animatieserie gebruikte het jubileum om een ​​zeer belangrijke reden

In de allereerste aflevering van “X-Men: The Animated Series”, genaamd “Night of the Sentinels, Part I” (31 oktober 1992), maakte het publiek kennis met het personage Jubilee (Alyson Court), een modieuze maar neerslachtige tiener die onlangs had ontdekt dat ze per ongeluk vuurwerkachtige explosies uit het niets kon veroorzaken. Zoals gebruikelijk was in ‘X-Men’-verhalen, was Jubilee doodsbang voor haar nieuwe krachten, en haar pleegouders begonnen te debatteren over de toekomst van hun dochter. Mutanten worden aan de schandpaal genageld en aangevallen in de wereld van ‘X-Men’, zie je, en ze zijn het voorwerp van extreme vooroordelen en onverdraagzaamheid. De pleegouders van Jubilee, bang voor de regering, verkopen haar uit en dragen haar naam over aan een fascistische mutantenregistratie die tot doel heeft mutanten te vangen en te controleren.

Jubilee vlucht naar huis en betreurt haar eigen lot. Tot overmaat van ramp wordt ze al snel aangevallen door een 15 meter lange robot genaamd Sentinel, de belangrijkste politiemacht van het Mutant Registration Bureau. Jubilee wordt uiteindelijk gered door de X-Men, een team van freelance gemuteerde misdaadbestrijders en revolutionairen die in het geheim opereren vanuit een luxe privéschool in de staat New York. Er zijn ongeveer een dozijn X-Men, en Jubilee maakt aan ze allemaal kennis.

Maar waarom was Jubilee nodig in dit verhaal? Het kinderpubliek had toch zeker midden in de X-Men kunnen worden neergezet en weten wat er aan de hand is, toch? Niet noodzakelijkerwijs. Volgens een interview uit 2024 met Omgekeerdzeiden de makers van “X-Men: The Animated Series” dat ze de X-Men wilden introduceren met meer behendige verhalen. Jubilee, een tienerpersonage, was in de war en overweldigd door het bestaan ​​van X-Men, en werd daarom gebruikt als publiekssurrogaat. Als Jubilee verbaasd zou zijn, zouden de X-Men voor ons ook verbazingwekkend lijken. Zij was onze weg naar binnen. Het hielp waarschijnlijk ook dat er regisseurs waren die niets van mutanten afwisten.

De hoofdschrijver van “X-Men: The Animated Series” was Mark Edward Edens, en in het Inverse-artikel vertelde hij hoe hij en zijn collega-schrijvers het team bedachten dat we op het scherm zien. In 1992 waren er waarschijnlijk meer dan 100 ‘officiële’ X-Men-teamgenoten, dus de showrunners moesten een ‘kern’-cast van personages bedenken om zich op te concentreren. Ze gingen uiteindelijk met enkele van de meest populaire personages van die tijd: Storm, Cyclops, Jean Grey, Beast, Gambit, Rogue, Wolverine en Professor X. Er was ook een geheel nieuw personage genaamd Morph, hoewel hij stierf in de tweede aflevering.

En dan was er natuurlijk Jubilee, de vuurwerktiener. Over Jubilee gaf Edens toe dat ze was opgenomen om praktische redenen voor het vertellen van verhalen, door te zeggen:

“Misschien was de meest originele beslissing die we hebben genomen om Jubilee aan de line-up toe te voegen. Ze is heel bewust gekozen als vervanger voor het publiek. De meeste mensen hadden nog nooit van de X-Men gehoord, dus we hadden iemand nodig die, net als het publiek, niet wist wie de X-Men waren.”

In die pilot werd Jubilee terzijde genomen door de X-Men en werd alles aan haar, en bij uitbreiding, aan nieuwelingen in het publiek uitgelegd. Na de pilot werd Jubilee een onderdeel van het ensemble en elke aflevering concentreerde zich op een andere subset van personages. Er waren heel veel Wolverine-zware afleveringen, verschillende Storm-afleveringen, een paar Cyclops / Jean Gray-afleveringen (ze waren een item) en veel afleveringen van het hele team dat samenkwam om tegen vooroordelen te strijden.

Jubileumactrice Alyson Court werd ook geïnterviewd door Inverse, en ze herinnerde zich de opnames voor “X-Men” decennia eerder. Ze kreeg een heel gerichte leiding, herinnerde ze zich, die de toon van de serie voor haar dicteerde. Court is een ervaren stemartiest die onlangs een spraakmakend optreden had gekregen door de hoofdrol te spelen in een tv-bewerking van Tim Burtons ‘Beetlejuice’, dus ze was eraan gewend haar rollen enigszins fantastisch en grillig te spelen. Hoewel “X-Men” ging over gevaarlijke robots en mutanten met superkrachten, kreeg Court van Sidney Iwanter, een leidinggevende bij Fox Kids, de opdracht om de rol serieuzer te nemen. In de woorden van het Hof:

“Iemand anders was oorspronkelijk gecast als Jubilee, velen van ons waren hercast. Ik herinner me dat toen we de pilot aan het opnemen waren, we twee weken in die studio woonden. Ze waren Dus specifiek over wat ze wilden. Ik was net klaar met het spelen van Lydia in de ‘Keversap’ cartoon en elke keer als ik een zin deed, zei Sidney Iwanter: ‘Dit is geen kinderachtige zaterdagochtendtekenfilm! Dit is serieus. Jubilee wordt vervolgd omdat hij anders is. Doe het nog eens.’ Sidney heeft me echt door de wringer gehaald en dat was het ook Geweldig. Hij duwde me en daardoor werden we goede vrienden.”

De rechtbank keerde niet terug naar de rol van Jubilee de nostalgie-zware revival-serie ‘X-Men ’97’, omdat eindelijk werd erkend dat Jubliee een Aziatisch-Amerikaans personage was dat werd gespeeld door een blanke actrice. Court deed smaakvol een stap opzij en werd vervangen door Holly Chau. Court speelde in plaats daarvan in een paar afleveringen een nieuw personage genaamd Abscissa. /Film schreef over de terugkeer van de originele stem van Jubilee en hoe perfect deze wasdus kijk daar eens naar als je het destijds gemist hebt.