Stop of krijg een klap in het oor. Wees gewaarschuwd: dit artikel bevat spoilers voor de seriepremière van ‘A Knight of the Seven Kingdoms’.
Wat onderscheidt een getrouwe bewerking van een bewerking die er niet in slaagt het bronmateriaal waar te maken? Het is een vraag die menig fandom sinds mensenheugenis heeft geplaagd en een vraag die vooral van… intens bezorgdheid over deze specifieke franchise. Het heeft geen zin om te herhalen alle manieren waarop het laatste ‘Game of Thrones’-seizoen uiteindelijk als een teleurstelling voelde voor kijkers of voor de problemen die de huidige situatie teisteren ‘House of the Dragon’, een show die zelfs auteur George RR Martin publiekelijk heeft veroordeeld. Maar misschien meer dan de fans van veel andere franchises hebben boeklezers een grotere bijl te slijpen. Bij beide shows werden hele verhaallijnen veranderd of volledig weggegooid, karakterpersoonlijkheden en motivaties waren onherkenbaar scheefgetrokken, en een groot deel van de complexiteit en nuance van de originelen werd op papier gezet ten gunste van een publieksaantrekkelijk spektakel.
Is er meer waar dat vandaan komt in ‘A Knight of the Seven Kingdoms’, de nieuwste HBO-serie gebaseerd op Martins fantasiewereld? Gebaseerd op de vroege rendementen, misschien niet. De première volgt op de eerste ongeveer 35 pagina’s van de novelle, getiteld “The Hedge Knight”, bijna beat-voor-beat. Maar om deze serie in totaal zes afleveringen te laten duren (zij het met een looptijd van ongeveer een half uur), wist iedereen dat maker Ira Parker en zijn schrijfteam onvermijdelijk het verhaal van Ser Duncan the Tall (Peter Claffey), zijn schildknaap Egg (Dexter Sol Ansell) en hun tegenslagen tijdens het toernooi op Ashford Meadow zouden moeten uitbreiden.
Het meest opvallende voorbeeld betreft de eerste ontmoeting van Dunk met Ser Lyonel Baratheon (Daniel Ings) – een uitgebreide reeks vol drinken en dansen die helemaal niet in het boek voorkomt, maar toch het hoogtepunt van de première vormt.
De introductie van Lyonel Baratheon in A Knight of the Seven Kingdoms is een verbetering van de novelle
Hoezeer we ‘Game of Thrones’-fans ook hebben voorbereid op deze nieuwe seriehet is veilig om te zeggen dat gewone kijkers waarschijnlijk niet hadden verwacht dat ze hier hun nieuwe favoriete personage uit een “GoT”-gerelateerde show zouden ontmoeten. De opzichtige, pauwende ser Lyonel Baratheon verschijnt al vroeg in ‘Een Ridder van de Zeven Koninkrijken’ op tamelijk gedenkwaardige wijze op het toneel. Nadat Dunk de jonge schildknaap Raymun Fossoway (Shaun Thomas) ontmoet, wordt onze hagenridder naar een groots paviljoen gebracht waar een enorm feest wordt gehouden – zoals zo’n laaggeboren persoon nog nooit in zijn leven heeft gezien. Zijn kolossale aanwezigheid en non-stop gegaap trekken al snel de aandacht van de gastheer van de festiviteiten van de avond, en na een ietwat gespannen ontmoeting en een geïmproviseerde dans nemen de twee genoegen met een diepgaand gesprek waar zelfs nooit op werd gezinspeeld in de tekst van George RR Martin.
Misschien is dat wel het geniale ervan. In de novelle getiteld “The Hedge Knight” observeert Dunk de beroemde “Laughing Storm” alleen van een afstand terwijl Baratheon formidabel in de lijsten strijdt en een amusant schouwspel van zichzelf maakt om de toekijkende menigte voor zich te winnen (terwijl hij zijn concurrentie irriteert). Het is nauwelijks een spoiler om te zeggen dat Lyonel een rol speelt in de rest van het komende verhaal, maar op een manier die op de lezers tamelijk abrupt kan overkomen. In een visueel medium als televisie zou diezelfde aanpak niet echt werken, dus is het volkomen logisch dat Ira Parker zou besluiten om de met gewei gekroonde ridder veel eerder en directer te introduceren.
Het beste van alles is echter dat de eigenzinnige dynamiek tussen de twee figuren zelfs de meest doorgewinterde fans zal verrassen.
A Knight of the Seven Kingdoms voegt lagen toe aan de dynamiek van Lyonel Baratheon en Dunk
Voor een verhaal dat in de novelle redelijk eenvoudig lijkt, heeft ‘A Knight of the Seven Kingdoms’ een manier gevonden om iedereen scherp te houden. Op puur scenarioniveau dient deze scène meerdere doelen. Thematisch benadrukt de eerste ontmoeting tussen Dunk en Lyonel de gapende kloof van klasse en macht tussen de twee, waarbij een hagenridder mogelijk overgeleverd zou zijn aan de genade van een hooggeboren heer vanwege de ‘zonde’ van onuitgenodigd verschijnen in de hoop op een avondmaal. Nadat hij zich hier doorheen heeft geblunderd, onderscheidt Lyonel’s verbijsterde reactie en aanvaarding van Dunk hem onmiddellijk van de rest van de Westeros-adel. En zelfs hun langdurige dans samen voegt allerlei fascinerende (durven we flirterige?) subtekst toe die Lyonel echt tot leven doet komen.
Maar het is hun daaropvolgende discussie over drankjes die het allemaal echt duidelijk maakt. Nadat hij heeft nagedacht over zijn legendarische prestaties en prestaties als zeeman, komt het onderwerp terecht op de enorme verschillen tussen hun stations. Het ontnuchterende besef van Dunk dat hij op het punt staat alles op zijn naam te verliezen als het steekspel hem tegenwerkt, zet het voorrecht van Lyonel alleen maar in scherpe opluchting, aangezien Lionel eenvoudigweg zijn pantser en paard zou kunnen terugbetalen als hij zou verliezen. Het zachte leven van een edelman uit een beroemd huis is voor iemand als Dunk het verst van de realiteit. En hoewel Lyonel het duidelijk goed bedoelt, heeft zelfs hij geen antwoord op wat Dunk zou moeten doen. Voor een verhaal dat zo kleinschalig is als dit, kan de inzet voor onze held niet betekenisvoller zijn. Wat aanpassingen betreft, is dit een zo slim mogelijke toevoeging.
Elke zondag verschijnen er nieuwe afleveringen van “A Knight of the Seven Kingdoms” op HBO en HBO Max.
