Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Een van de meest geliefde Star Trek: de volgende generatie tropes is dat onze favoriete personages poker spelen. Deze zorgden altijd voor geweldige scènes voor het opbouwen van karakters, en het was altijd leuk om te zien hoe onze helden zich losmaakten (zelfs Jean-Luc uiteindelijk) en een band met elkaar opbouwden als ze niet op pad waren om vreemde nieuwe werelden te verkennen. Hoewel fans deze trope altijd graag in actie zagen, gaf de productieve Trek-schrijver Ronald D. Moore uiteindelijk iets schokkends toe: pokerspellen werden bijna altijd in scripts geschreven om de looptijd te verlengen, wat betekent dat deze trope zichzelf meer dan wat dan ook te danken heeft aan lui schrijven!
In Kapiteinslogboeken: de ongeautoriseerde complete Trek-reizenMoore en anderen bespraken de uitdagingen van het schrijven van ‘Cause and Effect’, een van de meest ambitieuze afleveringen van Star Trek: De volgende generatie. Het is een verhaal waarin onze personages gevangen zitten in een tijdlus, die altijd eindigt met de schokkende aanblik van de ontploffende Enterprise-D. Uiteindelijk verbreekt de Android Data de lus omdat hij de herhaling van het getal drie in het pokerspel opmerkt (hij deelt steeds drieën en three-of-a-kinds uit); dit is genoeg voor hem om af te leiden dat het schip de strategie moet gebruiken die is voorgesteld door commandant Riker (die drie pitten heeft) om een catastrofe te voorkomen.
De kaarten spelen die ze krijgen
Over de geliefde pokerspeltraditie was Ronald D. Moore nogal bot: hij wordt in Captains’ Logs geciteerd als volgt: “De pokerspellen waren een tijdje de clichématige opvulling.” Soms nam zelfs een herzien script nog steeds niet genoeg looptijd in beslag voor een standaardaflevering van StarTrek: De volgende generatie. Daarom werd dit klassieke kaartspel de favoriete oplossing van de schrijver, en ze wisten allemaal: “Als de show kort was, was het tijd om een pokerspel te schrijven.”
Volgens Moore waren de schrijvers enthousiast over ‘Cause and Effect’ omdat het hen een feitelijke verhalende reden gaf om poker in de aflevering op te nemen. Hij beweerde dat ze het spel de laatste tijd hadden vermeden ‘omdat we het zo vaak hadden geschreven’, maar dat ‘het nu met een reden werd gebruikt’. Dat is een understatement, want zonder dit pokerspel zou Data zich nooit hebben gerealiseerd wat de juiste handelwijze was… namelijk Riker’s suggestie opvolgen om de shuttleruimte te ventileren om botsingen te voorkomen, in plaats van de trekstraal te gebruiken om hem uit de weg te ruimen.
Drie van een soort
Ook geciteerd in Kapiteinslogboeken‘Oorzaak en gevolg’-schrijver Brannon Braga was eveneens opgewonden dat ‘het pokerspel op de een of andere manier een keer zou worden gebruikt’. Hij genoot ook van het feit dat, omdat de karakters van het kaartspelen zo’n vertrouwd gezicht waren geworden Star Trek: de volgende generatiezou het publiek aan het einde van de aflevering zeer aangenaam verrast zijn. “De kijker denkt dat het maar een pokerspel is,” zei hij, “en het blijkt de sleutel te zijn tot het redden van hun hele bestaan.”
Na ‘Cause and Effect’ verscheen het pokerspel nog zeven keer De volgende generatieen het deed vaak veel meer dan alleen maar tijd innemen. In “Tijd Pijl“, bijvoorbeeld, een in de tijd verplaatste Data gebruikt zijn vaardigheden bij poker om geld te verdienen en te gedijen in de 19e eeuw, en in “Second Chances” helpt een beladen pokerspel tussen twee versies van Riker de personages te beseffen hoe verschillend ze werkelijk zijn ondanks hun gedeelde genetica. In “Lower Decks” (de aflevering waarnaar de animatieserie later zou worden vernoemd), helpt vaandrigs het spelen van poker ons om meer te leren over wie ze zijn en hoe ze over hun hogere officieren denken.
De hemel is de limiet
Als je bewijs nodig hebt over hoe belangrijk poker voor de serie is geworden: Star Trek: de volgende generatieDe laatste aflevering van Picard eindigt als Picard eindelijk gaat zitten om met de rest van zijn brugbemanning te spelen. Daar spreekt hij de laatste zin van de show uit, een zin die was geïmproviseerd door Data-acteur Brent Spiner: “Five-card stud, niets wilds. En de sky is the limit.”
Met alle respect, we moeten het niet eens zijn met Picard wat betreft het “niets wilds”-gedeelte. Schrijvers Ronald D. Moore en Brannon Braga die de meest luie schrijfkruk van de show omtoveren tot een van de meest memorabele en emotionele momenten van de hele serie? Wilder dan dat wordt het niet!
