Ludovico Bruno’s Mordechai bracht Milan met een duidelijke boodschap: dit was herenkleding ontworpen om te bewegen, aan te passen en door te geven. AW26, getiteld The Last Nomad, werd geopend op een catwalk bedekt met rode Berbertapijten en omlijstte een collectie opgebouwd rond bovenkleding en het idee van een echt warme, flexibele wintergarderobe.
Jassen en jassen voerden de show. Donzen puffers, parka’s en gewatteerde lagen zijn zo ontworpen dat ze zich aanpassen aan wat eronder gedragen wordt, of het nu gaat om lichte overhemden of zwaardere breisels. Veel stukken waren modulair, ontworpen om in de loop van de seizoenen te worden gemonteerd, losgemaakt en herwerkt. Een ivoorkleurige gewatteerde jas, gedragen over gelaagde witte tinten en gestyled met een kobaltblauwe hoofddoek, vormde de balans tussen bescherming en gemak van de collectie.
Terwijl modellen zich door de ruimte bewogen, werden kledingstukken verwijderd en doorgegeven, waardoor de bruikbaarheid van de kleding werd versterkt in plaats van dat het moment in theater werd veranderd. Denim werd behandeld en gecoat, waardoor de grens tussen bovenkleding en alledaagse basisartikelen vervaagde. Gewaxt katoen, gewassen wol en texturen met mandafwerking gaven de collectie een gedragen, functioneel gevoel.
Militaire referenties zijn verzacht in werkkleding door middel van pashmina-kragen, kimono-achtige sluitingen en nylon inzetstukken. Trompe l’oeil jassen met bontprint voegden diepte toe terwijl de focus op warmte en constructie bleef. Het palet – gebroken wit, zand, moddergroen, zwart en flitsen van Kleinblauw – hield alles op de grond.
The Last Nomad was zelfverzekerd en duidelijk: bovenkleding als basis voor een moderne wintergarderobe, ontworpen om aan te passen, te combineren en lang mee te gaan.
Fotografie met dank aan Mordechai.
