Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Als post-rockmuzikant die houdt van extreem lange songtitels, en als filmfan die houdt van een geweldige film seriemoordenaar verhaalIk was absoluut opgewonden toen ik 2024 tegenkwam Psychotherapie: het oppervlakkige verhaal van een schrijver die besloot over een seriemoordenaar te schrijven op Tubi. Ik was zelfs nog blijer toen ik de kritische score van 84 procent op Rotten Tomatoes zag, en vrijwel overweldigd door vreugde toen ik hoorde dat Steve Buscemi de seriemoordenaar in kwestie portretteert.
Deze film, die ik zal noemen Psychotherapie voor de rest van dit artikel is het, kortheidshalve, een van die verborgen pareltjes die buiten het festivalcircuit nooit een brede release hebben gekregen. Dat is jammer, want meer oogbollen moeten dit absorberen. Als je je afvraagt wat Psychotherapie waar het over gaat, vat de komisch lange titel min of meer het hele verhaal samen, dus laten we er maar eens op ingaan.
Een zelfingenomen mislukking van een schrijver die in een sleur zit
Psychotherapie draait om Keane (John Magaro), een worstelende schrijver die werkt aan een nieuwe roman over Slavische Neanderthalers en Homo sapiens die zich afspeelt in het jaar 40.000 voor Christus. Keane’s vrouw, Suzie (Britt Lower), is duidelijk de kostwinner, wat hun huwelijk flink onder druk heeft gezet en haar ertoe heeft aangezet om te scheiden. Wanhopig om zijn huwelijksproblemen op te lossen en eindelijk een roman af te ronden die al zijn leeftijdsgenoten stilletjes bespotten, heeft Keane wat een toevallige ontmoeting lijkt te zijn met een van zijn grootste fans, een gepensioneerde seriemoordenaar genaamd Kollmick (Steve Buscemi).
Kollmick benadert Keane met een heel specifiek verzoek. Hij wil dat de auteur een verhaal schrijft over een seriemoordenaar, en hij wil hem alles leren wat hij weet over het vermoorden van tientallen mensen zonder ooit ontdekt te worden. Keane denkt dat hij niets meer te verliezen heeft en gaat op het aanbod in, maar alleen op voorwaarde dat Suzie volledig in het ongewisse blijft over hun relatie.
Wanneer Keane betrapt wordt op een praatje over de roman, raakt hij in paniek, liegt en vertelt Suzie dat Kollmick eigenlijk een huwelijksadviseur is. Van daaruit dwingt hij Kollmick om mee te spelen met de list.
Het toeval wil dat Kollmick, die seriemoordenaarlogica gebruikt omdat hij helemaal geen huwelijksadviseur is, verrassend effectief blijkt te zijn in het helpen van het stel met communiceren. Zijn botte, ongefilterde aanpak helpt Keane en Suzie om een aantal van hun problemen op te lossen, waardoor Suzie heroverweegt om haar man te verlaten. Dat wil zeggen, totdat ze Keane’s uitgebreide onderzoeksmateriaal voor seriemoordenaars ontdekt en ervan uitgaat dat hij van plan is haar te vermoorden en het te verdoezelen.
Het belangrijkste kenmerk van psychotherapie is miscommunicatie
Functioneert voornamelijk als een komedie van fouten, Psychotherapie werkt zo goed vanwege hoe catastrofaal slecht Keane is in de communicatie met Suzie. Er is zelfs een letterlijke seriemoordenaar voor nodig om ze in dezelfde kamer te laten zitten en eerlijk over hun problemen te praten. Het uitgestreken optreden van Steve Buscemi is wat de film echt verkoopt. Kollmick wil zijn favoriete auteur oprecht helpen bij het schrijven van zijn volgende boek, maar hij is ook een diep geïsoleerde man met een duister verleden wiens enige echte expertise ligt in moord en het ontwijken van wetshandhaving.
Terwijl de misverstanden zich opstapelen en escaleren PsychotherapieHet enige wat Kollmick kan doen is tegen Keane zeggen dat hij zich aan het plan moet houden, ook al heeft Keane absoluut geen idee wat hij doet. De zaken gaan steeds verder omhoog naarmate steeds meer mensen die er absoluut niet bij betrokken zouden moeten zijn, in de situatie worden betrokken.
John Magaro’s optreden als Keane is ook de moeite waard om te noemen Psychotherapiegrotendeels omdat hij de belichaming is van het ergste soort schrijver. Hij praat eindeloos over hoe belangrijk zijn werk is, zonder ooit daadwerkelijk te gaan zitten en het werk te doen. Hij is zo in beslag genomen door zijn eigen belangrijkheid dat hij zich totaal niet bewust is van het feit dat zijn huwelijk uiteenvalt omdat Suzie alle rekeningen betaalt, het huis onderhoudt en de hele mentale last van de relatie draagt. Het is geen wonder dat ze in een spiraal terechtkomt.
Ook al blijft Suzie in het ongewisse over Keane’s samenwerking met Kollmick, ze is oprecht bemoedigd door het feit dat hij eindelijk gemotiveerd en proactief lijkt. Voor het eerst sinds lange tijd gelooft ze dat hun huwelijk misschien wel een toekomst heeft.
Psychotherapie: het oppervlakkige verhaal van een schrijver die besloot over een seriemoordenaar te schrijven is het soort donkere komedie dat geduld en aandacht beloont. Als je wilt zien hoe deze steeds meer losgeslagen situatie zich afspeelt, kun je de ongelooflijk lange titel vanaf dit schrijven gratis streamen op Tubi.
