De Donkere zielen franchise is het spul van de legende. Een vrijwel onberispelijke serie games die zo invloedrijk zijn dat een heel genre, Zielsachtigenontstaan om tegemoet te komen aan de overweldigende vraag van gamers die niet genoeg konden krijgen van grinden, pareren en woede stopt. Sommige inzendingen zijn beter dan andere, maar het beste werk in het genre wordt gedaan als makers begrijpen dat het niet gaat om het imiteren van wat de GOATs doen, maar om hoe ze het doen.
Velastervan de vierkoppige indiestudio Odysseyer, wil bewijzen dat het Soulslikes een nieuw perspectief biedt. Letterlijk. Eén blik op de wedstrijd, die raak was Steam vroege toegang op 14 januari, en het is duidelijk dat het zijn genegenheid voor Donkere zielen op zijn gepantserde mouw. Grimmige, gotische architectuur en smerige gevechten roepen de vroegste dagen van de franchise van regisseur Hidetaka Miyazaki op met een unieke twist. Velaster is een 2D, side-scrolling Metroidvania in plaats van een 3D RPG. Zal het het beste van beide werelden zijn?
In de kern, Velaster gebruikt Dark Souls als toegangspunt om iets nieuws vertrouwd te laten aanvoelen: op uithoudingsvermogen gebaseerde gevechten bepalen elke actie, vijandelijke ontmoetingen worden zorgvuldig geënsceneerd om roekeloosheid te bestraffen, en checkpoints zijn schaars genoeg om de spanning hoog te houden. Vijandelijke animaties zijn vlijmscherp, aanvalssignalen zijn visueel duidelijk en de spatiëring is koning. Wat dit vooral aantrekkelijk maakt in een 2D-ruimte, is hoe leesbaar en nauwkeurig alles wordt.
Combat gaat minder over camerabeheer en meer over pure timing en positionering. Elke ontwijking, parry en tegenaanval heeft gewicht, en de platte afmetingen dwingen spelers om zich volledig met vijandelijke patronen bezig te houden in plaats van te vertrouwen op ontwijkende cameratrucs of verticale kaas. Souls-fans zullen ook de op parry gebaseerde strategieën en de bekende gameplay-loop van grind, camp, upgrade en repeat herkennen.
Spelers hebben drie karaktertypes om mee te werken: de ridder, het dubbele zwaard en de hamer. De Ridder is waar ik zou aanraden om te beginnen. A verdedigingsgerichte stijl, met een enorm (en vergevingsgezind) schild en een speelstijl die de positionering bevordert. Dual Sword is het tegenovergestelde: lichter en sneller met snijdende aanvallen die bedoeld zijn om vijanden snel te verslaan. De Hamer is precies wat je zou verwachten: een gigantische krijger met een krachtige hamer die alles op zijn pad vernietigt.
Een tragisch maar bekend verhaal over leven, dood en vermalen.
Odysseeer
De voortgangssystemen van het spel versterken deze ontwerpfilosofie. Traditionele statistische investeringen in kracht, uithoudingsvermogen, enz. zijn slechts een deel van de vergelijking. Velaster legt grote nadruk op bouwexpressie door middel van wapens, vaardigheden en upgrades van de vaardighedenboom die de manier waarop je gevechten benadert op betekenisvolle wijze veranderen.
In 2D voelen deze veranderingen onmiddellijk voelbaar. Een wapen met een groter bereik verandert fundamenteel de manier waarop je de ruimte bestuurt, terwijl snellere armen agressie en precisie belonen. Vaardigheden hebben vaak interactie met verticaliteit, terugslag of gebiedscontrole, waardoor strategische diepte wordt toegevoegd die op maat lijkt te zijn gemaakt voor het side-scrolling-formaat in plaats van te zijn geleend van 3D-conventies.
Niveauontwerp is een ander gebied waar Velaster’s 2D-natuur straalt. De kaarten zijn ingewikkeld gelaagd en combineren klassieke Metroidvania-gevoeligheden met Soulslike-straf. Verticale schachten, verborgen richels en looping-snelkoppelingen creëren een wereld die zich langzaam ontvouwt naarmate je deze onder de knie krijgt. Een snelkoppeling openen in Velaster levert dezelfde kick op als het naar beneden trappen van een ladder Donkere zielenmaar met een verhoogd gevoel van ruimtelijk inzicht dankzij het vaste perspectief. Je leert voortdurend hoe ruimtes met elkaar verbonden zijn, waar gevaar net buiten het scherm op de loer ligt en welke routes het beste passen bij je huidige lichaamsbouw en zelfvertrouwen.
Velaster zit vol geheimen… en gevaar.
Odysseeer
De handgemaakte 2D-kunst bepaalt de sfeer met afbrokkelende structuren, beklemmende silhouetten en omgevingen doordrenkt van verval. Het beperkte kleurenpalet versterkt de sombere toon van het spel, terwijl strategisch gebruik van verlichting en visuele effecten diepte toevoegt. In plaats van beperkend aan te voelen, versterkt de 2D-presentatie de sfeer, waardoor de wereld zich claustrofobisch, vijandig en diep eenzaam voelt. Het herinnert ons eraan dat onderdompeling geen uitgestrekte 3D-vergezichten vereist, en dat een beetje terughoudendheid een groot verschil kan maken.
Het verhaal is bruikbaar, zij het een beetje flauw. Je speelt als een titulaire Velaster, een krijger die is uitgekozen om aan een do-or-die-missie te beginnen in Malum, een soort middenaarde waar ooit mensen, goden en engelen in harmonie leefden. Niet zo veel meer. De NPC’s die je onderweg tegenkomt, spelen allemaal een rol in de ondergang die zich heeft voltrokken, maar hun agenda’s zijn niet zo duidelijk. Je doel is vanaf het begin bepaald: roei het kwaad uit en breng Malums gouden eeuw terug.
Hordes demonische handlangers, en een selectie uitdagende bazen, sta je in de weg. Ontwikkelaar Odysseyer noemt zijn baasontwerp op de Kickstarter-pagina: “Het bestrijden van bazen is een van de belangrijkste dingen voor ons. De verscheidenheid aan patronen en mismatch-aanvallen die verschijnen als je denkt dat je het hebt voorspeld, zullen je verbijsteren.” Er zijn tot nu toe tien ontwerpen, variërend van een gigantische skeletrat tot een kolossale barbaar met een bijl gewikkeld in de ingewanden van zijn gevallen vijanden.
Elke baas levert een uitdaging die net zo uniek is als zijn ontwerp.
Odysseeer
Wat uiteindelijk maakt Velaster Een succesvolle Soulslike is het besef dat moeilijkheden alleen niet het doel zijn. De uitdaging is doelgericht en is geworteld in het leren van spelers om situaties te lezen, vijanden te respecteren en door herhaling te verbeteren. Het 2D-formaat scherpt deze filosofie aan, verwijdert overtollige elementen en plaatst vaardigheden centraal. Falen voelt eerder leerzaam dan willekeurig, en succes voelt als diep verdiend.
In een genre vol met 3D Soulslikes die vaak moeite hebben om hun bestaan te rechtvaardigen, Velaster onderscheidt zich door zowel letterlijk als creatief een ander perspectief te omarmen. Het bewijst dat de Souls-formule niet gebonden is aan een camerahoek, maar aan een mindset. Uitdagend, sfeervol en zorgvuldig ontworpen, Velaster is een must-play voor iedereen die ervan houdt Donkere zielen maar heeft geen tijd voor flauwe imitaties.
