Zet Wordle neer. Er is zojuist een nieuwe hersenoefening voor de dag verschenen.
“Kun jij 900 woorden per minuut lezen?” een virale post dat de ronde doet op X, uitdagingen. “Probeer het.”
Als je 600 woorden per minuut haalt, is dat meer dan twee keer de snelheid van de gemiddelde lezer. Als je de 900 hebt gehaald, gefeliciteerd, dan ben je volgens een rekensommetje 278% sneller dan het nationale gemiddelde (dat is 238 woorden per minuut).
Volgens dezelfde logica zou het ongeveer 40 seconden kunnen duren om dit artikel van 600 woorden te lezen. Maar moet dat?
Als één X-gebruiker gewezen“Dit is als hersenrot voor lezen.” Of zoals Jane Ollis, medisch biochemicus en oprichter van AI-aangedreven neurotechbedrijf Sona, verteld Snel bedrijf“Het is het cognitieve equivalent van het snel vooruitspoelen van Netflix.”
De uitdaging maakt gebruik van een techniek die snelle sequentiële visuele presentatie of RSVP wordt genoemd. Het effect is bizar, bijna meditatief, omdat je ogen in hoog tempo passief grote hoeveelheden woorden absorberen. “De oogbewegingen worden korter, de innerlijke stem wordt de kamer uit geschopt en de hersenen beginnen te raden wat er daarna komt”, legt Ollis uit.
Er is nog een factor waarmee we rekening moeten houden als we heel snel lezen. “Het is neurale autocomplete”, zegt Ollis. “Zeer efficiënt. Niet altijd accuraat.”
Onderzoek steunt dit. Het wegwerken van subvocalisaties (of het ‘horen’ van woorden in je hoofd) kan de ‘leessnelheid’ verhogen, maar het is aangetoond dat het het begrip van wat er wordt gelezen vermindert. En het afschaffen van die extra oogbewegingen, door woorden op elkaar te plaatsen in plaats van langs een zin (zoals in de X-post), blijkt ook effect te hebben. een soortgelijk effect op begrip.
“Je weet ongeveer wat er is gebeurd, maar je durft je reputatie niet te verwedden op de details. En de neurowetenschappen vertellen ons dat de goede dingen (inzicht, geheugen en leren) gebeuren wanneer de hersenen voldoende vertragen om de informatie daadwerkelijk te kunnen verwerken”, legt Ollis uit. “Als mensen met extreme snelheid proberen te lezen, worden de hersenen niet plotseling slimmer. Ze worden op een slimme manier luier.”
Voor de stortvloed aan tekst die we dagelijks consumeren (meer dan ooit tevoren in de geschiedenis) is deze vaardigheid niet nutteloos. Van het controleren van e-mails tot het scannen van werkdocumenten en het doornemen van sociale feeds: dit zijn allemaal effectieve gebruiksscenario’s voor dit soort snelle leesaanpak. (Het is eerlijk gezegd ook een best leuke uitdaging.)
Maar de beste manier om sneller te lezen, zonder het begrip te verminderen, is simpelweg meer lezen.
‘In een wereld die geobsedeerd is door snelheid’, zegt Ollis, ‘is aandacht misschien wel de meest rebelse vaardigheid die we hebben.’
