Het wiel aan de linkerkant heeft opties om de bedieningsafstand, de gevoeligheid voor snelle activering en de RGB-helderheid aan te passen. Je kunt ook het volume en het afspelen van media aanpassen en er een scrollwiel van maken. De LED-matrix eronder is ontworpen om aanpassingen aan de bedieningsafstand weer te geven, maar voelt een beetje onhandig aan: elke 0,1 mm aanpassing vult zijn eigen balk en gebruikt alleen de onderste negen balken, zodat het scherm omrolt vier keer bij het aanpassen (de bovenste drie balken, met stippen ernaast, lichten op om aan te geven hoe vaak het scherm is omgedraaid tijdens de aanpassing). De goedmaker hiervan is dat je bij het aanpassen van de bedieningsafstand een willekeurige schakelaar kunt indrukken om een visualisatie te zien van hoe ver je erop drukt, en vervolgens de bedieningsafstand kunt aanpassen.
Naast dit alles is de Falcata (en, bij uitbreiding, de Falchion) heeft nu een aftermarket-schakelaaroptie: TTC Gold magnetische schakelaars. Hoewel dit nog steeds maar twee schakelaars zijn, is het een verbetering ten opzichte van de enkelvoudige schakelaaroptie van de meeste Hall-effecttoetsenborden.
Uit elkaar splitsen
Foto: Henri Robbins
De interne montage van dit toetsenbord is eenvoudig en toch interessant. In plaats van een standaard lademontage, waarbij de printplaat en de plaat rechtstreeks in de onderste helft van de schaal worden vastgeschroefd, is de Falcata meer vergelijkbaar met een bodemmontage. De printplaat wordt van onderaf in de plaat geschroefd en de plaat wordt langs de randen op de onderste helft van de behuizing geschroefd. Hoewel het verschil tussen de twee montagemethoden minimaal is, verbetert het de typervaring wel door de “dode zones” te elimineren die worden veroorzaakt door een paal in het midden van het toetsenbord, samen met het enigszins isoleren van het typen van de behuizing (wat zorgt voor minder trillingen tijdens het typen).
De bovenste en onderste helften kunnen eenvoudig uit elkaar worden gesplitst door de schroeven op de plaat te verwijderen (geen breekbare plastic clips hier!), maar op de linkerhelft verbinden vier kabels de bovenste en onderste helft van het toetsenbord, die allemaal moeten worden losgekoppeld voordat de twee secties volledig worden gescheiden. Zodra dit is gebeurd, kan de interne siliconen geluidsdemping eenvoudig worden verwijderd. De schuimdemping zat echter zo sterk vast dat bij het verwijderen ervan stukjes schuim aan de printplaat bleven kleven, waardoor het onmogelijk werd om hier te lezen zonder nieuwe lijm te gebruiken. Dit was geen groot probleem, aangezien het schuim eenvoudig in het toetsenbord kon worden geplaatst, maar het is nog steeds frustrerend om te zien wanneer de meeste fabrikanten dit hebben bedacht.
