Zwaarbewapende militaire officieren schreeuwen tegen ons dat we op de grond moeten knielen voor de gesloten winkelpuien tegenover de Kibuye-rotonde in het centrum van Kampala, terwijl de schokkende geluiden van geweervuur en verdovingsgranaten weerklinken.
Tientallen soldaten verzamelen zich om de tijdelijke detentie af te dwingen. Sommigen dragen bivakmutsen, anderen hebben blote gezichten en schelden.
Uit hun dreigementen blijkt duidelijk dat journalisten net zo onwelkom zijn als de demonstranten die oproepen tot een einde aan het veertigjarige bewind van de Oegandese president Yoweri Museveni.
Uiteindelijk krijgen we gratie van een hoge commandant die zijn soldaten opdracht geeft onze camera’s terug te geven en zegt: “Ik vergeef je, maar breng ons niet in verlegenheid.”
Oeganda is verwikkeld in een door de staat opgelegde internet-black-out, en de media worden met geweld beperkt in hun berichtgeving over de zich ontvouwende scènes van onrust, nu de stemmen voor de volgende president worden geteld en betwist.
Toen we voor het eerst bij de hectische rotonde aankwamen om het harde optreden tegen demonstranten te filmen, liet een plaatselijke journalist ons de deuk van een wapenstok op zijn biceps zien en waarschuwde: “Ik vertelde hen dat ik de pers was en ze sloegen me.”
‘Mensenkracht’
Aan de overkant sprint een man weg van een groepje soldaten die achterover blijven hangen om een andere man te zoeken en te slaan voordat hij hem meeneemt.
Mannen die in Boda Boda-motortaxi’s rijden, uiten hun ongenoegen aan de overkant van de straat voordat geweervuur hen in de buurt verdrijft.
Chauffeurs roepen “people power!” uit hun auto’s, een van de strijdkreten van oppositieleider Bobi Wine. Eén man houdt stand langs de kant van de weg om zich uit te drukken en zegt: “Op dit moment stemmen mensen op Bobi Wine. Hij is bedrogen met zijn stem!”
Een groot reclamebord van de heer Museveni zweeft boven deze chaos. De slogan van zijn verkiezingscampagne, ‘de winsten beschermen’, voelt heftig letterlijk aan.
De strijdkrachten die zich richten op de aanhangers van zijn belangrijkste tegenstander worden geleid door zijn zoon, generaal Muhoozi Kainerugaba, het hoofd van de Oegandese Volksverdedigingsmacht (UPDF) en, voor velen, zijn troonopvolger.
Dit alles heeft zich eerder ontvouwd Bobi-wijn’s Nationale Eenheidspartij (NUP) maakte bekend dat veiligheidsagenten in zijn huis hadden ingebroken. Een legerhelikopter landde op zijn terrein en ontvoerde hem vrijdagavond.
De Oegandese regering heeft de claims van de NUP ontkend.
De voorzitter van de nationale strategische communicatiecommissie in Oeganda zei dat Bobi Wine en zijn vrouw “veilig in hun huis” zijn en onder bescherming van de politie staan.
Lees meer:
De verkiezingen in Oeganda ontaarden in dodelijk geweld
De president over het afsluiten van het internet
Hoe de Oegandese regering popsterpolitici probeert tegen te houden
Beweringen over zijn arrestatie zouden nationale protesten kunnen aanwakkeren die kunnen wedijveren met die van de verkiezingen van 2021 en op een nog bruter antwoord kunnen rekenen.
De impasse tussen zijn aanhangers en de staat eerder op de dag werd weerspiegeld in een koortsachtige vechtpartij in Kampala’s Kololo-centrum na een betwiste verklaring van het aantal stemmen, waardoor de overwinningen aan de heer Museveni werden overhandigd.
“Ik heb het recht om te spreken! Ik heb het recht om te spreken”, schreeuwt een functionaris van de oppositiepartij in het gezicht van de strenge agenten van de regerende partij, gesteund door het leger en de politie, die de teltent onder water zetten.
Het protestkreet van een lid van Wine’s partij komt uit de teltent: ‘Wij willen onze overwinning! Dit is een proteststem! Wij willen onze overwinning! Ze beschermen de criminelen.’
Het leger en de politie komen hem dichterbij en slepen hem met geweld naar een politietruck. Hij sluit zich aan bij 300 andere aanhangers en functionarissen die volgens de NUP de afgelopen weken zijn gearresteerd en verdwenen.
Elizabeth Namagembe
Een mede-NUP-lid, de 23-jarige universiteitsstudente Elizabeth Namagembe, is buiten adem van frustratie.
“We hebben Oegandezen die hebben gestemd en dit is hun recht om een leider te kiezen”, vertelt ze ons in tranen buiten de tent, terwijl soldaten en politie achter haar op wacht staan.
“De internationale gemeenschap, wat kunnen ze voor ons doen? Omdat wij Oegandezen zijn gekomen om te vechten, hebben we gestemd en hebben we om geen geweld verzocht.”
