Hoe de meest ambitieuze vampierfilm van het jaar zijn geheime wapen vond

Het was een schok om Justin Long, inwoner van Nice Guy in ongebruikelijke indiekomedies, zo briljant te zien breken in de jaren 2022 Barbaar. De griezelige horrorfilm gebruikte ons collectieve vertrouwen in Long tegen ons en introduceerde hem opnieuw als een narcist die zo geen idee heeft dat je niet anders kunt dan – een klein beetje – zijn ondergang steunen. Zoals zoveel acteurs die de duistere kant hebben omarmd, ziet Long AJ niet als een regelrechte slechterik. Hij werkte hard om een ​​innerlijke menselijkheid te vinden, hoe onderdrukt ook, om zijn optreden en zijn karakter echt te laten aanvoelen.

“Iemand als ‘goed’ of ‘slecht’ bestempelen vind ik interessant”, vertelt Long Omgekeerd. “Het is allemaal perceptie. Zelfs iemand die zo slecht is als een moordenaar, ik ben zo nieuwsgierig naar wat ze werkelijk van zichzelf geloven, hoe ze over hun gedrag denken en hoe ze het rechtvaardigen.”

Die nieuwsgierigheid gaf hem ook inzicht in zijn karakter Nachtpatrouilleeen horrorfilm die net zo waanzinnig en bloederig is als de Airbnb-thriller van Zach Cregger. In een alternatief universum in Los Angeles, waar vampieren maanlicht (of daglicht?) zijn als schietgrage politieagenten, en rivaliserende bendes moeten samenwerken om hun macht uit te dagen, komt Long’s Ethan terecht midden in het gevecht. Nadat Ethan zich ongewild heeft aangesloten bij de vampiercultus die ingebed is in de LAPD, wordt hij gedwongen het hoofd te bieden aan een veel fantasierijkere vorm van politiegeweld.

“Het is allemaal perceptie.”

Vechten tegen de macht is niet zo eenvoudig als je dierbare overleden vader (gespeeld door Dermot Mulroney) is opgestaan ​​als hoofd van Night Patrol en echte worstelaars als Phil Brooks (ook bekend als CM Punk) zijn meest vertrouwde luitenants zijn. Toch is dat een van de problemen die Long tot het project aantrok, ook al dwongen de meningsverschillen tussen hemzelf en Ethan hem om op een andere manier creatief aan de slag te gaan.

Vooruit Nachtpatrouille’Bij de theatrale première ging Long zitten Omgekeerd om zijn acteercodes te bespreken, het beste slechterikadvies dat hij ooit heeft gekregen en wat er tussen hen scheidt Barbaar’s AJ uit zijn nieuwste rol.

Dit interview is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.

Ik ben benieuwd of jij een worstelfan bent; Hoe dan ook, ik ben er zeker van dat het behoorlijk krankzinnig was om in deze strijd met CM Punk te vechten.

(Lacht.) Dat is niet zo, maar ik vind het ongelooflijk wat ze doen. Ik waardeer het prestatieaspect ervan enorm, vooral nadat ik Phil een beetje heb leren kennen. Ik leerde hem kennen als acteur en gewoon als persoon voordat ik ooit naar zijn worsteldingen keek. Welk worstelen, dat is waarschijnlijk heiligschennis om tegen worstelfans te zeggen, maar ik ken een heel andere kant van hem… Ik was zeer verrast om zijn worstelpersoonlijkheid te zien, omdat het een echte prestatie is. Hij is echt een zachtaardige, aardige, grappige, normale Chicago-man. Hij is geweldig in de film en was zeer authentiek. En het was zowel goed als uitdagend voor mij, omdat hij er duidelijk goed uitziet en aanvoelt. Hij heeft een indrukwekkende aanwezigheid; hij hoeft niet veel te doen om echt aandacht en autoriteit af te dwingen.

Ik had er echt moeite mee om zelf zo iemand te zijn. Ik wilde de rol graag op mij nemen, omdat het zo anders was dan alles wat ik had gedaan. En ik was er bang voor. Het voelde als een van die uitdagingen waarvan ik fysiek gewoon niet wist of ik die man was. Ik wist gewoon niet dat ik in dat deel geloofwaardig zou zijn…

Een groot deel ervan was de lichamelijkheid van deze man die bij Navy Seal-dingen was geweest. Maar nadat ik met een aantal mensen heb gesproken die aan de film werkten, en alleen maar interviews heb gezien met jongens die dit echt doen, zijn velen van hen fysiek niet per se grote jongens. Veel ervan zit gewoon in de manier waarop ze zich gedragen. Dus ik dacht: “Als je je ongeloof kunt opschorten voor grote Marvel-films, en mensen die rondvliegen en lasers uit hun ogen schieten, zouden mensen misschien accepteren dat ik…”

Dat je tabak pruimt en uitspuugt.

Ja. De tabak was mijn idee. Ik dacht: “Hoe zorg ik ervoor dat ik er stoer uitzie?” Ik was op zoek naar een kruk en het geschoren hoofd… En ik trainde, serieus… Ik had maar twee weken, maar ik had het type lichaam waar, omdat ik klein ben, als ik genoeg trainde, het een merkbaar verschil maakt. Ik speelde vals, echt waar.

“Ik dacht: ‘Hoe zorg ik ervoor dat ik er stoer uitzie?'”

Het werkt echter allemaal. Je staat erom bekend dat je deze ‘aardige kerel’-personages speelt. Barbaar heeft dat ondermijnd, en zoals je zei, dit ondermijnt dat zelfs nog meer. Je karakter hier is echt interessant omdat hij dat is bijna ervan overtuigd dat hij ‘een van de goeden’ is, maar je ziet hem de hele tijd moeite hebben om dat te geloven en dat ook daadwerkelijk te zijn.

Ja. Ik denk dat het voor mij interessant is om iemand alleen maar ‘goed’ of ‘slecht’ te noemen. Het is allemaal perceptie. Zelfs iemand die zo slecht is als een moordenaar, ik ben zo nieuwsgierig naar wat ze werkelijk van zichzelf geloven, hoe ze over hun gedrag denken en hoe ze het rechtvaardigen. Narcisten hebben een manier om heel slecht gedrag te rechtvaardigen, en ik dacht dat dat interessant was met AJ erin Barbaardat hij (een narcist) was. Maar ergens diep van binnen – ik dacht dat dat het interessante was – was er een interne strijd… Bij AJ is er een hint dat het zijn ouders zijn die hem hebben gevalideerd en zijn slechte gedrag mogelijk hebben gemaakt… Het is altijd interessant waar de zaden van narcisme vandaan komen.

Bij AJ probeerde ik gewoon eerlijk te zijn over zijn worsteling en hem niet te spelen alsof hij een slechterik is. Dit advies werd aan mij doorgegeven via Sam Rockwell, die mij het grootste deel van mijn goede acteeradvies geeft. Sam vertelde me over zijn eigen ervaring toen hij voor het eerst een slechterik speelde Charlies engelen. Hij had Alan Rickman om advies gevraagd. Sam had al deze ideeën: “Ik wil er opzichtig mee zijn. Ik wil dat deze overgang echt merkbaar is.” En Alan zei – ik parafraseer – een echt slecht persoon, ze laten je niet zien dat ze slecht zijn. Ze maken er geen reclame voor… Ze zijn in ieder geval vaak heel charmant, grappig en charismatisch, en dat is wat hen in staat stelt veel van deze dingen te doen. Hij zei: ‘Bijvoorbeeld in Sterf hardIk heb iemand neergeschoten en daarna een broodje gegeten.” Dat bleef me echt bij, (het idee) dat je zo verwrongen bent dat je zoiets immoreels kunt doen en dan door kunt gaan met je dag en gewoon door kunt gaan en een broodje kunt eten.

‘Ik probeer altijd een waarheidsgetrouwe manier te vinden om binnen te komen.’

Ze geloven niet echt dat ze slecht zijn. Wat interessant is aan het spelen van zo iemand, is dat ze manieren hebben om het te rechtvaardigen. En dit personage heeft veel slechte dingen gedaan. Dus veel moorden en dat is allemaal heel genormaliseerd. Maar ik denk niet dat hij zo slecht is als een persoon op die schaal als AJ. Ik denk dat het bij deze man meer om zijn vader ging. Er is een moeilijke scène (met) Dermot Mulroney (die) mijn vader speelt: Ethan denkt dat hij dood is, (dus) ik dacht: “Hoe zie ik mijn vader daarvan terugkomen?” Ik had wat dingen meegemaakt met mijn familie, zoals iedereen, dus ik gebruikte gewoon wat ik kon. Ik probeer altijd een waarheidsgetrouwe manier te vinden om binnen te komen.

Nachtpatrouille speelt nu in de theaters.