Dr. Sue Hwang wist dat er iets mis was zodra ze de scanresultaten zag.
Als oncoloog heeft ze ruim tien jaar duizenden patiënten geholpen bij het navigeren naar hun mammografieresultaten screenen op borstkanker.
Haar eigen diagnose was nog steeds een schok – hoewel al haar eerdere scans allemaal duidelijk waren, vond deze er vijf met betrekking tot massa’s op haar rechterborst, samen met een abnormale lymfeklier.
“Het is alsof dit een grap moet zijn. Het is onmogelijk dat ik in één jaar tijd vijf tumoren heb ontwikkeld”, vertelde ze aan Business Insider. ‘Dat kan niet. En ik heb het niet gevoeld.’
In de aanloop naar de diagnose vertelde Hwang aan Business Insider dat ze geen symptomen had en geen reden om aan te nemen dat ze risico liep op borstkanker.
Ze was gezond, speelde dagelijks tennis en bracht haar drukke carrière in evenwicht met het opvoeden van drie zoons als alleenstaande moeder.
De diagnose – in januari 2024, toen Hwang 46 was – voelde als een spiraal van slecht nieuws, omdat ze ontdekte dat de behandeling veel ingrijpender zou zijn dan ze had gehoopt.
Na meerdere operaties, waaronder bilaterale borstamputaties, chemotherapie, bestraling en hormoon therapieHwang is in remissie.
Nu ze 48 is, staat ze op het punt om haar nieuwe memoires ‘From Both Sides of the Curtain: Lessons and Reflections from an Oncologist’s Breast Cancer Journey’ te publiceren, die op 20 januari beschikbaar is.
Patiënt zijn heeft haar ertoe aangezet kwetsbaarheid te omarmen en heeft haar gaandeweg een betere arts gemaakt, zei ze.
“Door meer open te staan voor anderen over mijn problemen, ben ik genezen omdat ik besefte dat ik niet de enige ben. Iedereen heeft het moeilijk, en door het toe te geven, word je menselijker. Patiënten konden veel beter met mij omgaan”, zei ze.
Van arts tot patiënt
Hwang zei dat haar eerste reactie op de diagnose de angst was om het nieuws aan haar drie zonen te vertellen – toen 15, 13 en 11 jaar oud.
“Ik dacht net aan mijn kinderen en ‘Oh mijn God, wat gaat er gebeuren als dit mijn dood wordt?'” zei ze.
In tegenstelling tot de meeste van haar patiënten wist Hwang wat ze van de behandeling kon verwachten en hoe ze haar prognose kon begrijpen. Gevallen van borstkanker zijn in opkomst, maar het is een zeer behandelbare ziekte, vooral als deze vroeg wordt opgemerkt. Ze beschouwt borstkankerpatiënten als de ‘echte A-honoursstudenten’ van de kankerafdeling, waarbij maar liefst 95% als een laag risico wordt beschouwd en naar verwachting tien jaar na de diagnose nog in leven en gezond zullen zijn.
Dat staat in schril contrast met andere vormen van kanker: alvleesklierkankerheeft bijvoorbeeld een vijfjaarsoverleving van ongeveer 12%.
Dr. Hwang’s memoires over haar diagnose en behandeling van borstkanker vertelt wat ze als hulpverlener heeft geleerd, en hoe dit contrasteerde met haar ervaring als patiënt. Met dank aan Sue Hwang
Uit vervolgonderzoek bleek dat de kanker van Hwang uitgebreider was dan verwacht. Haar artsen, die ook haar vrienden en collega’s waren, gaven haar een overlevingspercentage van 85%. In abstracte zin is het een bemoedigend getal. Maar het enige waar Hwang aan kon denken was de kans van 15% dat er iets mis zou gaan.
“Het is een geweldig getal, maar ik heb dat getal gehoord, en ik denk dat dit de eerste keer was dat ik het helemaal kwijtraakte in de spreekkamer van een dokter”, zei ze. “Ik doe dit allemaal en je gaat mij alleen maar een negen geven. Zo keek ik er als patiënt naar.”
De aanhoudende kosten van kanker
Ondanks de angst en de bijwerkingen van de behandeling, zei Hwang dat de grootste uitdaging het in het reine komen met haar is identiteit als overlevende van kanker.
Ze had gehoopt het normale leven weer op te pakken. Haar werk als arts ging over het behandelen van de ziekte, maar niets in haar opleiding had haar voorbereid op hoe de dingen zouden veranderen na haar eigen diagnose.
“Je bent fysiek niet dezelfde persoon. Tegen de tijd dat ik klaar was met de behandeling, waren mijn borsten verdwenen, mijn eierstokken waren verdwenen, mijn baarmoeder was verdwenen, mijn haar was verdwenen en het is een enorme emotionele tol”, zei ze.
Hwang zei dat ze nog steeds aan het uitzoeken is wat haar nieuwe rol als overlevende voor haar betekent.
Voorafgaand aan de diagnose zei Hwang dat ze er trots op was haar te houden persoonlijke worstelingen privé.
Mensen zouden zeggen: ‘Ik weet niet hoe je het doet’, en ik liet ze denken dat ik het allemaal voor elkaar had, ‘zei Hwang.’Ik heb mensen nooit verteld dat het soms klote is, ik kom thuis en ik ben uitgeput, ik wil huilen omdat het zo eenzaam is.’
Ze begon te praten over haar worstelingen en vroeg haar patiënten om advies: over hoe ze herstelden en hoe ze in het reine kwamen met de grote veranderingen in hun lichaam en hun leven.
Voorlopig heeft haar strategie minder gewerkt, zich meer op haar gezin gericht en prioriteit gegeven aan haar gezondheid in het licht van de onzekerheid.
Bovenal hoopt ze dat het delen van haar ervaringen patiënten steun kan bieden en de zorgsector er ooit toe kan aanzetten om meer structuur te bieden na de behandeling.
“Ik wil echt dat mensen weten dat ze niet alleen zijn”, zei Hwang. “Het is oké om het niet te weten. Het is oké om bang te zijn. Het is oké om angst te hebben. Dit is gewoon de aard van de ziekte.”
