Als Pitti Uomo 109’s gastontwerper, Mijn naam was Mayner koos de Palazzina Reale di Santa Maria Novella, een modernistische witmarmeren invoeging binnen het centraal stationscomplex van Florence, als een passend ontwrichtend podium voor zijn AW26 co-ed show. De burgerlijke ernst van de locatie scherpte het lopende project van Mayner aan: archetypen net ver genoeg uit het centrum duwen zodat ze zich opnieuw bewoonbaar voelen.
Dit was een wintergarderobe die gebouwd was op volume en aanpassing in plaats van op drama. Het boxy pak was luchtig en opzettelijk los, soms met een Japanse kraag en zachtjes getailleerd in de taille, in taupe wollen gabardines die hun structuur naar voren droegen. Jassen duwden de schouders voor het lichaam, de mouwen bogen weg van de elleboog, terwijl overjassen met riempjes het volume in vorm drukten. Lange broeken samengevoegd tot sokken; Oversized blazers zweefden met een casual intentie rond de romp.
Elders kwam zachtheid tussenbeide. Zijden pyjamasets en gedrapeerde tunieken pasten gemakkelijk onder de zwaardere modellen van de collectie, waardoor de structuur gemakkelijk werd getemperd. Een kolossale jas van nepbont pleitte voor overdaad als isolatie in plaats van als spektakel. De gelaagde jurken waren geplooid en versleten aan de zoom, terwijl een gedrapeerde jurk met zilveren pailletten en een bijpassend twinset voor mannen het felle licht van het station opvingen met een gecontroleerde, zilverachtige glans. Denim met zilverfolie, suède tunieken doorspekt met plooien, capes met gingham-ruit en hoge kragen droegen allemaal bij aan het gevoel van kleding die stil beweegt.
Accessoires ondersteunden het voorstel. Witte sportschoenen arriveerden bewoond, Reeboks door de hitte kromgetrokken NPC Insigna-laarzen waren langwerpig en vreemd, terwijl suède stampers en gekreukelde leren laarzen voor extra gewicht zorgden. Aan halsbanden en riemlussen bungelden kettingen – meer een hondenhalsband dan sieraden. Mayners ongelijk voelde opnieuw precies goed: draagbaar, enigszins onrustig en nadrukkelijk persoonlijk.
Fotografie met dank aan Hed Mayner.
