Welke vorm kunnen gebouwen aannemen in 2026?
Snel bedrijf vroegen architecten van een aantal van de beste bedrijven over de hele wereld wat zij vonden van het uiterlijk van de architectuur in 2026. Natuurlijk zal een gebouw dat in 2026 is ontworpen vrijwel zeker niet in 2026 worden voltooid, en de bouwtijdlijnen zijn notoir vloeiend.
Maar volgens experts zijn er enkele overkoepelende trends in architectonisch ontwerp die een duidelijke 2026-stempel zouden kunnen drukken op gebouwen die dit jaar zijn ontworpen, wanneer ze officieel worden geopend.
Dit is de vraag die we hebben gesteld aan een panel van ontwerpers en leiders in de architectuur: Hoe zullen de gebouwen die in 2026 zijn ontworpen eruit zien als ze eindelijk gebouwd zijn, en wat zullen de grootste factoren zijn die hun ontwerp bepalen?
Geïntegreerd ontwerp
Na jaren van spektakel en merkgedreven architectuur is er, vooral in New York, behoefte aan gebouwen die eerder geïntegreerd en onvermijdelijk aanvoelen dan uniek en expressief. Architectuur die ervaring en bruikbaarheid belangrijker vindt dan heroïsche vorm zal (hopelijk) gebouwen opleveren die kalm, geproportioneerd en materieel gegrond zijn.
—Trent Tesch, directeur, KPF
Complexiteit heroverwogen
Mensen moeten meer van hun gebouwen vragen. Onze gebouwde wereld kan en moet onze doeleinden op meer gerichte, op unieke wijze afgestemde manieren vervullen. Gebouwen zullen meer doen om tegemoet te komen aan de behoeften van mensen buiten de muren, in hun gemeenschappen, en op meerdere fronten inclusiever zijn. Onze gebouwde ruimtes zullen iets zeggen over wie we collectief zijn en de beste kwaliteiten van onze samenleving vertegenwoordigen. Ze kunnen meer doen om mensen zich veilig te laten voelen, om te reageren op klimaatspecifieke kenmerken, om de perceptie van wat een gebouw zou moeten zijn ter discussie te stellen en tegelijkertijd op onverwachte manieren mooi te zijn. Dat is hoe de beste gebouwen van de toekomst er uit zullen zien en zullen bereiken. In plaats van dat ontwerpen complex is omwille van de complexiteit, zullen er rijke en complexe gebouwen ontstaan uit het oplossen van de veelheid aan omstandigheden, perspectieven en behoeften waarmee we maatschappelijk worden geconfronteerd.
—David Polzin, uitvoerend directeur ontwerp, KanonOntwerp
Situationeel ontwerp
Op de schaal van ons werk bij PAU is iets dat volgend jaar wordt gebouwd, ontworpen vanaf 2020 of 2021. Daarom is architectuur niet zoals mode of software: het kan eenvoudigweg niet op tijd worden geproduceerd om een tijdsgeest te weerspiegelen. Het werk van PAU is ‘situationeel’ in de zin dat het een spiegel en venster is voor de plaatsen en voorrechten waarin elk project zich bevindt. Het gaat dus net zo goed over waar, waarom en voor wie als over wanneer. Dat gezegd hebbende, zijn er materiële ontwikkelingen gaande die ons in staat zullen stellen de komende jaren bijvoorbeeld duurzamer beton en andere groenere materialen te gebruiken.
—Vishaan Chakrabarti, oprichter, PAU
Architectuur gaat organisch
De gebouwen van 2026 zullen zachter en organischer zijn – met meer natuurlijke, koolstofarme materialen dan welke generatie hedendaagse gebouwen dan ook.
—Colin Koop, partner, NAAD
Vertrouwen opbouwen
Als iemand die diep betrokken is bij ontwerpleiderschap voor een internationale praktijk, zie ik 2026 als een cruciaal moment voor de architectuur – een echt keerpunt. We worden allemaal geconfronteerd met de diepgaande en onvermijdelijke opkomst van kunstmatige intelligentiedie de manier waarop we werken, denken en leven zal transformeren; die transformatie is reëel en heeft consequenties. Maar voor mij is de dringende kwestie die mijn benadering van de gebouwde omgeving vandaag de dag vormgeeft, niet technologisch. Het is de toestand van ons sociale weefsel. We ontwerpen op een moment van intense fragmentatie: een afnemend burgervertrouwen, verzwakte instituties en een groeiend gevoel van ontkoppeling tussen mensen, tussen gemeenschappen en tussen de maatschappij en de natuur.
In die context wordt de meest betekenisvolle architectuur van 2026 niet bepaald door een bepaalde esthetiek, maar door de intentie en keuzevrijheid ervan. Wij bij Ennead hebben lang geloofd dat architectuur een burgerlijke en culturele daad is, en dat onze creatieve energie steeds meer verantwoordelijkheid moet dragen naast programma en uitvoering, voorbij esthetiek en vorm. Ik geloof dat van onze gebouwen wordt gevraagd om te fungeren als ankers van vertrouwen; plaatsen die de waarde van wetenschap, onderwijs, cultuur en het openbare leven opnieuw bevestigen.
Design in onze hedendaagse samenleving moet prioriteit geven aan openheid en stabiliteit, instellingen versterken als plaatsen van collectieve kennis en gedeelde waarden, omgevingen creëren die gemeenschap aanmoedigen, hoop inspireren en optimisme belichamen. Ontwerp moet een daad van geruststelling worden: dat kennis ertoe doet, dat cultuur blijft bestaan en dat het publieke domein nog steeds de moeite waard is om in te investeren. Deze verschuiving vereist dat architecten diep nadenken over menselijk gedrag, psychologie en sociale dynamiek, en architectuur zien als een langetermijnbijdrage aan het historische record, en niet alleen als een reactie op een opdracht. Als architectuur deze kwesties niet op een esoterische manier kan aanpakken, maar als een actieve deelnemer aan het mondiale ethos, dan geloof ik dat de gebouwde omgeving een betekenisvolle rol kan spelen – hoe bescheiden ook – bij het helpen genezen van enkele van de breuken waarmee we vandaag de dag leven.
—Thomas J. Wong, ontwerppartner, Ennead Architecten
Multifunctionele architectuur
Gebouwen ontworpen in 2026 zullen een groeiende druk weerspiegelen op allerlei soorten nieuwe ontwikkelingen om aan meer en groeiende behoeften te voldoen. We verwachten dat architectuur multifunctioneel en adaptief zal worden, gevormd door belichaamde koolstof- en materiaallimieten, levenscyclusprestaties, klimaatbestendigheid en langetermijnwaarde. De meest aansprekende projecten zullen zich niet alleen door de vorm aankondigen; ruimtelijk genot en vindingrijkheid staan centraal. Er is een fundamentele behoefte aan vreugde en inspiratie op de plekken die we kunnen creëren om het dagelijks leven te vergemakkelijken. In veel gevallen zal de meest radicale keuze zijn om met minder te bouwen, nog meer te hergebruiken en te ontwerpen op manieren die verandering door anderen aanmoedigen.
—Claire Weisz, oprichter en directeur, WXY-architectuur + stedenbouwkundig ontwerp
