Het begin van een nieuw jaar luidt een onheilspellende dag in de NFL in: Black Monday, de dag waarop coaches (doorgaans) het meeste risico lopen hun baan te verliezen. Black Monday vindt plaats de dag nadat het reguliere seizoen is afgelopen, een tijd waarin een bijzonder harde achterwaartse beoordeling wordt gegeven over de overwinningen, verliezen en totale missers.
Op de lijst met slachtoffers staat onder meer Raheem Morris, die op 4 januari zijn baan bij de Atlanta Falcons verloor; Kevin Stefanski, Pete Carroll en Jonathan Gannon (Arizona Cardinals), die elk op Black Friday werden ontslagen door respectievelijk de Cleveland Browns, Las Vegas Raiders en Arizona Cardinals; John Harbaugh, die op 6 januari werd ontslagen door de Baltimore Ravens; en Mike McDaniel, wiens ontslag bij de Miami Dolphins op 9 januari werd aangekondigd.
In de NFL en andere sportcompetities kunnen prestatiestatistieken niet duidelijker en openbaarder zijn. Dus als coaches niet genoeg Ws binnenhalen, is het dan niet gewoon een radicale verantwoordelijkheid om degenen die niet presteren te laten gaan? En zou het bedrijfsleven hier iets van kunnen leren?
‘Performancemanagement met hoge zichtbaarheid’
Dat soort ‘snijd ze en dobbel ze’-mentaliteit biedt geen model van verantwoordelijkheid tegenover de traditionele werkomgeving buiten de sportwereld, vertelt Mario Avila, universitair docent Practice of Management aan de Vanderbilt University. Snel bedrijfMaar het biedt wel een “model van goed zichtbaar prestatiemanagement” dat wellicht de hogere regionen van het Amerikaanse bedrijfsleven zou kunnen dienen.
Het op deze manier conceptualiseren van prestaties in de NFL is mogelijk omdat alle ogen op het veld gericht zijn terwijl het spel zich ontvouwt. En “hoewel deze KPI’s krachtig zijn en het hebben van duidelijke prestatie-indicatoren krachtig en belangrijk is, ligt het verschil tussen de NFL en een traditioneel bedrijf in het bedrijfsleven”, zei Avila ook, waar de verantwoording anders functioneert. Een voetbalcoach moet rekening houden met blessures, roosters en het geduld van de eigenaren; factoren waar een CEO niet aan denkt. Daarom voegde Avila eraan toe: “verantwoording is heel anders.”
Maar dat betekent niet dat bedrijfsleiders niet kunnen profiteren van de NFL en Black Monday. Bovenaan de lijst staan duidelijkheid en feedbackloops, legt hij uit.
“Er is een aanzienlijke mate van duidelijkheid over wat de KPI’s zijn” in een game, en ze bieden “onmiddellijke feedbackloops: win of verlies je? Haal je de juiste cijfers of worden de verwachtingen waargemaakt? Het is goed zichtbaar, je staat voor miljoenen kijkers en is elk weekend te zien.”
Een manager aan een bureau voert misschien geen oorlog op het veld tegen 53 tegenstanders, maar diezelfde lussen blijven bestaan; het meeste werk gaat immers over het behalen van doelen en uiteindelijk het winnen.
Meer teamwerklessen dan verantwoordelijkheidslessen
Voetbal biedt ook veel lessen over leiderschap en teamwerk, iets dat in de ruggengraat van de sport is ingebakken, aldus Stephen Master, adjunct-assistent-professor Marketing aan de Stern School of Business van de Universiteit van New York vertelt Snel bedrijf.
Sport gaat “over teamwerk: het gaat erom dat iedereen bijdraagt wat hij kan, en het gaat om cultuur.” Net als in een traditionele kantooromgeving: “Als er iemand is die een negatieve sfeer uitstraalt en een kankergezwel is in de kleedkamer, en die persoon is gewoon geen goede teamgenoot… dan is dat hetzelfde wat je kunt riskeren in het Amerikaanse bedrijfsleven, waar iemand eigenlijk alleen maar geïnteresseerd is in zijn eigen prestaties en zijn eigen persoonlijke groeidoelstellingen.”
Als leiderschap de werkervaring heeft gestimuleerd – voetbalspelers krijgen trofeeën, werknemers in het bedrijfsleven misschien bonussen – moeten die prikkels “ook gekoppeld zijn aan
bedrijfsprestaties of divisieprestaties, en dat is hetzelfde in elke sport, maar vooral in voetbal”, voegde hij eraan toe. Zoals Master het uitdrukte, kan een quarterback van een bepaald team de beste ter wereld zijn, maar als zijn aanvallende lijn zijn werk niet doet, zal het team niet winnen.
De echte afhaalmaaltijd
Als er één ding is dat bedrijfsleiders moeten vermijden, dan is het de NFL-cultuur van wegwerpleiderschap, die “schadelijk is voor het succes van een bedrijf op de lange termijn”, zegt Avila. Mensen in een omgeving brengen waar gemakkelijke ontslagen en massaontslagen hoogtij vieren – waar een slechte start je je baan kan kosten na amper twee seizoenen op het veld – is niet iets dat bedrijven moeten nabootsen als er zorgen zijn over het moreel van het bedrijf.
Gesprekken die de NFL en het Amerikaanse bedrijfsleven kruisen, roepen ook vragen op over resultaten op de lange termijn versus winst op de korte termijn, legt Dae Hee Kwak, Graduate Program Director en Associate of Sport Management aan de Universiteit van Michigan uit aan Snel bedrijf. De NFL is “gebouwd voor een sprint van 17 weken, terwijl een gezond bedrijf is gebouwd voor een marathon van 50 jaar. Als je de NFL-logica toepast op een marathon, zul je nooit genoeg lopers overhouden om de race uit te rijden.”
Een omgeving vol angst zal weinig doen om die marathonlopers – of misschien voetbalcoaches – aan te moedigen hun werk onbevreesd te benaderen, beaamt Avila. “Prikkels om te winnen verminderen nu de opbouw van capaciteiten op de lange termijn”, zei hij. “Maar als we kijken naar enkele van onze organisaties in het hele land die het meest succesvol zijn … kortetermijnprikkels en nu winnen (mentaliteit) verstoren het gedrag echt.”
‘Angst verdringt het leren’, vervolgde hij. “Omdat mensen zichzelf gaan beschermen in plaats van te experimenteren.” Succes is gebaseerd op risico’s, en “je wilt dat je mensen in het bedrijfsleven risico’s nemen. Als je de omgeving veilig maakt, zullen mensen meer risico’s nemen. Als ze bang zijn dat ze ontslagen zullen worden, zullen ze minder bereid zijn risico’s te nemen, wat leidt tot een afname van de innovatie en een afname van de groei.”
Omdat eindeloze kranten- en websitepagina’s gevuld zijn met verhalen over massale ontslagen, is misschien wel een van de meest opvallende lessen van de NFL precies het punt van Avila: om te slagen moeten werknemers – alle werknemers – worden aangemoedigd om iets nieuws te proberen, en misschien zelfs te falen, voordat ze kunnen opstaan.
Radicale verantwoordelijkheid is misschien wel een steunpilaar in de NFL, maar dat betekent niet dat het echt kan worden toegepast op andere werkomgevingen – of dat het zelfs maar moet worden overwogen. Als succes op de lange termijn het doel is, is het waarschijnlijk de verantwoordelijkheid van bedrijfsleiders om de voetbalcoaches hun ding te laten doen…terwijl zij hun eigen ding doen.
