Astronomen zeggen van wel een asteroïde gevonden die sneller ronddraait dan andere ruimterotsen van zijn grootte.
De asteroïde, bekend als 2025 MN45, heeft een diameter van bijna 710 meter en maakt elke 1,88 minuten een volledige rotatie, gebaseerd op een analyse van gegevens van de Vera C. Rubin Observatorium. “Dit is nu de snelst draaiende asteroïde die we kennen, groter dan 500 meter”, zei astronoom Sarah Greenstreet van de Universiteit van Washington vandaag op de Universiteit van Washington. Winterbijeenkomst van de American Astronomical Society in Feniks.
Greenstreet, die als assistent-astronoom fungeert bij de National Science Foundation NOIRLab en leidt de werkgroep van het Rubin Observatorium voor objecten in de buurt van de aarde en interstellaire objecten, is de hoofdauteur van een artikel in The Astrophysical Journal Letters waarin de ontdekking en de implicaties ervan worden beschreven. Het is het eerste peer-reviewed artikel gebaseerd op gegevens van Rubins LSST-camera in Chili.
2025 MN45 is er één van meer dan 2.100 objecten in het zonnestelsel die werden gedetecteerd tijdens de inbedrijfstellingsfase van het observatorium. In de loop van de tijd volgde de LSST-camera variaties in het licht dat door deze objecten werd gereflecteerd. Greenstreet en haar collega’s analyseerden die variaties om de grootte, afstand, samenstelling en rotatiesnelheid te bepalen van 76 asteroïden, die zich op één na allemaal in de belangrijkste asteroïdengordel tussen de banen van Mars en Jupiter bevinden. (De andere asteroïde is een object dat zich in de buurt van de aarde bevindt.)
Het team ontdekte 16 ‘supersnelle rotators’ die ronddraaiden met snelheden variërend van 13 minuten tot 2,2 uur per omwenteling – plus drie ‘ultrasnelle rotators’, waaronder de 2025 MN45, die in minder dan vijf minuten een volledige revolutie maken.
Greenstreet zei dat 2025 MN45 uit massief gesteente lijkt te bestaan, in tegenstelling tot het ‘puinhoop’-materiaal waarvan men denkt dat de meeste asteroïden zijn gemaakt.
“We geloven ook dat het waarschijnlijk een botsfragment is van een veel groter ouderlichaam dat, vroeg in de geschiedenis van het zonnestelsel, voldoende werd verwarmd zodat het interne materiaal smolt en differentieerde”, aldus Greenstreet. Zij en haar collega’s suggereren dat de oorspronkelijke botsing 2025 MN45 uit de dichte kern van het moederlichaam heeft geschoten en de ruimte in heeft geslingerd.
Astronomen hebben eerder snel draaiende asteroïden gedetecteerd die minder dan 500 meter breed zijn, maar dit is de eerste keer dat grotere objecten zijn gevonden met rotatiesnelheden die hoger zijn dan vijf minuten per omwenteling. De andere twee ultrasnelle rotators van het Rubin-team hebben snelheden van 1,9 minuten en 3,8 minuten.
Hoe zou het zijn om een draai te geven aan 2025 MN45? Stel je voor dat je in een reuzenrad rijdt, bijvoorbeeld het Seattle Great Wheel, wat meestal zo is drie omwentelingen in 10 tot 12 minuten. Maak het wiel nu meer dan 10 keer groter en zorg ervoor dat de rotatiesnelheid minstens twee keer zo snel is. Het voelt alsof je meer dan 60 km/uur rijdt.
“Als je erop zou staan, zou het waarschijnlijk een hele rit zijn om langs de buitenrand van dit ding te lopen dat zo groot is als acht voetbalvelden”, zei Greenstreet.
Maar de betekenis van het onderzoek gaat verder dan het voorstellen van een buitenaardse kermisattractie.
“Dit is slechts het begin van de wetenschap voor het Rubin Observatorium,” zei Greenstreet. “We zien nu al dat we kleinere asteroïden op grotere afstanden kunnen bestuderen dan we ooit eerder hebben kunnen bestuderen. En omdat we deze snelle rotators verder kunnen bestuderen, gaan we veel echt cruciale informatie leren over de interne sterkte, samenstelling en botsingsgeschiedenis van deze primitieve lichamen in het zonnestelsel, die dateren uit de tijd dat het zonnestelsel werd gevormd.”
De studie gepubliceerd in The Astrophysical Journal Letters, “Lichtcurven, rotatieperioden en kleuren voor de eerste asteroïde-ontdekkingen van Vera C. Rubin Observatory,” vermeldt 71 co-auteurs. Auteurs van de Universiteit van Washington zijn onder meer Greenstreet en Zhuofu (Chester) Li, Dmitrii E. Vavilov, Devanshi Singh, Mario Jurić, Željko Ivezić, Joachim Moeyens, Eric C. Bellm, Jacob A. Kurlander, Maria T. Patterson, Nima Sedaghat, Krzysztof Suberlak en Ian S. Sullivan.
Het Vera C. Rubin Observatorium wordt gezamenlijk gefinancierd door de National Science Foundation en het Office of Science van het Amerikaanse ministerie van Energie. De Universiteit van Washington was een van de oprichters van het consortium achter het project, dat profiteerde van vroege bijdragen van Microsoft-medeoprichter Bill Gates en softwaremanager Charles Simonyi. De Simonyi Survey Telescope van het observatorium was dat wel genoemd ter ere van Simonyi’s familie.
