Elke CSI-show, gerangschikt

Het spreekt voor zich dat de “CSI” -franchise van Anthony E. Zuiker een bonafide moloch is. Dat gezegd hebbende, realiseren sommige mensen zich misschien niet hoe populair het was tijdens (en na) de hoogtijdagen van de popcultuur. Een jaar na het einde bleef ‘CSI: Crime Scene Investigation’ – de show waarmee het allemaal begon – de meest bekeken serie ter wereld, een prestatie die de serie meer dan eens behaalde. Bovendien had het enkele reële gevolgen voor het Amerikaanse juridische proces, maar daarover later meer.

De meeste spin-offs van “CSI” zijn ook succesvol geweest, maar zoals vaak het geval is bij langlopende franchises, varieert de kwaliteit van elke serie. Op het moment van schrijven bestaat de procedurele saga van CBS uit vijf shows, die allemaal een andere stijl en smaak met zich meebrengen. Daarom hebben we besloten ze allemaal te rangschikken – de goede en de slechte – en te bepalen welke ‘CSI’-show bovenaan staat. Dus, zonder verder oponthoud, hier is de definitieve ranglijst van /Film van de Zuiker-franchise.

“CSI: Cyber” lijkt op papier een spannende serie, maar laat je niet misleiden door de aansprekende kwaliteiten. De spin-off, die werd uitgezonden van 2015 tot 2016, beschikt over een all-star cast met onder meer Patricia Arquette, Ted Danson en James Van Der Beek – die allemaal een sterk trackrecord hebben in het produceren van goed werk. Het verhaal beschrijft ondertussen een groepje ex-cybercriminelen die hun capaciteiten gebruiken om technologische misdaden voor de FBI op te lossen – een uitgangspunt dat anders is dan al het andere in de franchise en dat tot vermakelijk kijkplezier had moeten leiden. Wat ging er mis?

Het grootste probleem met “CSI: Cyber” is dat het saai is. Ondanks dat het uitgangspunt een uitschieter-serie plaagt die zich onderscheidt van zijn franchise-tegenhangers, zit ‘Cyber’ vol met clichés en slaagt het er niet in om nieuwe ideeën te introduceren. De serie slaagt er ook niet in om het beste uit de getalenteerde cast te halen, maar hun natuurlijke charmes zorgen ervoor dat de show enigszins kijkbaar is, ondanks dat de schrijfstijl veel te wensen overlaat.

CBS heeft ‘CSI: Cyber’ geannuleerd na 31 afleveringen, waarbij de kijkcijfers daalden nadat het netwerk het naar zondag had verplaatst. De verandering betekende dat de serie moest concurreren met NFL-games, en gemiddelde ‘CSI’-spin-offs zijn niet opgewassen tegen de aantrekkingskracht van voetbal.

Het derde deel van de ‘CSI’-franchise verplaatst de actie naar de Big Apple, waarbij Mac Taylor van Gary Sinise leiding geeft aan het misdaadlaboratorium dat incidenten in de stad onderzoekt. Mac is een tragisch personage dat zijn vrouw verloor bij de aanslagen op het World Trade Center op 11 september 2001, waardoor hij een van de meest sympathieke helden in het hele ‘CSI’-universum is. Dat gezegd hebbende, is de serie waar hij deel van uitmaakt geen hoogtepunt van de franchise.

“CSI: NY” is geenszins een slechte show; het voldoet aan alle eisen die kijkers willen zien in een detectiveprocedure. De spin-off uit New York is echter het slachtoffer van herhaling, waarbij de misdaad van de week maar al te vaak in verband wordt gebracht met het teamlid dat er onderzoek naar doet. Als één Redditor samengevat“Hoe kan, in (sic) een stad met 8 miljoen inwoners, elke moord verband houden met ten minste één lid van het team? Raar. Anders een goede show.”

Ondanks hier en daar tekortkomingen is “CSI: NY” een vermakelijk misdaaddrama met enkele duistere en rauwe verhaallijnen. Het is ook een van de meer succesvolle inzendingen in de franchise, die tussen 2004 en 2013 negen seizoenen heeft geduurd.

“CSI: Vegas” dient als vervolg op de originele serie, en het is een vermakelijk vervolg dat een gevoel van energie toevoegt aan de langlopende franchise. Het verhaal volgt Maxine Roby (Paula Newsome) en haar team terwijl ze misdaden in Sin City oplossen, die kunnen variëren van het onderzoeken van moorden met mannequin-thema tot het doorgronden van mysterieuze verdwijningen. Deze franchise heeft nooit moeite gehad om interessante verhalen te bedenken, en “Vegas” heeft een aantal doozies.

Dat gezegd hebbende, het zijn de cast en personages die ‘CSI: Vegas’ zijn charme geven. Maxine is het type sympathieke chef die respect afdwingt en niet genoeg cafeïne kan krijgen. We hebben ook de geweldige Allie Rajan (Mandeep Dhillon) en Josh Folsom (Matt Lauria), de zeer competente agenten wier relatie bol staat van seksuele spanning. Zelfs bijpersonages, zoals de geestige Chris Park (Jay Lee), voegen veel persoonlijkheid toe aan de serie.

“CSI: Vegas” gaf OG-fans ook de kans om bij te praten met enkele castleden uit het verleden. Gil Grissom (William Petersen), Sadie Sidle (Jorja Fox), Catherine Willows (Marg Helgenberger) en David Hodges (Wallace Langham) behoren tot enkele van de originele toneelstukken die in de serie verschijnen, en ze zijn net zo goed als altijd. Helaas werd “CSI: Vegas” na drie seizoenen geannuleerd en heeft CBS nog geen toestemming gegeven voor nog meer shows onder de paraplu van “CSI”. Als ‘Vegas’ uiteindelijk de zwanenzang van de franchise blijkt te zijn, was het een sterke manier om uit te gaan.

“CSI: Miami” is niet de beste show van het stel, maar misschien wel de meest vermakelijke en esthetisch aantrekkelijke. Het verhaal, met in de hoofdrollen David Caruso en Emily Procter, volgt een eliteafdeling van de politie van de stad terwijl ze doen waar ze goed in zijn. Maar wat maakt het zo goed?

Als je houdt van entertainment met een vleugje over-the-top kaas, dan is ‘CSI: Miami’ de serie voor jou. Caruso’s zonnebril-sportieve Horatio Caine-personage is de koning van de oneliners, en de serie bevat meer actiescènes dan zijn tegenhangers (wat een lange weg gaat voor kijkers die ervan genieten om een ​​kwart mijl per keer te leven). Veel geweldige detectiveserie worden verhoogd door hun actiescènes, en “CSI: Miami” is niet anders.

Natuurlijk zal elke serie die zich afspeelt in Miami het beste halen uit zonovergoten beelden en de cultuur van de stad. Een van de opvallende afleveringen, ‘High Octane’, speelt zich af in de wereld van straatracen, en het is niet ongewoon om speedboten, jachten en andere coole voertuigen in de serie te zien. “CSI: Miami” behoudt de elementen die de andere shows in de overkoepelende saga geweldig maken, terwijl het een extra vleugje plezier aan het geheel toevoegt.

“CSI: Crime Scene Investigation” is een van de langstlopende drama’s in de geschiedenis van de Amerikaanse televisie. De serie debuteerde in 2000 en duurde tot 2015, met 335 afleveringen tijdens de 15 seizoenen. Een lange levensduur betekent niet altijd dat een serie goed is, maar ‘CSI’ duurde net zo lang omdat de op forensisch onderzoek gebaseerde draai aan het procedurele genre kijkers al die jaren boeide.

De invloed van “CSI” kan niet worden onderschat. De populariteit van de serie creëerde een fenomeen dat bekend staat als het ‘CSI-effect’, waarbij echte juryleden eisten om meer forensisch bewijsmateriaal te zien tijdens strafzaken, vergelijkbaar met hoe gebeurtenissen zich afspelen in de rechtszaalscènes van de show. Het drama van Anthony E. Zuiker vormde letterlijk de basis voor de visie van sommige mensen op wetshandhavingspraktijken – en zorgde er blijkbaar voor dat juryleden meer geïnteresseerd raakten in de feiten. Is dat een slechte zaak?

“CSI” bevat ook de interessantste verhaallijnen van de franchise, zoals de “Miniature Killer”-boog waarin het team een ​​onvoorspelbare moordenaar onderzoekt die gedetailleerde diorama’s achterlaat op de plaats van de misdaad. Of wat dacht je van de aflevering ‘For Warwick’, die de kijkers destijds shockeerde met een onverwacht overlijden? “CSI: Crime Scene of Investigation” zit vol memorabele afleveringen en momenten, en daarom is dit het mooiste uur van de franchise.