Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Stel je voor dat je een griezelige oude nachtclub erft van je vervreemde oom, om er vervolgens achter te komen dat het vroeger een bordeel was waar tijdens zijn hoogtijdagen allerlei verdorven activiteiten achter gesloten deuren plaatsvonden. Carol Rivers van Jennifer Jason Leigh ervaart deze exacte opzet in 1988 Hart van middernachten hoewel ze met dit project veel meer afbijt dan ze ooit zou kunnen kauwen, zijn haar plannen voor de plek niet helemaal misplaatst. Het plan is eigenlijk logisch als je bedenkt hoeveel kamers er leeg staan boven de club, wat betekent dat ze zich in ieder geval geen zorgen hoeft te maken over het huren van een appartement terwijl ze aan de renovatie werkt.
Het probleem is dat deze nachtclub, voorheen bekend als Midnight, duistere geheimen heeft die veel verder reiken dan peepshows en bondageruimtes. Er is een onbekende aanwezigheid die Carol langzaam naar de rand van waanzin drijft, en de zaken worden alleen maar erger als we ontdekken dat ze niet bepaald de meest stabiele geschiedenis heeft als het gaat om haar geestelijke gezondheid.
dacht ik aanvankelijk Hart van middernacht zou een standaard psychologische thriller worden waarin een onbetrouwbare hoofdpersoon zich ontrafelt terwijl iedereen erbij staat en toekijkt hoe het gebeurt. De opzet is allemaal aanwezig en ik was volledig voorbereid om de bewegingen te doorlopen. In plaats van, Hart van middernacht heeft de gave om verwachtingen te ondermijnen wanneer je die het minst verwacht, en toe te werken naar een boeiende escalatie en een onverwachte uitbetaling.
Je typische onstabiele jonkvrouwopstelling
Wanneer we Carol Rivers voor het eerst ontmoeten Hart van middernachtHet enige dat we weten is dat ze onlangs een psychische episode heeft doorgemaakt en nog steeds aan het herstellen is. Ze erft een vervallen nachtclub van haar oom Fletcher (Sam Schacht), die haar moeder Betty (Brenda Vaccaro) haar aanmoedigt om te verkopen aan de eerste koper die bereid is een fatsoenlijk bod te doen. Carol, wanhopig op zoek naar een project om zichzelf in te verliezen, besluit dat het een beter idee is om boven de club te wonen, in de hoop de binnenstad nieuw leven in te blazen.
De club zelf is een angstaanjagend overblijfsel uit het verleden, en Carol ontdekt al snel dat elk van de kamers erboven werd gebruikt voor verschillende verdorven seksuele activiteiten. Terwijl ze zich aan het wennen is en de indeling van het gebouw leert kennen, wordt Carol aangesproken en aangevallen door drie misdadigers die beseffen dat ze alleen woont, wat haar ertoe aanzet contact op te nemen met de autoriteiten. Gezien haar bewogen verleden worden haar claims afgewezen door rechercheur Ledray (Frank Stallone) en afgeschreven als niets meer dan hysterie van een onstabiele vrouw.
Na het incident wordt Carol gecontacteerd door luitenant Sharpe (Peter Coyote), die beweert een geschiedenis te hebben gehad met haar oom en beschikt over een uitgebreide kennis van Midnight. Wat Carol zich niet realiseert, is dat ze spreekt met iemand die zich voordoet als de luitenant, wat tot nog meer verwarring leidt wanneer ze een man die beweert Sharpe te zijn het gebouw uit schopt, waarna kort daarna een andere, identieke man arriveert, totaal niet wetende dat ze al met hem heeft gesproken. Tot overmaat van ramp zwaaien deuren open en worden voorwerpen door een onbekende kracht op de verkeerde plek gezet, waardoor een mogelijk bovennatuurlijk element wordt toegevoegd aan een toch al gespannen situatie.
Ze zijn allemaal met haar aan het knoeien
Hart van middernacht Het is de moeite waard om te kijken omdat het zo grondig knoeit met je perceptie van gebeurtenissen. Als kijker weet je dat er met Carol gespeeld wordt. Wanneer de mensen die haar zouden moeten beschermen haar zeer reële zorgen over haar veiligheid en welzijn afwijzen, wordt het een oefening in frustratie. Het is duidelijk dat ze niet serieus wordt genomen, en er gebeuren vreemde, onverklaarbare gebeurtenissen om middernacht waarvan iedereen zich bewust lijkt te zijn, behalve zij.
De echte spanning komt voort uit de vraag of Carol kan achterhalen waar haar oom werkelijk bij betrokken was voordat ze de verlaten club aan haar overdroeg, en hoe die geheimen nog steeds in het heden doordringen. Wat de zaken nog erger maakt, is dat Carol niet bepaald vertrekt vanuit een stabiele positie. Haar geschiedenis met psychische aandoeningen wordt herhaaldelijk tegen haar ingezet, en het trauma van haar aanval versterkt haar paranoia, onbehagen en angst alleen maar. Meestal voelt die angst volkomen gerechtvaardigd. Voeg daar een cast van personages aan toe die weigeren naar haar te luisteren of haar te steunen, en je begint je af te vragen waar de loyaliteit van iedereen eigenlijk ligt.
Als je een burn-out hebt psychologische thriller stijlfiguren die eindeloos worden gerecycled op streamingplatforms, Hart van middernacht wordt geleverd met een sterke aanbeveling. Het gaat minder om het oplossen van een mysterie, maar meer om het kijken of de heldin mentaal lang genoeg kan overleven om het in te halen.
Op het moment van schrijven is Hart van middernacht wordt gratis gestreamd op Tubi.
