Door Robert Scucci
| Bijgewerkt
Een van de redenen waarom ik me de afgelopen jaren heb aangesloten bij de analoge horrortrend op YouTube is de manier waarop het genre de liminale ruimte gebruikt om ongemak te genereren. Serie zoals De achterkamers En De Mandela-catalogus gedijen vanwege de verontrustende sferen die ze innemen, en films zoals Huidamark zijn zo spaarzaam ingericht dat ze je fantasie het grootste deel van het zware werk laten doen. Het probleem is dat er niet veel speelfilms zijn die de liminale ruimte echt optimaal benutten. Tenminste, dat dacht ik voordat ik mijn ogen richtte op de jaren 74 Messias van het Kwaad.
Ik moet de eer geven waar het verschuldigd is, zoals ik voor het eerst hoorde Messias van het Kwaad na het uitvoeren van een YouTube-zoekopdracht naar ‘Liminal Horror’. Dat konijnenhol leidde me naar een kanaal genaamd Nachtmerriefilmsdie me verkocht bij het streamen van de film nadat ik hem zo beknopt had opgesplitst.
Als je een fan bent van liminale horror en je hebt geslapen Messias van het Kwaad zoals ik had, is het in uw beste belang om het op Tubi te bekijken. Zijn streamen daar gratis, en het neemt je mee naar een vreemde plek in de griezelige vallei die je dreigt op te slokken.
Vergeet de plot, dit is een totaal sfeerstuk
Ik ga alleen in op de meest fundamentele plotelementen Messias van het Kwaad te bieden heeft, want het verhaal is hier slechts het halve werk. De rode draad volgt Arletty Lang (Marianna Hill), die afreist naar het kleine badplaatsje Point Duin in de hoop opnieuw contact te maken met haar vervreemde vader, Joseph (Royal Dano). Joseph is een onrustige kunstenaar die al jaren in de stad woont, maar de laatste tijd steeds onstabieler is geworden.
Arletty ontdekt brieven van haar vader aan haar gericht die waarschuwen voor een plaag die Point Dune inhaalt. Deze geschriften beschrijven ook de steeds levendiger wordende nachtmerries die Joseph heeft ervaren, die langzaam uitmonden in iets veel onheilspellender.
Tijdens haar verblijf ontmoet Arletty Thom (Michael Greer) en zijn twee metgezellen, Toni (Joy Bang) en Laura (Anitra Ford). Terwijl ze in Thoms motel praten, komen ze in aanraking met een plaatselijke zwerver genaamd Charlie, die hen waarschuwt voor een aanstaande bloedmaan. Volgens Charlie markeert deze gebeurtenis de 100ste verjaardag van de verschijning van een entiteit die bekend staat als de Dark Stranger, die rechtstreeks verband houdt met Josephs paranoïde brieven.
Nadat Charlie onheilspellend beweert dat haar vader ‘nu een van hen’ is, verandert Arletty’s nieuwsgierigheid in alarm, waardoor ze dieper moet graven in wat er feitelijk gebeurt in Point Dune.
Woont in liminale ruimtes
Messias van het Kwaad horror op oppervlakkig niveau komt voort uit de zombie-achtige trance waarin de inwoners van Point Dune terechtkomen terwijl de film escaleert. Mensen die volkomen normaal lijken, zien zich plotseling te goed doen aan rauw vlees in supermarkten, om vervolgens de achtervolging in te zetten zodra ze iemand tegenkomen die zich niet heeft omgedraaid. Voor mij zijn het de liminale ruimtes waarin deze momenten plaatsvinden Messias van het Kwaad werkelijk gruwelijk.
Ik heb altijd lege versies gevonden van plaatsen die bedoeld zijn om druk te zijn en die tot de meest verontrustende omgevingen behoren die je maar kunt bedenken, en Messias van het Kwaad sluit zich volledig aan bij dat idee. Benzinestations, Ralph’s supermarkten, bioscopen en andere bekende derde plaatsen voelen zich bedreigend, vooral vanwege hun leegte terwijl Arletty naar antwoorden over haar vader zoekt. De kunstwerken van Joseph die op de achtergrond op de loer liggen, zorgen ervoor dat je als kijker hyperwaakzaam bent en nooit helemaal zeker weet of die schilderijen je ogen voor de gek houden of terugkijken.
Er is een voortdurend gevoel dat er iets mis is, net buiten het kader. Een groot deel van die angst vormt zich in je eigen hoofd in plaats van dat het voor je wordt uitgespeld. De beelden doen hier het zware werk, en niet de expositie. Daarom worden de details van de plot vermeld Messias van het Kwaad doet er veel minder toe dan de cinematografie en de algehele uitvoering.
Messias van het Kwaad voelt als die figuur die je denkt te zien staan in de deuropening terwijl je in slaap valt, terwijl je niet helemaal zeker weet of het een schaduw op de muur is of dat iemand naar je kijkt. Bijna de hele looptijd van de film houdt dat gevoel vast. De zombie-aanvallen zijn slechts een extra bonus.
Messias van het Kwaaddat momenteel gratis wordt gestreamd op streamingdiensten zoals Tubi, PlutoTV en Hoopla, is een van die films die meerdere weergaven beloont. Bekijk het een keer voor de algemene verhaallijn en bekijk het vervolgens opnieuw puur voor de liminale nachtmerrie waarin het zich bevindt en waarin het gedijt.
