President Donald Trump heeft het duidelijk gemaakt: Zijn visie voor De toekomst van Venezuela houdt in dat de VS profiteren van zijn olie.
“We zullen onze zeer grote oliemaatschappijen in de Verenigde Staten – de grootste ter wereld – laten ingrijpen, miljarden dollars uitgeven en de zwaar kapotte infrastructuur, de olie-infrastructuur, repareren”, zei de president zaterdag tegen verslaggevers op een persconferentie, na de ramp. schokkende arrestatie van de Venezolaanse president Nicolás Maduro en zijn vrouw.
Maar experts waarschuwen dat een aantal realiteiten – waaronder de internationale olieprijzen en de stabiliteitsvraagstukken in het land op de langere termijn – deze olierevolutie waarschijnlijk veel moeilijker uit te voeren zullen maken dan Trump lijkt te denken.
“De kloof tussen de regering-Trump en wat er werkelijk aan de hand is in de oliewereld en wat Amerikaanse bedrijven willen, is enorm”, zegt Lorne Stockman, analist bij Oil Change International, een onderzoeks- en belangenorganisatie voor schone energie en fossiele brandstoffen.
Venezuela beschikt over enkele van de grootste oliereserves ter wereld. Maar de olieproductie daar is sinds het midden van de jaren negentig gekelderd, nadat president Hugo Chávez een groot deel van de industrie nationaliseerde. Het land was gewoon produceren 1,3 miljoen vaten olie per dag in 2018, vergeleken met een hoogtepunt van meer dan 3 miljoen vaten per dag eind jaren negentig. (De VS, de grootste producent van ruwe olie ter wereld, produceerden gemiddeld 21,7 miljoen vaten Elke dag in 2023.) De sancties die tijdens de eerste regering-Trump aan Venezuela zijn opgelegd, hebben de productie intussen nog verder teruggedrongen.
Trump heeft herhaaldelijk gesuggereerd dat het vrijgeven van al die olie en het verhogen van de productie een zegen zou zijn voor de olie- en gasindustrie – en dat hij verwacht dat Amerikaanse oliemaatschappijen het voortouw zullen nemen. Dit soort denken – een natuurlijke uitloper van zijn ‘drill, baby, drill’-filosofie – is typerend voor de president. Eén van Trump hand beoordelingen van de oorlog in Irak, die hij voor het eerst uitsprak jaren voordat hij zich kandidaat stelde, was dat de VS niet ‘de olie’ uit de regio hadden gehaald om ‘onszelf terug te betalen’ voor de oorlog.
De president beschouwt de energiegeopolitiek “bijna alsof de wereld een bestuur van de Kolonisten van Catan is: je ontvoert de president van Venezuela en feitelijk heb je nu controle over alle olie”, zegt Rory Johnston, een Canadese oliemarktonderzoeker. “Ik denk dat hij dat tot op zekere hoogte terecht gelooft. Het is niet waar, maar ik denk dat dit een belangrijk kader is voor de manier waarop hij het momentum van zijn beleid rechtvaardigt en aanstuurt.”
