Een tienerslachtoffer van verkrachting heeft kritiek geuit op een rechterlijke beslissing om drie jongens uit de gevangenis te sparen nadat ze waren veroordeeld wegens aanvallen op twee meisjes in Hampshire, VK.Het slachtoffer, nu 16, sprak met de BBC nadat de verdachten jeugdrehabilitatiebevelen hadden gekregen in plaats van vrijheidsstraffen bij de Southampton Crown Court.“Wat had het voor zin om mij dit te laten doormaken?” zei ze.Het meisje was 15 toen ze in november 2024 werd verkracht in een onderdoorgang nabij de rivier de Avon in Fordingbridge nadat ze was gereisd om een van de jongens te ontmoeten na gesprekken op Snapchat.Twee jongens, nu 15 jaar oud, werden veroordeeld voor de mishandeling en een afzonderlijke verkrachting waarbij een ander tienermeisje betrokken was in januari 2025. Een derde verdachte, nu 14, werd ook veroordeeld voor zijn rol in de tweede aanval.De rechtbank hoorde dat de mishandelingen met mobiele telefoons waren gefilmd en dat enkele beelden later online circuleerden.De twee oudere jongens kregen een jeugdrehabilitatiebevel van drie jaar met intensieve supervisie- en surveillancevereisten, terwijl de jongste beklaagde een bevel van 18 maanden kreeg.Tijdens de veroordeling zei rechter Nicholas Rowland dat hij wilde voorkomen dat de ‘zeer jonge’ verdachten ‘criminaliseren’, hoewel hij de ernst van de misdaden erkende en zei dat het filmen van de misdaden ze ‘ernstiger’ maakte.De rechter zei ook dat groepsdruk “een grote rol” had gespeeld bij de incidenten.In reactie op de uitspraak zei het slachtoffer dat de beslissing ‘als een steen recht in mijn gezicht’ voelde.“Het leek bijna alsof wat de jongens deden niet oké was, maar in de ogen van de wet was het wel oké omdat ze nog kinderen waren”, zei ze.De tiener beschreef ook de emotionele belasting van het opnieuw beleven van de mishandelingen tijdens de gerechtelijke procedure.“Waarom heb ik mezelf de pijn laten doorstaan van het naar de rechter gaan, het ondergaan van een proces, het opnieuw beleven van alles vanwege bewijsmateriaal en het zien gebeuren van alles opnieuw?” zei ze.Ze zei dat ze zes maanden had gewacht voordat ze de aanval meldde, omdat ze moeite had om met het trauma om te gaan.“De reden dat ik het zei was omdat ik het aan het verliezen was. Ik was in een spiraal terechtgekomen. Ik had hulp nodig, maar ik wist niet hoe ik die moest krijgen, dus zei ik iets”, zei ze.Haar familie had ook kritiek op de uitkomst van de veroordeling en omschreef de straffen als ontoereikend.De moeder van het meisje riep de autoriteiten op om de zaak te heroverwegen en drong er bij de regering op aan om in te grijpen.‘Help alstublieft,’ zei ze.“Als het uw dochter, uw nichtje, uw zoon, uw neef, uw familielid was, zou u dan gelukkig zijn?”Haar partner zei dat hij zich ‘lichamelijk ziek’ voelde na het horen van de strafuitspraak en beweerde dat de daders ‘vrij waren weggekomen’.
