In kunstenaar en ontwerper Zander Raymond studio, er blijft veel rondslingeren. Gevonden materialen, gereedschappen, afbeeldingen, stickers en papierafval verzamelen zich allemaal in een grote stapel dagelijks puin dat een van de meest waardevolle creatieve bronnen is geworden voor zijn bezigheden op het gebied van collage. Op basis van dit archief van alledaagse dingen: gelinieerde notitieboekjes, etiketten, enveloppen en andere knipsels van kleur en vorm, ziet de kunstenaar elke nieuwe compositie als een manier om zichzelf onder te dompelen in dit papieren wrak en “improviseren met wat voorhanden is”, vertelt hij ons. “Door zachte duwtjes, mededelingen en gebaren breng ik het werk tot stand, waarbij ik zorgvuldig aandacht besteed aan het reeds bestaande karakter dat in het materiaal is ingebed”, zegt hij.
Hoe instinctief en diepgeworteld deze voortreffelijke composities ook aanvoelen, hun componenten kunnen vaak “meerdere maanden lang tegen verschillende andere materialen wrijven voordat ze een plekje in het werk vinden”, zegt Zander. Pas als alles goed voelt, komt een nieuw stuk tot leven. De kunstenaar is geïnteresseerd in zelfs de meer discrete karakterdetails die deze gevonden efemere stukken bevatten, zoals “het subtiele karakter dat naar voren komt door verschillende vormen van compressie en overdracht, zoals lamineren of reliëfdruk, waarbij het materiaal zijn eigen werking uitoefent en het toeval het uiteindelijke beeld bepaalt”, zegt hij.
Zander werkt met de aard van de dingen zoals ze zijn en geniet ervan wanneer een afbeelding of de ’toegewezen rol van een materiaal wordt gedeactiveerd’, hoe het verwijderen van dingen uit hun oorspronkelijke context (of dat nu gebroken papieren vlakken zijn of kleurstalen van verf) ons in staat stelt ze opnieuw voor te stellen in deze visuele daad van opnieuw verzamelen. De vormen van elk van Zanders stukken “hebben de neiging de essentie van hun bron te behouden, terwijl ze tegelijkertijd de onvoorspelbare kenmerken van het toeval koesteren”, besluit hij. “Ik ben net zo geïnteresseerd in de manier waarop het gebruik van het afval dat mij omringt, kan wijzen op een autobiografie of iets kan zeggen over ervaringen.”
