Tolu Coker is een wereldbouwer

De Britse hoofdstad barst van het rauwe modeontwerptalent. Van de technische sensualiteit van Knwls naar Steve O Smith’s met de hand getekende uitdrukkingen, de toekomstige erfstukken van Talia Byre En Tolu CokerMet herinneringskleding geven de Londense ontwerpers het gezicht van de mode opnieuw vorm.

Christie draagt ​​jurk van TOLU COKER

Tolu Coker

De modepraktijk van Tolu Coker is minder geworteld in trends dan in getuigenissen. Gevestigd in Londen, waar ze is geboren en getogen, opereert haar merk als een verlengstuk van een geleefde ervaring in plaats van als een conventioneel label. Kleding is voor Coker niet alleen maar gedragen, het zijn documentaire objecten.

Haar relatie met kleding is onlosmakelijk verbonden met haar afkomst. Bij haar Yoruba-ouders groeide ze op met het begrip kleding als culturele taal. “In de Yoruba-cultuur geven stoffen letterlijk aan waar je vandaan komt… er zijn ook rouwstoffen en feestelijke stoffen.” Dat begrip van kleding als dragers van betekenis loopt terug in haar werk, waarin ze consequent migratie, spiritualiteit, arbeid en herinnering onderzoekt. “Als ik creëer, creëer ik met dingen die ik heb geërfd”, zegt ze.

Coker is zich terdege bewust van de historische autoriteit van mode. “Als ontwerper heb je een zekere autoriteit voor je expressie”, merkt ze op, eraan toevoegend dat kleding later als artefacten kan worden gelezen. Dat bewustzijn drijft haar nadruk op zichtbaarheid. “Ik denk aan alle verhalen van mensen die mij zijn voorgegaan… waar ze helemaal niet eens gedocumenteerd waren.” Textiel als Adire – met indigo geverfde stoffen die specifiek zijn voor de Yoruba-cultuur – verschijnt niet als decoratie, maar als afstammingslijn. “Mijn begrip en herhaling komen waarschijnlijk voort uit denim”, zegt ze, terwijl ze in kaart brengt hoe erfgoed door geografie en tijd verschuift.

van links: Christie draagt ​​een jurk van TOLU COKER en Christie draagt ​​een jurk van TOLU COKER, schoenen van CHRISTIAN LOUBOUTIN

Haar Britsheid is even vormend. Opgegroeid in een diep religieus gezin, waren ceremonie en kleding onafscheidelijk. ‘Het beste van zondag is een consistent thema in mijn werk’, zegt ze, terwijl ze herinneringen ophaalt aan kerkelijke en gemeenschappelijke presentaties uit haar kindertijd. Die formaliteit wordt gecompenseerd door wat zij een uitgesproken Londense gevoeligheid noemt: “Er is een zeker gemak, (maar) er is niet echt een vaste identiteit van een Londenaar. We zijn allemaal getransplanteerden.” Haar werk weerspiegelt die hybriditeit en ontwerpt niet voor archetypen, maar voor wat zij omschrijft als ‘de menselijke ervaring van het zijn in deze ruimte’.

Mode was niet het oorspronkelijke plan. ‘Ik wilde advocaat worden’, zegt ze onder verwijzing naar de uitspraak Juridisch blond als cruciale referentie. Kleding, besefte ze, kon moeilijke gesprekken voeren zonder confrontatie. “Het enige aan kleding is dat het in zekere zin een gelijkmaker is.” Eenmaal gedragen, verschuift het eigendom ervan. “Mijn kleding is mijn kunst. En als het de wereld in gaat, is het niet langer van mij.”

Haar proces weerspiegelt die openheid. “Het lijkt op georganiseerde chaos”, zegt ze. Collecties kunnen beginnen met het vastleggen van een dagboek, geluid, film of een enkele emotionele toestand. Muziek staat centraal, en wordt vaak samen met kleding ontwikkeld. “Ziet dit eruit zoals het voor jou klinkt?” vraagt ​​ze aan medewerkers, die werelden bouwen in plaats van uiterlijk.

van links: Christie draagt ​​een jurk van TOLU COKER, schoenen van CHRISTIAN LOUBOUTIN en Christie draagt ​​een jurk van TOLU COKER

Die wereldopbouw kwam vooral duidelijk tot uiting in Unfinished Business van SS26, een ingetogen collectie die een tedere meditatie bood over erfgoed, verdriet, vrouwelijkheid en erfenis uit de diaspora. Ontwikkeld samen met haar broer Ade, en gepresenteerd in een film met in de hoofdrol Naomi Campbellhet verwierp spektakel ten gunste van intimiteit. “We wilden op dat moment geen catwalk maken”, zegt ze. De kleding weerspiegelde die terughoudendheid: neutrale paletten, aanpasbare silhouetten, stukken die ontworpen zijn om mee te bewegen met veranderende lichamen. “Ik was nieuwsgierig naar het creëren van een kledingstuk dat ook vrouwen door deze verschillende veranderingen heen loodst.”

Coker’s idee van ‘reformatieve luxe’ is geworteld in toegang en erkenning. “Hoe streef je naar iets waar je jezelf niet in ziet?” vraagt ​​ze. Luxe is voor haar geen uitsluiting, maar verbinding die wordt opgebouwd door vakmanschap, samenwerking en zichtbaarheid. Groei is, net als al het andere, opzettelijk. “Het gaat eigenlijk om gestage groei”, zegt ze. De ambitie is op lange termijn. “Het moet niet aan mij gehecht zijn. Het gestaag leggen van de basis is erg belangrijk.”

Afkomstig uit 10 Magazine nummer 76 – CREATIVITEIT, VERANDERING, VRIJHEID – NU verkrijgbaar. Bestel uw exemplaar hier.

@tolucoker

LONDEN GEMAAKT

Fotograaf THOMAS HAUSER
Mode-editor TARA ST-HEUVEL
Tekst EMILY PHILLIPS
Model CHRISTIE MUNEZERO bij Claymanagement
Haar ATTILA BROOD
Make-up PEGGY KIP bij Uschi Rabe met behulp van GUCCI Schoonheid
Assistent van de fotograaf JOHANNA KIRSCH
Mode-assistent TOMMY DOWLING
Gieten WIT GIETEN
Productie SONYA MAZURYK
Productie assistent MARISSA LEITMAN