Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.
Sean Connery was eigenlijk onvervangbaar als James Bond, dus toen hij de franchise verliet, stonden de oude producenten Albert R. Broccoli en Harry Saltzman voor een enorm dilemma. Hoe vervang je de man die, in de collectieve geest van het mondiale publiek, was James Bond? Nou, hoe zit het met het opstellen van de Man zonder naam? Het lijkt erop dat Broccoli en zijn collega-producent niemand minder dan Clint Eastwood hebben benaderd, die toevallig een advocaat deelde met Broccoli. Helaas voor de Bond-producenten kon Eastwood zichzelf er niet toe brengen de rol op zich te nemen, omdat hij, zoals elke fan over de hele wereld, de rol nog steeds zag als behorend tot zijn voorganger.
Nadat Connery na ‘You Only Live Twice’ uit 1967 afstand deed van de Bond-rol, namen de producers van het pand contact op met verschillende acteurs. Burt Reynolds wees de rol van James Bond af omdat hij vond dat het personage altijd door een Engelsman gespeeld moest worden, al is het onduidelijk of hem de rol eerder werd aangeboden dan zijn maatje Clint Eastwood.
Hoe dan ook, het lijkt erop dat Eastwood zich er niet druk over maakte of Bond door een Yank werd gespeeld of niet – althans in eerste instantie. In een interview uit 2010 met de Los Angeles Timesonthulde hij dat hem “redelijk goed geld” was aangeboden om de smoking aan te trekken. ‘Dit was nadat Sean Connery was vertrokken’, legde hij uit. “Mijn advocaat vertegenwoordigde de Broccoli’s en hij kwam en zei: ‘Ze willen je graag hebben.’ Maar voor mij was dat het optreden van iemand anders. Dat is Seans afspraak. Het voelde niet goed voor mij om dit te doen.”
Clint Eastwood had ongelijk voor Bond, ongeacht wanneer hem de rol werd aangeboden
Clint Eastwood kreeg vrijwel elke grote rol aangeboden toen hij werd benaderd voor James Bond. Op een gegeven moment kreeg hij zelfs de hoofdrol aangeboden in Richard Donners baanbrekende ‘Superman’ uit 1978. Eastwood verwierp ook de beste oorlogsfilm ooit gemaakt toen hij een aanbod om in ‘Apocalypse Now’ te verschijnen afsloeg. In die zin is het dus niet verrassend dat Albert Broccoli contact opnam met de acteur voor Bond – hoewel het wel verrassend zou zijn als hij dat deed na ‘You Only Live Twice’.
In die tijd stond Eastwood bekend om zijn hoofdrol in Rawhide van CBS, maar in 1967 vestigde hij zich nog steeds op het grote scherm. Zijn ‘Dollars’-trilogie was populair gebleken in Europa en begon in de Verenigde Staten enige bekendheid te verwerven, maar toch was hij bepaald geen bankabele ster. In feite nam hij een groot risico met de film ‘Hang ‘Em High’ uit 1968, zijn eerste Amerikaanse western en een low-budget poging die verre van zeker was. Dat risico loonde, en Eastwood bracht de rest van de jaren zestig en het begin van de jaren zeventig door met het versterken van zijn positie als een van de grootste filmsterren ter wereld.
Het is dus onduidelijk wanneer Broccoli daadwerkelijk contact heeft opgenomen met Eastwood. Het had een vervolg op ‘You Only Live Twice’ kunnen zijn, maar gezien het eerder genoemde carrièretraject van Eastwood zou het logischer zijn als het na ‘Diamonds Are Forever’ uit 1971 zou gebeuren. Dit was de film die Connery verwelkomde terug in de James Bond-franchise, maar hij vertrok opnieuw nadat de film debuteerde. Op dat moment (vers uit “Dirty Harry”) was Eastwood de grootste filmster ter wereld.
Clint Eastwood was een Amerikaanse held, niet de grootste spion van Engeland
Gedurende zijn indrukwekkende carrière heeft Clint Eastwood alles gespeeld, van laconieke eenling tot vrachtwagenchauffeur die chimpansees bezit. zijn controversiële komedie ‘Any Which Way but Loose’. Maar James Bond was misschien een stap te ver voor hem geweest. Net als John Wayne vóór hem was Eastwood een typisch Amerikaanse held, ook al kreeg hij zijn start in Europese westerns. Als zodanig zou het publiek vrijwel zeker moeite hebben gehad om zich aan te passen aan deze archetypische scherpschutter die oneliners afleverde als de grootste spion van Engeland.
Volgens een artikel uit 2021 van de Nadrukkelijkbeweerde Eastwood later Bond te hebben afgewezen vanwege zijn eigen nationaliteit. ‘Ik vond dat James Bond Brits moest zijn’, zei hij. “Ik ben van Britse afkomst, maar om diezelfde reden vond ik dat het daar meer bij de cultuur moest horen, en bovendien was het niet mijn ding.”
Eastwood maakte uiteindelijk wat in wezen zijn Bond-film was in ‘The Eiger Sanction’ uit 1975, een spionagethriller waarin de ster een moordenaar speelde die hoogleraar kunstgeschiedenis werd. Hoewel het meer een Bond-parodie was dan wat dan ook, leek Eastwood zijn rol serieus te nemen en ons een kleine indruk te geven van wat hij als 007 had kunnen doen, zelfs als hij dat niet van plan was. Zoals de acteur ooit vertelde aan journalist Paul Nelson (via “Gesprekken met Clint”) “Ik heb niet geprobeerd het James Bond te spelen. Ik heb geprobeerd het meer op een serieus niveau te spelen.” Daarmee voorspelde hij onbewust de manier waarop toekomstige 007-acteurs de spion zouden portretteren als een serieuzere, stugge figuur, te beginnen met Timothy Dalton in ‘The Living Daylights’ uit 1987. Toch is het waarschijnlijk het beste dat we hem nooit officieel in de rol hebben gezien.
