Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.
De oorsprong van een Paramount TV-netwerk gaat helemaal terug tot 1948. Volgens het boek ‘Boom and Bust: de Amerikaanse cinema in de jaren veertig’ Paramount Pictures was een van de belangrijkste partners in het DuMont Television Network, een van de allereerste netwerken in de Verenigde Staten. In 1948 werd het Paramount Television Network gelanceerd en werd het een van de eerste spelers in een snel bloeiend medium. Helaas was het niet bijzonder succesvol; de bekisting vond plaats in 1956.
Paramount had blijkbaar de neiging om zijn netwerk decennia daarna opnieuw te lanceren, en uiteindelijk krabde hij aan die jeuk met het debuut van de UPN (of United Paramount Network) in 1995. Het was 45 jaar geleden, maar Paramount was eindelijk weer op tv. Op de allereerste avond dat het in bedrijf was, op 16 januari 1995, ging de populaire sciencefictionserie “Star Trek: Voyager” in première. Het zou de grootste hitshow van de UPN kunnen zijn geweest, aangezien het netwerk berucht was tijdens zijn uitzending. Zoek een lijst met programma’s van de UPN op en je zult een litanie van wonderen van één seizoen vinden. Het eerste seizoen van Voyager was echter prima.
Ook dit netwerk duurde niet lang. In 2006 werd bij een bedrijfsherstructurering door Viacom de UPN onder Paramount vandaan gehaald en samengevoegd met The WB om The CW te vormen. Maar het was een moedige poging en het hoogtepunt van een lang gekoesterde droom.
Tussen 1950 en 1995 deed Paramount echter opnieuw een grote, serieuze poging om een eigen tv-netwerk op te zetten. Zoals men kan vinden in een uitgave uit 1977 van de New Timeswas Paramount van plan om de toen nog in ontwikkeling zijnde tv-serie “Star Trek: Phase II” te gebruiken om in 1978 de zogenaamde Paramount Television Service, of PTS, op gang te brengen.
In 1978 wilde Paramount Star Trek: Phase II gebruiken om een netwerk op te zetten
Trekkies kan je waarschijnlijk alles vertellen over ‘Star Trek: Phase II’, en we hebben in het verleden alles over de serie geschreven op de pagina’s van /Film. Het idee was dat “Star Trek” enorm populair werd toen het in herhalingen werd uitgezonden in de jaren zeventig, en maker van de serie Gene Roddenberry vond dat de tijd rijp was om de serie weer in de lucht te krijgen in de vorm van een spin-off. Toen hij hoorde dat Paramount de PTS ging lanceren, sprong hij op. De nieuwe “Star Trek: Phase II” zou de terugkeer van de USS Enterprise en een reünie van de volledige cast van de originele serie zien (zonder Leonard Nimoy, sinds Nimoy en Roddenberry waren destijds boos op elkaar vanwege enkele juridische geschillen). Voor de show zijn een paar nieuwe personages uitgevonden, waaronder een Deltan genaamd Ilia (Persis Khambatta) en een Vulcan genaamd Xon (David Gautreaux).
Zoals alle Trekkies weten, werd “Star Trek: Phase II” uiteindelijk in 1979 herwerkt tot “Star Trek: The Motion Picture”. In 1977 leek Roddenberry echter hoopvol te zijn dat zijn sciencefictionserie een trotse terugkeer naar de ether zou maken, en op een nieuw netwerk, niet minder.
Barry Diller, destijds de president van Paramount, hield niet van de uitdrukking “vierde netwerk” (aangezien er in 1977 slechts drie waren), maar hij was ambitieus. In de New Times uitte hij enig optimisme door te zeggen: “We gaan geen gebouw bouwen op Sixth Avenue en 58th, maar we concurreren … vanwege de stijging van de reclame-inkomsten uit de omroep. Er is nu genoeg om meer dan drie netwerken te ondersteunen.”
De New Times maakte expliciet dat “Phase II” de vlaggenschipshow van de PTS zou worden.
Niet iedereen keek uit naar een Paramount Network in 1978
Niet iedereen was optimistisch. “Phase II” zou bijvoorbeeld vreselijk duur zijn: het kostte toen ongekende $ 2 miljoen voor een tweedelige openingsaflevering, en een half miljoen voor elke aflevering daarna. Het zou twintig afleveringen duren. Omdat Leonard Nimoy niet terug zou komen, zou het bekendste personage van de franchise, Spock, afwezig zijn, wat onmiddellijk tot verontwaardiging leidde. Volgens de New Times werd de onopgemaakte serie al in 1977 door Trekkies geboycot. Het lijkt erop dat mensen brieven aan Paramount schreven waarin ze zeiden dat een Spock-loze “Star Trek” de noodzakelijke integriteit zou missen om Trekkies geïnteresseerd te houden. Natuurlijk zou “Star Trek” “Star Trek” niet zijn als er niet ergens Trekkies over zouden klagen.
Volgens de Hollywood-verslaggever“Fase II” muteerde snel. Het was moeilijk om de serie bij elkaar te krijgen en het project werd uiteindelijk in november 1977 geannuleerd, minder dan een week voordat de productie serieus zou beginnen. In datzelfde Hollywood Reporter-artikel werd erop gewezen dat Paramount ernstige twijfels begon te krijgen over de levensvatbaarheid van het lanceren van een daadwerkelijk ‘vierde netwerk’, dus werd ‘Fase II’ afgebouwd… en dat gold ook voor de PTS. In maart 1978 werd aangekondigd dat Paramount verder ging met “Star Trek: The Motion Picture”. De rest is geschiedenis.
Hoe zou de PTS eruit hebben gezien? Het is moeilijk te zeggen. Zou Paramount een belangrijke speler op televisie zijn geworden? Wij kunnen alleen maar speculeren. Barry Diller nam zijn netwerkidee over naar 20th Century Fox en richtte in plaats daarvan de Fox Broadcasting Company op. Paramount kreeg, zoals gezegd, zijn wens bij de UPN in 1995.
In 2017, ze debuteerden ook met “Star Trek: Discovery” op hun streamingdienst CBS All Access. Het patroon zette zich voort.
