Ik wist niet zeker hoe ik moest reageren toen mijn tienerdochter vertelde me dat sommigen van haar beste jeugdherinneringen zijn uit de tijd dat we samen in bars doorbrachten.
Dat is het soort uitspraak waarvan je dankbaar bent dat er niemand is die het kan afluisteren. Serafina is nog geen 18 jaar oud en heeft al meerdere ervaringen opgedaan in bars. Meervoud.
‘Wat voor soort herinneringen?’ vroeg ik.
Ze vertelde met veel plezier over de Golden Eagle Saloon in Ester, Alaska, buiten Fairbanks, waar de barman elke zondag een pot zelfgemaakte soep kwam brengen. Lokale muzikanten brachten akoestische gitaren en handtrommels mee en jamden op de brede veranda. Er was een man met een wastobbebas die Serafina liet uitproberen. Ze was met zeven jaar oud zo klein dat ze op de wastobbe moest staan om te spelen. Honden en kinderen renden buiten rond, terwijl volwassenen hamburgers grilden die door de bar werden verstrekt.
Bij Ursa Major Distilling, niet ver van de Golden Eagle, herinnerde Serafina zich dat ze een nestje had ontmoet sledehond puppy’s met al hun wiebelen en kussen. Bij HooDoo Brewing Company ontmoette ze Silver, een leidende hond die de Yukon Quest-race had gewonnen.
Onze plaatselijke drinkplaats werd meer voor ons
Toen ons gezin naar Hawaï verhuisde, vonden mijn man en ik onze plaatselijke drinkplaats, en Serafina vond daar ook haar plekje
De auteur zei dat haar dochter en wijlen echtgenoot elk vele uren met elkaar doorbrachten en genoten van de tijd die ze doorbrachten in lokale bars toen het gezin naar Hawaï verhuisde. Met dank aan Lisa Sparrell.
Objectief gezien, Tsunami’s was een duik. Zeker, er kwamen toeristen binnen omdat het precies aan Kuhio Avenue lag, een donkere verademing tegen de brandende zon van Honolulu. Het publiek na het werk was echter beslist lokaal en elke avond om 19.00 uur klaar. Serafina, toen ongeveer 9 jaar oud, leerde snel hoe ze een Shirley-tempel. Het werd haar drankje en nieuwe barmannen werden opgeleid om haar altijd een kant van marasquinkersen te geven. We hebben daar nieuwe vrienden gemaakt. Ik werd onderdeel van de ‘moederclub’, vier moeders van in de veertig die samenkwamen voor een drankje en steun.
Wanneer Serafina’s vader stierfTsunami organiseerde zijn wake. Er was geen formele reservering, geen sluiting van de ruimte. Ze zeiden gewoon ja tegen ons en lieten ons vrienden, familie en gitaristen verzamelen.
Tsunami is twee weken na de wake definitief gesloten.
Toen Serafina en ik ons leven als gezin van twee personen opnieuw begonnen op te bouwen, haalde ze mij over om luchtacrobatieklessen bij haar te volgen. Na onze luchtles op zaterdag gingen we vaak naast Honolulu Brewing lunchen. Het bedienend personeel leerde ons kennen en vroeg Serafina altijd wat ze las.
We hebben een gemeenschap gevonden
Hoewel iemand misschien het woord ‘bar’ hoort en terugdeinst bij het idee dat een kind hem bezoekt, hebben we gemeenschap gevonden. We hebben mensen gevonden die met ons hebben gelachen en mensen die ons door moeilijke tijden hebben geholpen.
Ik zie ook dat mijn dochter heeft geleerd gesprekken te voeren met mensen met wie ze misschien niet veel gemeen heeft. Ze heeft voorbeelden gezien van mensen die verantwoord drinken en mensen die dat niet doen. Ze heeft respect geleerd voor mensen die in de dienstensector werken. Ze heeft geleerd mensen te ontmoeten waar ze zijn – zonder oordeel.
De auteur zei dat haar dochter (showend met een glas water in de hand) geen interesse heeft in het drinken van alcohol, hoewel ze veel van hun maaltijden samen in bars eten. Met dank aan Lisa Sparrell.
En ondanks al deze bekendheid en ervaring is ze helemaal niet geïnteresseerd in het drinken van alcohol. Ze is er omheen geweest. Ze heeft het geroken. Ze heeft gezien hoe mensen het gebruikten. Haar enige interesse erin is of het daadwerkelijk bereid zal worden volgens recepten die daarom vragen.
Bars zijn niet haar enige vorm van socialisatie. Ze was een padvindster. Ze speelde kort voetbal. Ze heeft in schooltheaterproducties gezeten. Haar naschoolse hula-programma was zijn eigen hechte sociale groep. Maar sommige van haar favoriete jeugdherinneringen komen uit bars, en als ik terugkijk, kan ik zeggen dat ik daar dankbaar voor ben.
