Barry Blausteinde voormalige “Zaterdagavond live‘schrijver achter de geliefde Eddie Murphy’Komt naar Amerika” films en de veelgeprezen documentaire “Voorbij de mat,dinsdag overleden. Hij werd 71.
De dood van Blaustein werd bevestigd door het Dodge College of Film and Media Arts van Chapman University, waar hij werkzaam was geweest hoogleraar scenarioschrijven sinds 2012. Blaustein kampte de afgelopen tien jaar met de ziekte van Parkinson en kreeg volgens de Hollywood Reporter vorige maand te horen dat hij stadium 4 alvleesklierkanker had.
“Barry begreep beter dan wie dan ook wat komedie deed functioneren”, vertelde Stephen Galloway, decaan van Dodge College, aan The Times in een verklaring per e-mail. “Hij wist dat het zowel duisternis als licht omvat. En toch was het het licht dat zijn laatste jaren vulde. Zelfs toen hij weigerde met de ziekte van Parkinson, toonde hij een positiviteit die mij altijd verbijsterde. Hij zal herinnerd worden als een geweldige schrijver, maar een nog geweldiger mens.”
Blaustein schreef samen met zijn oude schrijfpartner, David Sheffield, klassieke komedies, waaronder de film ‘Coming to America’ uit 1988 en het vervolg uit 2021, ‘Komend 2 Amerika,“Boomerang” uit 1992, evenals de film “The Nutty Professor” uit 1996 en het vervolg uit 2000, “Nutty Professor II: The Klumps.”
Blaustein regisseerde ook de speelfilm ‘Peep World’ uit 2010, die volgens hem in 21 dagen werd opgenomen voor ongeveer $ 1 miljoen, en ‘The Ringer’ uit 2005, met Johnny Knoxville en Katherine Heigl in de hoofdrol.
Hoewel zijn aanspraak op roem decennialang heeft bijgedragen aan talloze komische projecten, was het de documentaire ‘Beyond the Mat’ uit 1999, een kroniek achter de schermen van drie beroemde professionele worstelaars, die Blausteins lieveling was.
Volgens The Times kwamen Imagine Entertainment-partners Ron Howard en Brian Grazer en de toenmalige president Michael Rosenberg overeen om “Beyond the Mat” te produceren omdat ze hun langdurige relatie met Blaustein op prijs stelden.
Grazer vertelde De tijden in 1999 dat de komedieschrijver ‘zoveel goodwill had opgebouwd met Imagine en zo gepassioneerd was over het onderwerp’ dat het bedrijf besloot het project te steunen ‘vanwege de relatie met een kunstenaar die we waarderen’.
“Dit was niet de eerste keer dat Barry mij vroeg om te regisseren”, zei Grazer, verwijzend naar de documentaire. “En ik heb altijd nee gezegd. Ik kende Barry als een pure sketch-komedieschrijver, dus toen ik dit zag, werd ik weggeblazen. Ik had geen idee dat hij een emotionele verhalende kant had.”
The Times noemde “Beyond the Mat” een van de beste films van het jaar, en het was een van de twaalf finalisten voor een Academy Award.
Barry Wayne Blaustein, geboren op 10 september 1954, groeide op in Long Island, NY. Hij studeerde af aan de WT Clarke High School en behaalde vervolgens een Bachelor of Arts-graad aan de New York University voordat hij stage liep bij NBC News in New York.
Hoewel hij vanaf het begin niet wist dat hij schrijver wilde worden, vertelde Blaustein TTFT podcast in 2021 waarvan hij altijd wist dat hij in de showbusiness wilde. Eind jaren zeventig kreeg hij een baan in Hollywood, maar het was niet meteen een schot in de roos. “Alle typemachines zijn gestolen; je kunt niet werken voor een louche persoon”, vertelde hij aan de podcast.
Het betalen van zijn contributie wierp uiteindelijk zijn vruchten af toen Blausteins baas hem stuurde voor een lunch met een producer die de jonge hoopvolle vroeg of hij mocht schrijven. Hij zei ja, omdat hij had geleerd altijd ja te zeggen als je in de showbusiness wilde werken. Voordat hij het wist, was hij een schrijver van “De Mike Douglas-show”, een gesyndiceerd dagprogramma met gasten als James Caan, Sonny Bono, Lucille Ball, David Letterman en Bob Hope.
“Dus ik werkte aan die show, en elke baan die ik had heeft op de een of andere manier geleid tot een andere baan”, vertelde hij aan TTFT.
In 1980 stapte Blaustein over naar ‘Saturday Night Live’, waar hij werd aangenomen voor het zesde seizoen van de sketchshow. Daar ontmoette hij de man die zijn schrijfpartner zou worden, Sheffield, en Murphy. Samen produceerden ze Murphy’s beroemdste stukken uit de show, waaronder GumbyBoekweit en de heer Robinson.
De drie hadden een krachtige chemie die tientallen jaren zou duren, en Blaustein grapte dat zijn meer dan 40-jarige samenwerking met Sheffield en Murphy het ‘langste huwelijk in de geschiedenis van de showbizz’ was.
In 1987 werkten de drie – plus Arsenio Hall – samen voor ‘Coming to America’, waarin Murphy een rijke Afrikaanse prins speelde die naar Amerika komt om aan een gearrangeerd huwelijk te ontsnappen en zijn ware liefde vindt. Murphy pitchte het project voor het schrijversduo met ongeveer twintig pagina’s met handgeschreven ideeën.
“Ik realiseerde me niet dat het misschien komt omdat ik blind ben of zoiets, maar ik realiseerde me niet hoe sociologisch belangrijk de film zou zijn”, zegt Blaustein. vertelde de TTFT-podcast. “De film was geliefd, en hij staat in het Smithsonian en het was de grootste sensatie toen ik naar het Museum of African American History ging, en hij staat daar op twee verschillende plaatsen in het museum. En ik dacht: ‘Oh mijn God, wat een compliment.'”
Na een gestage reeks van pennen, produceren en regisseren van verschillende projecten, maakte Blaustein in 2012 een carrièreswitch. Hij was onlangs gescheiden na 28 jaar huwelijk, zijn relatie met Hollywood liep op stoom en hij had een verandering van tempo nodig. Hij sloot zich aan bij het Dodge College of Film and Media Arts van Chapman University, een van de beste filmscholen van het land, en wijdde zich aan het lesgeven aan beginnende scenarioschrijvers.
“Hij was een geweldige schrijver”, aldus scenarioschrijver en oud-student Brianna Bruin in een per e-mail verzonden verklaring aan The Times. “Maar hij was absoluut de beste leraar. Wat ik van hem heb geleerd is op creatief vlak enorm geweest. Wat ik van hem heb geleerd buiten het klaslokaal is transformatief geweest. Deze dingen koester ik zo diep. Onnodig te zeggen dat zijn aanwezigheid al snel een levensveranderend onderdeel werd van wie ik ben. Ik ben er trots op dat ik stukjes van deze dingen heb, stukjes van de schrijver die hij diep in mij had geworteld… zijn talent, zelfvertrouwen en nederigheid.
“Naast zijn lessen heeft de persoon die hij was mij echt gevormd. Hoe ik werd verwelkomd in zijn familie. De manier waarop hij zijn liefde toonde. De manier waarop ik het altijd onvoorwaardelijk heb gevoeld… deze speciale delen van hem… die door mij zullen voortleven in alles wat ik ooit onderwijs en alles wat ik ooit schrijf. Hij heeft me geleerd hoe ik een droom kan leven die de moeite waard is om te leven.”
Rond 2017 werd bij Blaustein de ziekte van Parkinson vastgesteld. De ervaren schrijver zei dat toen hij de diagnose kreeg, het eerste waar hij aan dacht een gesprek was met Muhammad Ali, die publiekelijk de ziekte bestreden decennia eerder zijn dood in 2016.
“Don King was op ‘Saturday Night Live’ en nodigde me uit om naar de gevechten in Las Vegas te gaan,” zei hij. ‘De avond ervoor was er een etentje en hij zei: ‘Ga aan deze tafel zitten.’ Ik was bij Muhammad Ali, die in het diepst van zijn Parkinson zat, en ik praat met hem en probeer een gesprek aan te gaan, maar ik kon niet begrijpen wat hij zei.
Blaustein gaf toe dat hij dacht: “Hoe kom ik hieruit?”
“En toen ze de diagnose Parkinson stelden, dacht ik: ‘O mijn God, wie wil er met mij praten?’ Omdat ik niet met Muhammad Ali wilde praten, en Muhammad Ali is een van de grootste mensen die ooit heeft geleefd.”
Blaustein zei dat de aandoening zijn leven veranderde en vertelde het TFTT podcast dat hij het vervolg “Coming 2 America” uit 2021 schreef terwijl hij worstelde met de ziekte. “Ik ben erg trots dat ik de film heb geschreven. Omdat ik Parkinson heb, heb ik het de studio natuurlijk niet verteld, maar nu weten ze het.”
Blaustein reisde door het land en sprak namens de Parkinson Stichting. “Je kunt de ziekte je niet laten verslaan. Ze wil dat je thuis blijft, ze wil dat je in je schulp kruipt”, vertelde hij aan een Podcast van de Parkinson Foundation in 2022. “Dat is geen manier om te leven, je moet ertegen vechten.”
Blaustein wisselde zijn wijsheid af met wat humor: “Ik heb een gehandicaptenparkeerplaats, wat geweldig is. ‘Ik heb geen zin om naar je zus te gaan, ik heb Parkinson.'” Hij zei dat hij het zelfs had gebruikt om op het vliegveld in een klas te komen.
Tot de overlevenden behoren zijn vrouw Debra, met wie hij in 2021 trouwde; zijn kinderen, Corey en Kasey; zijn schoondochter, Sarah; schoonzoon, Adam; kleindochters, Daisy en Imogen; en zijn zus, Lori Garfinkel.
Er zal een herdenkingsdienst worden gehouden op Chapman University.
