Waar was Frank Castle (Jon Bernthal) de hele tijd Waaghals: Opnieuw geboren Seizoen 2? Dat is een vraag die onvermijdelijk bleef opduiken naarmate de afwezigheid van de Punisher tijdens de oorlog van Wilson Fisk tegen burgerwachten steeds opvallender werd. Zou een van de beruchtste burgerwachten van New York niet nummer één moeten zijn op de lijst van de Anti-Vigilante Task Force? Vooral nadat hij brutaal was heb er een aantal vermoord voor het dragen van zijn insigne aan het einde van seizoen 1? Maar nee, op een enkele vermelding zo nu en dan na, was Frank het tweede seizoen een non-entiteit Opnieuw geboren.
The Punisher: Een laatste moordgeregisseerd door Reinaldo Marcus Green en geschreven door zowel Green als Bernthal zelf, leek deze vraag te beantwoorden. Maar in plaats daarvan levert de 44 minuten durende tv-special zowel meer als minder op dan wat fans misschien hadden verwacht: het is zowel een intense, intieme karakterstudie als een meedogenloos actievol gorefest. Maar één ding is heel duidelijk voor beide delen van Eén laatste moordI: het is veel te kort.
The Punisher: Een laatste moord vindt gelijktijdig plaats met Opnieuw geboren Seizoen 2, maar volgt Frank Castle tijdens een tweedaagse periode in zijn leven. Hij heeft eindelijk iedereen afgeslacht die betrokken was bij de moord op zijn familie – de laatsten waren de leden van de Gnucci Crime Family. Maar nu weet Frank niet meer wat hij nu moet doen. En onverwachts komt hij oog in oog te staan met de gewelddadige gevolgen van zijn daden: de vernietiging van de Gnucci Crime Family heeft een gat geslagen in de criminele onderwereld, die nu op hol slaat in de armere wijken van New York, inclusief de wijk waar Frank woont. laatste overlevende lid van de GnuccisMa Gnucci (Judith Light), confronteert Frank met de onthulling dat ze een premie op zijn hoofd heeft gezet, Frank moet zich een weg banen uit de donkere emotionele put waarin hij is gevallen, en zich fysiek een weg banen uit het vervallen flatgebouw waar alle criminelen van New York afdalen om hem te vermoorden.
Het probleem dat inherent is aan Punisher van Jon Bernthal is dat hij feitelijk volledig gerealiseerd was in zijn debuut in Waaghals Seizoen 2. Bernthal, wiens gespierde, rauwe optreden echte diepte gaf aan de beruchte antiheld, was vanaf het begin perfect gecast. En de hele boog van Frank Castle in die eerste helft van Waaghals Seizoen 2 vormde in feite het toneel voor de Punisher om Punisher-dingen te blijven doen in toekomstige optredens. Maar toen, in seizoen 1 van zijn Netflix-spin-off, ging hij opnieuw door dezelfde boog. En opnieuw. Tegen de tijd dat hij binnenkwam voor zijn korte optreden Opnieuw geboren Seizoen 1 was bijna een opluchting dat hij het grootste deel van zijn tijd besteedde aan het brutaal neersteken van agenten, terwijl hij niet teder naar Karen Page smachtte of tegen Matt Murdock schreeuwde. Maar nu Frank Castle opnieuw in de schijnwerpers staat in een tv-special, doet hij natuurlijk hetzelfde als altijd: rouwen om zijn familie, worstelen met zijn PTSS en vervolgens een stel slechteriken vermoorden.
Op een bepaalde manier, Een laatste moord fungeert meer als een coda voor het Netflix-tijdperk van de Punisher dan als een brug tussen zijn optredens in Waaghals en de komende Spider-Man: Gloednieuwe dag. Het knikt naar het absurde aantal mensen dat betrokken is bij de moord op Franks vrouw en kinderen, en concentreert zich op de oorlog die Frank intern altijd voert – tussen zijn trauma, zijn behoefte aan wraak en zijn behoefte aan die eeuwige vrede die hem voortdurend wordt ontzegd. Het stelt zelfs de meest intrigerende vraag: wat gebeurt er nadat de oorlog voorbij is? Waar moet Frank nog meer voor leven? Het merendeel van Een laatste moord duikt in de snel afbrokkelende psyche van Frank, terwijl hij wordt geconfronteerd met alle mensen uit zijn verleden – zijn vrouw (Kelli Barrett), zijn ervaren vriend Curtis (Jason R. Moore) en natuurlijk Karen Page (Deborah Ann Woll) – en probeert in tranen zijn grootste zonden te verlossen en zijn ergste impulsen te overwinnen.
En op die manier, Een laatste moord is een beetje een brutale zet – om van meer dan de helft van de tv-special een surrealistische reeks visioenen te maken waar Frank door wordt gekweld, voelt als een directe klap voor fans die canon-uitleg en paaseieren eisen. Maar door het speciale halfkamerstuk en half non-stop actioner te maken, ontnemen Green en Bernthal Een laatste moord van het soort stof dat zal maken Een laatste moord stok. Het heeft slechts een vage schets van een plot en is meer een middel om te pronken met Bernthals dramatische en actiekrakers. Maar wanneer de actie begint, en Een laatste moord wordt in wezen Marvel’s versie van Gareth Evans’ De inval films, het doet word onmiskenbaar geweldig.
Maar ondanks een meedogenloos kinetische en met bloed doordrenkte tweede helft die elke actiereeks die Marvel ooit eerder heeft gedaan dreigt te overtreffen, Een laatste moord is een beetje een teleurstelling. Het volgt de stappen die elke andere MCU Punisher-verhaallijn eerder heeft gedaan, en biedt verder niets nieuws. Maar goed, zo lijkt het tenminste deze keer Frank Castle gaat eindelijk dat Punisher-symbool dragen.
