De afgelopen weken hebben acts als Post Malone, Zayn, Meghan Trainor, the Pussycat Dolls en Kid Cudi grote tourdata geannuleerd. Wat hun redenen achter de schermen ook zijn (ze variëren van nieuwe muziek afmaken naar tijd doorbrengen met familie), hebben sommigen aangehaald “Blauwe Puntkoorts” als mogelijke oorzaak – een rondleiding waarbij te veel onverkochte stoelen werden neergehaald om de cijfers te laten werken.
Het is momenteel een moeilijke omgeving voor iedereen, behalve voor de grootste acts: benzine is schrikbarend duur, de concertgewoonten van fans zijn veranderd na de coronacrisis, ticketprijzen zijn hoger dan velen zouden willen, en bekendheid op sociale media garandeert geen persoonlijk publiek.
De Tijd sprak Michaël Kaminskyde oprichter van muziekmanagementbedrijf KMGMT, Inc, een partner in de Vans Warped-tour en een instructeur in het muziekindustrieprogramma van USC, om te peilen of “Blue Dot Fever” echt is, met welke kosten acts nu onderweg worden geconfronteerd, en hoe een digitaal publiek geen garantie meer is voor een volle zaal.
Is dit fenomeen van “Blue Dot Fever” reëel, of is het gewoon toeval voor specifieke artiesten te midden van een moeilijke economie?
Ik vertegenwoordig al twintig jaar artiesten en er is veel veranderd. Vroeger waren er veel stappen op de ladder: je speelde in clubs aan het begin van je band, daarna in theaters en ging dan naar grotere dingen. Wat ik nu zie is dat de middenklasse erodeert, en het is voor iedereen daar moeilijker. De uitgaven zijn flink gestegen, sommige zelfs verdrievoudigd ten opzichte van een paar jaar geleden.
Voor veel artiesten wordt het steeds moeilijker om te toeren en een gezond bedrijf te hebben. Dit komt grotendeels door de gevoeligheid van fans voor ticketprijzen, maar kinderen hebben nu ook veel opties, en naar concerten gaan is niet zo ingebakken in hun cultuur.
Is dit gedeeltelijk een generatiewisseling voor kinderen die zijn opgegroeid tijdens de pandemie?
Ik ontmoet veel 18- tot 21-jarigen op mijn universiteit. Toen ze opgroeiden, waren kinderen die naar concerten gingen een overgangsritueel. Als tiener namen vrienden je mee naar shows en het was goedkoop om van livemuziek te leren houden. Tijdens COVID-19 konden kinderen die ervaring niet hebben. In plaats daarvan maakte het online vrienden.
Nu gaan veel mensen naar een of twee grote evenementen per jaar; het is voor hen alsof ze op vakantie gaan. Ik ben een klein onderdeel van een groot festival (de Vans Warped Tour), en ik zou zeggen dat een derde van de mensen ons vertelt dat dit hun eerste concert is waar ze ooit zijn geweest.
Wat voelt er anders aan de berekeningen die acts nu moeten maken over toeren?
Wat ik zie is dat veel bands besluiten om überhaupt niet op tournee te gaan. Het is te duur, te riskant en er zijn niet zoveel voordelen meer als vroeger. Je ziet dat sommige acts tours annuleren, wat een beetje systemisch is, maar je ziet ook niet alle dingen achter die beslissing: de erosie van de middenklasse van artiesten en hogere kosten.
De stijging van de gasprijzen moet daarbij een rol spelen.
Het is niet alleen gas. Vroeger kostte het huren van een bus $1.000 per dag, nu $3.000 per dag. Als je voor een middelgrote band één avond vrij neemt, is dat nu heel moeilijk te absorberen. Je ziet grotere artiesten in slechts 10 steden spelen, maar meerdere avonden optreden. Ze zeggen eigenlijk: “Als je ons wilt zien, vlieg dan weg.” Die traditionele manier van denken over toeren is aan het veranderen of is al veranderd.
Je hoort veel geklaag over hoge ticketprijzen, maar artiesten en promotors stellen die prijzen vast als een weerspiegeling van wat hun kosten zijn. Is er sprake van een breuk met de verwachtingen van fans daar?
Het is complex. Als je Taylor Swift of Beyoncé bent, valt er nog steeds veel winst te behalen. Maar een groot dilemma voor artiesten is dat fans het gevoel hebben dat kunst als zodanig toegankelijk en gewaardeerd moet zijn, en dat tickets onder de prijs moeten worden geprijsd om eerlijk te zijn. Vervolgens zien ze hoe kaartjes door scalpers worden gekocht en voor veelvouden worden omgedraaid, zodat de persoon die het meeste geld op een kaartje verdient, de scalper is. Maar zodra een artiest een eerlijke prijs vraagt, raken fans boos en zeggen dat ze hebzuchtig zijn.
Het is moeilijk om te zien hoe de persoon die het minste werk doet, die niets heeft bijgedragen aan de tour, de grootste beloningen plukt. Je ziet eindelijk artiesten zeggen: “Ik kan een ticket niet prijzen alleen maar omdat het eerlijk is. Ik kan het niet lager prijzen dan wat iemand zal betalen.”
Bij de komst van streaming zei iedereen dat je op tournee je geld kunt verdienen. Als touren niet langer winstgevend is, hoe zullen artiesten dan overleven? Is elke band nu alleen maar een T-shirtbedrijf?
Iedereen wil overstappen naar het superfanmodel. Iedereen betaalt al €10-€15 per maand voor streamingdiensten, dus er wordt nieuwe nadruk gelegd op merchandise en VIP-ervaringen. Wat voor mij nog spannender is, is het zien ontwikkelen van een geheel nieuwe subcultuur: shows met uitsluitend contant geld op niet-traditionele locaties en het offline uitbrengen van je eigen muziek. We zien veel analoge consumptie en mode terugkomen, wat aansluit bij een algemene bredere behoefte van artiesten om zich geliefd te maken bij fans, zodat ze meer manieren vinden om betekenisvolle kunst te waarderen. We zien de marge van elektronische muziek opkomen, en zeer zware rockmuziek. Er vindt een getijdenverandering plaats in de jeugdcultuur die verbonden is met ontoegankelijkheid, een reactie op de devaluatie van het maken van kunst, dat is opwindend om te zien.
Ik heb kinderen die via onze school komen en het is niet hun ambitie om clubshows te spelen. Ze willen achterkamertjes spelen in platenwinkels met 500 kinderen die $ 15 betalen en er wordt alleen prominent reclame voor gemaakt in een Discord-groep. Ze luisteren naar muziek op cassette. Kinderen zijn deze door AI versnelde druk beu, ze willen weer van echte kunst genieten en zien de waardering ervoor als politiek en subversief.
Is het schadelijk voor de carrières van artiesten als data worden geannuleerd vanwege lage verkopen? Je ziet dat sommige acts daar openhartiger over zijn, wat verrassend en eerlijk is.
Als artiesten met deze problemen kampen, weten ze waarom deze kaartjes wegvallen. Dat is oké, de economie is veranderd, de cultuur is veranderd en daar kun je niet veel aan doen. Ze worden erin geduwd.
Ik weet zeker dat het beschamend is, maar ik weet niet of de fans dat denken. Maar een groot deel van beroemd zijn is dat mensen zich gedragen alsof ze beroemd zijn. Je hebt momentum en hits nodig om beroemd te blijven.
Dit zijn duidelijk beladen tijden politiek en economisch. Welke invloed hebben deze uitdagingen op macroniveau op het toeren?
Het wordt erg moeilijk. Ik heb nu veel tours in de aanbieding, en op de dag dat de oorlog in Iran begon, nam mijn dagelijkse ticketaantal een enorme duik. De benzine was op, en zelfs voor laaggeprijsde kaartjes was het moeilijk voor mensen om te zeggen dat ze over drie maanden wel geld hebben, dus dat ze geen kaartje gaan kopen.
Wordt het, zelfs met al deze nieuwe digitale gegevens en hulpmiddelen, steeds moeilijker om te weten wat het echte kaartjeskopende publiek van een act is?
Het is uiterst moeilijk om te zeggen wat de tickets zal verplaatsen. Je kunt een hit hebben of groot zijn op TikTok en nul kaartjes verkopen, maar ik heb artiesten die al twintig jaar spelen en ze in de juiste kamers en de juiste prijs plaatsen, dan zijn ze uitverkocht.
Tickets zijn meer dan ooit tevoren losgekoppeld van de albumverkoop. Sommige artiesten streamen als een gek en kunnen niet verkopen, andere streamen lage aantallen maar bedienen een rondreizend publiek en hebben fans die keer op keer terug willen komen. Data kunnen u geïnformeerd maken, maar er is een slim, toegewijd team met geschiedenis en kennis voor nodig.
Er zijn veel nieuwe tools, maar er heerst nog steeds een ouderwetse mentaliteit die resistent is tegen nieuwe tools. Ik ben enthousiast over wat er gebeurt met de volgende generatie die anders communiceert, en je kunt gaan waar ze zijn.
Dit lijken allemaal samengestelde trends voor iedereen behalve de grootste acts. Hoe zorg je ervoor dat een schare fans je live wil zien?
Uiteindelijk waarderen mensen kunst en moeten kunstenaars fans evenzeer waarderen. Meer dan ooit is het erg belangrijk om unieke relaties op te bouwen en te vinden. Het is niet alleen maar een nummer uitbrengen en ze laten optreden. Wees respectvol, wees dankbaar. Je moet nieuwe manieren vinden om met ze te praten. Al mijn artiesten verdienen 100% van hun levensonderhoud door kunstenaar te zijn. Een deel van die taak is het begrijpen van de fanbase en laten zien dat je ze waardeert, en elke keer dat je komt opdagen, klop je ze uit de kast en zorg je ervoor dat ze terugkomen.
