Laten we Chris Kempczinski, CEO van McDonald’s, wat lof geven – en misschien ook enige absolutie daarvoor zijn kleine beet van de Big Arch. Eén ding dat hij volkomen juist had, was een voorspelling die hij voor dit jaar deed: “Je zult veel drankinnovatie zien.”
Chris, mijn vriend, je mag in een hamburger bijten op een manier die mijn menselijkheid beledigt, maar ik moet je prijzen voor je waarzeggerij. We leven absoluut in de meest interessante tijden voor dranken – en ik ben er dol op.
Om mezelf onder te dompelen in de zoete, ijskoude wereld van drankinnovatie, heb ik een aantal van de nieuwe en rare drankjes bij een paar grote ketens: StarbucksDunkin’ en McDonald’s.
En hoewel ik denk dat ik de meeste van hen nooit meer zou bestellen (sommige waren eerlijk gezegd nogal vies) voelde ik de spanning en kracht van nieuwe grenzen. Ik voelde me hoe het moet hebben gevoeld om een van de eerste holbewoners te zijn die vuur gebruikte, om Watson te zijn in de andere kamer toen Alexander Graham Bell zijn oproep deed, om in het publiek te zitten van De iPhone-presentatie van Steve Jobs in 2007.
McDonald’s zelf heeft zojuist een nieuwe drankenkaart gelanceerd van vreemde nieuwe brouwsels deze week, dus ik wilde het uitproberen. Er zijn een aantal nieuwe fruitige drankjes en een twist op de “vuile frisdrank”-trend.
Ik bestelde bijna de Dirty Dr Pepper, maar besefte dat ik altijd een hekel heb gehad aan Dr Pepper, dus dit was geen goede plek om te beginnen. In plaats daarvan ging ik voor de Orange Dream, een Hi-C met daarop vanille-koudschuim. Ik ging ook voor de Strawberry Watermelon Refresher, die wordt geleverd met kleine stukjes aardbei. De zeer vriendelijke kassier praatte met mij over de nieuwe drankjes en zei dat hij tot nu toe heeft gemerkt dat de Sprite met room en de Blackberry Passionfruit Refreshers de bestsellers zijn geweest.
Beide drankjes zijn erg zoet en smaken een beetje als de som der delen. Ik heb Hi-C al vele jaren, mogelijk tientallen jaren, niet meer gehad, en ik was aangenaam verrast door hoe goed het is.
Een Pink Cannon Ball van het merk MrBeast maakt deel uit van een schijnbaar geheim menu bij Starbucks. Ook goed was de Ube Coconut Macchiato. Katie Notopoulos / Business Insider
Vervolgens ging ik naar Starbucks, het Mekka voor tieners en tieners na school, om hun Pink Drinks te halen. Ik had gekeken naar de Starbucks-menu online en zag in de sectie ‘Trending’ dat er een MrBeast-samenwerkingsdrankje was genaamd de Pink Cannon Ball. Uiteraard moest ik dat proberen, evenals de vreemde paarse ube-drankjes.
Maar toen ik persoonlijk bij Starbucks verscheen, voelde ik me verward en beschaamd. De Pink Cannon Ball was nergens te vinden op de menukaart, die alleen klassieke drankjes en een paar nieuwe seizoensitems vermeldde.
Ik realiseerde me dat de gekke dingen, zoals het MrBeast-drankje, waarschijnlijk alleen op de app en op de website worden gepromoot voor online bestellingen.
Ik geef mijn beste “MrBeast thumbnail smile” met mijn roze kanonskogel. Katie Notopoulos / Business Insider
Dat waardeer ik De winkelmenu’s van Starbucks zijn gestroomlijnd. Maar hierdoor kwam ik als volwassen vrouw in een vernederende positie terecht: ik moest de tienerkassier benaderen en vragen: “Eh, dus ik hoorde dat jullie een MrBeast-drankje dronken?”
Ik vroeg ook: “Eh, ik zag ook iets op uw website dat op paars schuim leek?”
(De kassier was erg aardig en wist waar ik het over had – de Pink Cannon Ball en een ijskoude Ube Coconut Macchiato – hoewel ik denk dat niemand mij ooit had kunnen dwingen niet schaam je op dat moment.)
De ube macchiato was best lekker, en ik besefte dit deels omdat ik blij was iets te hebben met de bitterheid van echte koffie in plaats van pure zoetheid. Mijn 9-jarige zoon, die ik had helpen proeven van de drankjes, vond Cannon Ball de beste van het stel, hoewel ik me afvraag of de MrBeast-koppeling vertroebelde zijn oordeel.
Dunkin’ had het grootste aanbod aan nieuwe drankjes, waaronder een ‘vuile frisdrank’ met Pepsi en koffiemelk. Katie Notopoulos/Business Insider
Mijn laatste reis was naar Dunkin’ om enkele van hun nieuwste drankjes te proberen. Ze hadden het grootste aanbod aan nieuwe items. Ik proefde vier dingen: de Very Cherry Daydream Refresher, een Iced Vanilla Matcha met Marshmallow Foam, een Glamberry Dunkin’ Refresher en de Dunkin’ Dirty Soda, Pepsi met koffiemelk.
Als geboren New Englander is dit emotioneel moeilijk voor mij om te zeggen: deze drankjes waren allemaal behoorlijk walgelijk. (Mijn kinderen hielden van de Glamberry- en de Cherry-dagdromen, hoewel de 9-jarige opmerkte dat het een beetje naar medicijn smaakte). Mijn man zei dat de vieze frisdrank een beetje naar een Wit-Russische smaakte, waardoor ik dacht dat het best lekker zou zijn met wat wodka.
Als levenslange Dunkin’-klant heb ik altijd geweten dat ik niet moet rommelen met de niet-koffiedranken; dat is geen pad dat je niet wilt bewandelen in dit geliefde instituut. Wat Dunkin’ ook doet met fruitige drankjes is niet mijn zaak; deze zijn voor kinderen en niet voor mij. (Ik zag inderdaad een groep tienermeisjes een aantal van deze drankjes bestellen bij Dunkin’ terwijl ik daar was, en ze leken er erg blij mee.)
Zal ik ooit nog een van deze bestellen? Vrijwel zeker niet.
De volgende keer dat ik in een keten ben, zal ik vasthouden aan mijn normale bestelling van gewone koffie of cola light. Maar waardeer ik het dat er allemaal vreemde en prachtige dingen gebeuren in de drankenwereld? Ja, ja dat doe ik!
Ik zal nooit een couturejurk dragen, maar ik geniet ervan naar het Metgala kijken. En ik kijk graag naar de Olympische Spelen, zelfs als ik niet ski. Ik kan de wilde en mooie wereld van het experimenteren met vreemde nieuwe fruitige dranken waarderen. We leven in een spannende tijd.
Oh trouwens: Chris, bij McDonald’s: Je had gelijk!
