“Ik weet dat ik dat ben, ja. Ik ben Emily.”
Dat zegt Leslie Fremar, die zichzelf naar voren brengt als de echte inspiratiebron voor Emily, de gespannen eerste assistent van de fictieve tijdschriftredacteur Miranda Priestly. Emily wordt gespeeld in de film “The Devil Wears Prada” en het nieuwe vervolg door acteur Emily Blunt.
Fremar ging op de plaat in een podcast die woensdag uitkwam, in gesprek met Chloe Malle op Vogue’s “De doorloop“net voor”De duivel draagt Prada 2‘ komt in de bioscoop.
Een inwoner van Toronto die bij Vogue begon en, ironisch genoeg, een tijdje gewerkt als directeur relaties met beroemdheden bij Prada, is Fremar nu stylist voor beroemdheden als Charlize Theron, Jennifer Connelly en Julianne Moore. Maar in 1999 kreeg ze haar eerste baan: ze assisteerde de hoofdredacteur van het tijdschrift, Anna Wintour, en hielp bij het opleiden van de vrouw die uiteindelijk de roman zou schrijven die de film zou worden.
Niet dat ze nu gezellig met Leslie Weisberger zou kunnen kletsen als de schrijver van The Devil Wears Prada de kamer binnen zou lopen.
Leslie Fremar, die in 1999 net van de universiteit kwam, werd in 2016 gezien als tweede assistent van Vogue’s Anna Wintour en nadat ze eerste assistent was geworden, nam ze de vrouw aan die het boek ‘The Devil Wears Prada’ zou schrijven.
(Frederick M. Brown / Getty Images)
“Ik denk dat het heel ongemakkelijk zou zijn”, zei Fremar op de podcast. “Ik bedoel, ik koester geen wrok jegens haar, maar het is gewoon iets geworden waarvan ik denk dat ze niet wist dat ik het wist. En dus denk ik dat het gewoon zou gebeuren – er valt niets over te zeggen.”
Fremar, die naar de modeafdeling van het tijdschrift verhuisde nadat hij Wintours junior en vervolgens eerste assistent was geweest, hoorde over het boek toen de hoofdredacteur haar naar kantoor riep en haar vroeg: ‘Wie is Leslie Weisberger?’ Fremar zei dat ze Wintour eraan herinnerde dat Weisberger ongeveer acht maanden haar tweede assistent was geweest.
Wintour antwoordde: ‘Nou, ze heeft een boek over ons geschreven, en jij bent nog erger dan ik.’
De Vogue-redacteur – sindsdien is ze benoemd tot Chief Content Officer van Condé Nast en Global Editorial Director van Vogue – gaf de kombuis, een pre-publicatieversie van het boek, aan haar voormalige assistent om te lezen.
“Het was eigenlijk heel gemeen, de kombuis, en ik denk dat er (later) duidelijk een redacteur binnenkwam en het echt verzachtte. … Het voelde behoorlijk donker, ik herinner me dat ik dacht, en ik vond dat behoorlijk kwetsend,” vertelde Fremar aan Malle. “Ik denk dat wat er in de wereld is gebracht een veel lichtere, mooiere versie is van wat ze feitelijk schreef. … Ik herinner me dat het voelde alsof het verraad was.”
Au.
Maar Fremar had haar aandeel in het inspireren van het Emily-personage door te zeggen: “Ik denk dat het idee dat het Emily-personage niet erg prettig of aardig is of gespannen lijkt, komt omdat ik waarschijnlijk niet erg aardig was. En ik was waarschijnlijk gespannen omdat ik het gevoel had dat ik ook haar werk moest doen. Dus voor mij was dat erg frustrerend.”
Fremar vermoedde dat Weisberger, die te kennen had gegeven dat ze schrijfster wilde worden en van Condé Nast HR te horen had gekregen dat ze een bepaalde schrijfcursus moest volgen, “waarschijnlijk gewoon een boek zat te schrijven en de baan niet noodzakelijkerwijs zo serieus nam als ik. Of weet je, honderd miljoen meisjes zouden dat wel doen. Dus ik denk dat dat waarschijnlijk enige spanning op kantoor heeft veroorzaakt, waar ik misschien tegen haar zou uitvallen. … Ze wilde het spel gewoon niet spelen.”
Wat de film betreft, zei Fremar dat het ‘fantasie-element’ het voor haar mogelijk maakte om ervan te genieten als amusement, in plaats van als een kombuis die haar gevoelens prikte. Maar de tijd dat ze samenwerkten was het echte leven.
“Ik denk dat ik haar er altijd aan probeerde te herinneren dat dit iets was om serieus te nemen, of dat ik het serieus nam. En dat deed ze echt niet. Dus dat frustreerde me echt”, zei Fremar. “Ik had zoiets van: dit is een enorme internationale onderneming. Dit is voor veel mensen een kunstvorm. Mensen kleden zich elke dag als een uiting van wie ze zijn. Ik nam dat serieus, hoewel ik natuurlijk weet dat ik niets genees. Het was belangrijk voor mij. Dat ik niet belangrijk voor haar was, irriteerde me gewoon echt.”
Iedereen die Emily Blunt op dit moment niet in zijn hoofd ziet en hoort, is duidelijk geen ‘Prada’-fan. Hoewel het accent van de stylist maar een klein beetje Canadees is, en helemaal niet Brits.
Fremar crediteert haar tijd bij Wintour voor het opzetten van de carrière die ze sindsdien heeft genoten, waarbij ze de redacteur haar ‘door en door mentor’ noemt.
“Ik heb alles wat ik weet van Anna geleerd. Ik zou haar eigenlijk alle eer willen geven voor de manier waarop mijn leven is verlopen. En ik ben erg blij met hoe mijn leven is verlopen. Dus ik ben Anna erg dankbaar”, zei ze. “Ik denk dat de manier waarop zij haar kantoor runde zonder dat het persoonlijk aanvoelde, ik dat tot op de dag van vandaag nog steeds doe.”
Bovendien bracht Wintour haar voorafgaand aan de regering-Biden terug naar Vogue om haar allereerste cover van het moederschipmagazine te stylen, waarop te zien was Kamala Harris, destijds verkozen vice-president, en maakte de cirkel rond.
Maar de styliste heeft de bonnen waaruit blijkt dat zij de Emily van Wintours Miranda is. Verzoeken om dingen die niet beschikbaar waren – zeg maar een ongepubliceerd Harry Potter-manuscript, als de timing goed was – kwamen inderdaad voor bij Vogue in the aughts. Ja, Wintour at zeldzame biefstuk en aardappelen uit een nabijgelegen restaurant. Ja, de assistenten zouden de stomerij van Wintour verzorgen. En ja, “het was zo’n paniek” voordat ze op kantoor aankwam. Maar nee, geen van beide assistenten vergezelde Wintour ooit naar Parijs voor Fashion Week.
Anna reisde altijd alleen, zei ze, en werd bij aankomst geholpen door een vrouw van het Parijse kantoor van het tijdschrift. ‘Fiona’, zei Malle, is nog steeds aan het werk in Frankrijk.
En hoewel Wintour veel assistenten heeft gehad, zegt Fremar dat ze zichzelf publiekelijk bestempelt als Dat assistent 20 jaar nadat de eerste film uitkwam, want “er is al die speculatie, iedereen heeft echt genoten van de film, Anna omarmt de film duidelijk. En dus waarom niet? Weet je, zet hem gewoon op de markt.”
“Ik maak me niet echt zorgen over de gevolgen. … Dat spul stoort me echt niet.”
En misschien, heel misschien, is het voor haar een kans om het auteurschap te claimen van een van de bekendste regels uit de originele film.
“Ik heb zeker tegen Weisberger gezegd dat een miljoen meisjes een moord zouden plegen voor de baan. … Dat was absoluut mijn mening, want ik geloofde dat echt,” zei Fremar. ‘En ik wist dat ze daar niet per se wilde zijn.’
