Kort testrapport Motorola Moto G Stylus 2026: betere pen, hogere prijs

Dit is een draaiboek dat Motorola voor de rest van zijn programma heeft gebruikt Moto G-telefoons om de prijzen statisch te houden, maar het steekt hier vooral met de prijsstijging. Gelukkig zijn de prestaties helemaal prima. Ik gebruik deze telefoon al bijna een maand en heb geen problemen gehad, afgezien van enige vertraging bij het starten van de camera-app. Je zult meer van de limieten zien bij het uitvoeren van grafisch zware games (iets waar concurrerende telefoons niet zoveel moeite mee zullen hebben), maar het is over het algemeen meer dan voldoende.

Er is een lichte stijging in de batterijcapaciteit naar 5.200 mAh, en ik kan gemakkelijk twee volle dagen doorgaan met licht tot gemiddeld gebruik. Op een dag, toen ik een zeer hoge scherm-aan-tijd van negen uur had, moest ik de telefoon rond 19.00 uur opladen, dus als je aan het schermmaxxen bentje moet zeker één keer per dag opwaarderen. Over het algemeen ben ik blij met het sap. Een leuk extraatje: er is draadloos opladen, dus je hebt twee manieren om hem op te laden.

Wat de 6,7-inch betreft, 120 Hz AMOLED-scherm, ik heb er geen problemen mee gehad om het op zonnige dagen te lezen, maar net als bij de Nothing Phone (4a) Pro is de schuifregelaar voor automatische helderheid van Motorola erg gevoelig en wordt het scherm voortdurend gedimd als ik dat niet wil, dus dat kan iets zijn waar je nijdig van wordt (je kunt de automatische helderheid altijd uitschakelen).

Cameraonscherpte

Het camerasysteem is waar Moto G-telefoons het altijd moeilijk mee hebben gehad, en nu, in perspectief met andere telefoons van $ 500, voldoet de Moto G Stylus nog steeds niet helemaal. De hoofdcamera van 50 megapixels heeft – in binnenomstandigheden met behoorlijke verlichting – moeite om een ​​scherpe foto van mijn hond te maken als er sprake is van lichte beweging. (Ik heb veel wazige foto’s.)

Als hij heel stil blijft, is er meestal een ander probleem, zoals te donkere schaduwen of te heldere highlights. Toen ik naar een van mijn huisdierfoto’s keek, probeerde de camera de kamer goed belicht te houden, maar de ogen van mijn pup zijn pikzwart en je kunt geen enkel detail op zijn neus zien: het is gewoon een zwarte leegte. In dit soort scènes met hoog contrast zul je ook merken dat de kleuren er wat gedempt uitzien. Bij goed licht kun je geweldige resultaten behalen, hoewel de 13 MP ultrawide nog steeds moeite heeft met kleuren; de lucht heeft een onnatuurlijke blauwe tint. De selfiecamera presteert echter behoorlijk, zelfs als ik tegenlicht heb.