4. Velen hebben jou gecrediteerd voor het terugbrengen van Alaïa naar de catwalk in 2003 met een collectie waarin de ontwerper ‘het louter goede verzaakte in zijn streven naar uitmuntendheid’, zoals Saillard het stelt. Welke emoties worden opgeroepen als je kledingstukken opnieuw bekijkt waar jij, in grote en kleine opzichten, een rol bij hebt gespeeld?
Een gevoel van vrede, omdat we Azzedine altijd nauw en trouw zijn gebleven – zowel in vriendschap als op werk – en een diepe trots dat we van hem dezelfde totale toewijding hebben gekregen. Elke jurk is een herinnering en elke herinnering draagt een emotie met zich mee. Bovenal is er het diepe gevoel de tijd die we samen deelden te missen.
5. Heb je tijdens de productie van deze tentoonstelling iets nieuws over Alaïa ontdekt?
Azzedine zei altijd: “Elke dag word ik wakker en vraag me af wat ik vandaag zal leren”… Hij had gelijk. Elke tentoonstelling wordt een nieuwe ontdekking. Zijn werk omvat meer dan 60 jaar creatie; net als je denkt het te weten, openbaart zich weer iets. Het is een buitengewone ervaring, die mij elke dag dichter bij hem brengt, met diepste bewondering.
6. Alaïa zei ooit: “Een jurk bevat drie herinneringen: de herinnering aan de couturier die hem heeft gemaakt, het atelier dat hem heeft gerealiseerd en de vrouw die hem droeg.” Hoe kwam deze filosofie tot uiting in deze tentoonstelling?
Het vormt de kern van de tentoonstelling: voor zowel Christian Dior als Azzedine Alaia droeg elke jurk het gebaar van de couturier, het vakmanschap van het atelier en de aanwezigheid van de vrouw die hem zou dragen. Hopelijk is de tentoonstelling een plek waar al deze waarden worden gedeeld en over generaties heen zullen blijven spreken.
7. De tentoonstelling benadrukt het vloeiende historicisme van de mode door deze twee meesterlijke couture samen te brengen in één ruimte. Wat hoop je dat de volgende generatie ontwerpers kan meenemen uit het feit dat deze dialoog zo direct plaatsvindt?
Voor de volgende generatie is deze dialoog een uitnodiging om hun eigen stem op te bouwen, geworteld in de geschiedenis, maar toch onafhankelijk van trends. Mode gaat niet vooruit door te breken met het verleden, maar door ernaar te luisteren. Dior en Alaïa, hoewel uit verschillende tijden, delen een gemeenschappelijke discipline: nauwkeurigheid, respect voor het lichaam en een absolute toewijding aan creatie. Als je ze samen ziet, begrijp je dat innovatie voortkomt uit kennis, uit geduld en uit vrijheid. Kunt u ernaar streven deze eind volgende week bij ons terug te hebben?
Fotografie met dank aan Damiani Books.
