Illustrator en auteur van Charlotte Winkler werk bevindt zich ergens tussen schilderen, tekenen, schrijven en striptekenen. De kunstenaar onderzoekt vaak het verband tussen kritische theorie en visuele verhalen, zoals in haar nieuwste boek Als een gekke tuinman. Gepubliceerd door Coloramabevat dit prachtige nieuwe kunstenaarsboek een verzameling essays en strips over de politiek en de bijzonderheden van wat het betekent om te tuinieren, van aangrijpende verhalen over land en grenzen tot macht, zorg en verbondenheid. Het brengt ook allerlei geïllustreerde karakters samen: Charlotte’s gezellige rupsen, stekelige palmbomen en engelen die hekken bewaken en allemaal gehuld zijn in de warme, donzige korrel van de met Risograph gedrukte pagina’s, wat een schilderachtig en droomachtig uiterlijk aan het verhaal toevoegt.
“In mijn werk probeer ik het poëtische en het vreemde te verweven met filosofische en sociale vragen over conflict, zorg en verbinding”, zegt Charlotte. Voor de onderwerpen die ze onderzoekt, haalt de illustrator inspiratie uit allerlei dingen uit het dagelijks leven: “kleine interacties die iets menselijks en echts onthullen, de vreemdheid en schoonheid van de natuur, de grappige manieren waarop taal werkt, boeken, tuinen, liefde in al zijn vormen (ik hou van liefde), en mensen met eigenaardigheden die mij op een idee voor een personage zouden kunnen brengen”, zegt ze. De publicatie in zakformaat van de schrijver Tederheid vond ik in een tas onderzoekt het onderwerp liefde en verlangen door middel van een reeks miniatuurzines, bumperstickers en ansichtkaarten die allemaal samenkomen om te maken wat zij graag noemt Een lovergirl-collectie.
Naast het onderzoeken van verbindingen via haar tekenpraktijk – waarbij ze materialen als pastelkrijt, kleurpotloden, acryl en potloden rondduwt op linnen en papier – zegt de kunstenaar dat ze onlangs is geïnspireerd door een reeks schrijvers als Siri Hustvedt, Ursula K Le Guin en Donna Jeanne Haraway. Ze claimt woorden als een belangrijk onderdeel van haar proces, net zo goed als beelden. “Ik ontdek schrijven als een hulpmiddel dat tegelijk nauwkeurig en analytisch, maar ook speels en leuk kan zijn”, besluit Charlotte.
