Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Leah Solivan, de 46-jarige oprichter van Taskrabbit en een investeerder en ondernemer uit de San Francisco Bay Area. Het is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Ik run een onderneming genaamd Precedent.vcIk ben een boek aan het afwerken, en ik heb vier kinderen. Balans is geen woord dat ik zou gebruiken; ik geef de voorkeur aan logistiek. Ik heb een ritme dat me helpt scherp en vooral gezond te blijven. Er is mij verteld dat mijn superkracht de chaos beheerst.
Ik begon mijn carrière als software-ingenieur bij IBM en heb daar acht jaar gewerkt voordat ik Taskrabbit in 2008 oprichtte. Ik vertrok in 2017 toen we verkocht het bedrijf aan Ikea.
Na Taskrabbit startte ik mijn VC-bedrijf omdat ik wist dat ik oprichters de operationele ondersteuning en empathie kon bieden om hun bedrijven op te schalen. Ik heb drie mensen in mijn team. Ik gebruik Taskrabbit zelf nog steeds en heb mijn favoriete taskers die ik al meer dan tien jaar gebruik.
Er gebeurt altijd veel en ik heb een podcast, dus ik interview voortdurend oprichters, ondernemers en investeerders. Hier is een dag uit mijn leven.
Ik begin mijn ochtend met een kopje koffie in de grootste mok die ik kan vinden
Solivan’s thuiskantoor. Audrey Anne Fotografie
Ik meng er een schepje creatine, collageen en colostrumpoeder door – het is mijn versie van eiwitkoffie. Het ziet er raar uit, maar ik zou het letterlijk nooit overslaan.
Ik check ’s nachts WhatsApp-threads en krijg een vliegende start op de dag voordat mijn huis in beweging komt. Ik kan WhatsApp, iMessage, Instagram en e-mail bereiken voordat de kinderen opstaan.
I werk elke dag vanuit huisen ik heb een specifieke routine. Ik haal de kinderen elke ochtend op, maak ze klaar voor school, breng ze naar school en zit om half acht weer aan mijn bureau.
We hebben kippen in de achtertuin en hun eieren zijn mijn ontbijtobsessie
Solivan verzamelt elke ochtend eieren. Audrey Anne Fotografie
Ik hou meer van eieren dan van makkelijk, met een bolletje kwark, verpakt in een tortilla. Het is snel, vullend en voelt vaag gastronomisch aan, vooral als ik me herinner dat ik die eieren zelf heb verzameld.
We hebben het geluk dat we op een plek wonen die nog steeds een stad is, maar we hebben buiten wel wat ruimte. Daarmee ontstond het idee om kippen in de achtertuin te krijgen en, meer recentelijk, twee tuinkatten.
Ik ga graag ’s ochtends op pad, controleer de kippen, voer de katten en pak wat eieren voor het ontbijt. Het is een mooi contrast met de snelheid en intensiteit van mijn dag om buiten te beginnen met een paar schattige boerderijdieren.
Ik probeer 8.000 stappen per dag te halen
Solivan loopt elke dag een rondje in de buurt van haar huis. Audrey Anne Fotografie
Ik probeer te multitasken door veel wandelende vergaderingen te houden om mijn stappen te zetten. Er loopt een lus rond mijn huis van precies anderhalve kilometer, en ik streef ernaar om in drie ronden te komen. Ik denk na over de bijeenkomsten die ik heb gehad, breng ideeën over voor mijn boek en bereid me mentaal voor op de volgende grote stap. Het is mijn beste strategietijd.
Nu ik klaar ben met het schrijven van mijn boek, is het voor mij een geweldige plek geweest om de ideeën waar ik over nadenk uit te werken. Ik zet Otter AI aan en begin te praten. Het helpt me om uit de normale dagelijkse modus te komen en creatiever te denken.
Ik heb een meditatie praktijkte. Als ik ernstig overweldigd of zenuwachtig ben, druk ik op pauze en neem ik tien minuten de tijd om te mediteren. Ik gebruik het als een failsafe manier om te resetten.
Normaal gesproken stop ik niet voor de lunch
Omdat ik tijdens het ontbijt energie krijg, heb ik normaal gesproken niet zo’n honger tijdens de lunch.
Rond 14.00 uur neem ik een eiwitrijke snack, die meestal de kloof met het avondeten overbrugt.
Ik leef mijn leven met JOMO – de vreugde van het missen
Ik voel me volkomen op mijn gemak als ik nee zeg tegen 99% van alles in mijn werk- en privéleven, omdat ik me graag concentreer op wat op dat moment daadwerkelijk waarde en voldoening in mijn leven en bedrijf zal opleveren.
Ik zie ongeveer 100 deals per maand en zou in één bedrijf kunnen investeren. Ik verdeel mijn tijd meedogenloos, vooral als ik mijn boek aan het afmaken ben – dus zelfs in het weekend heb ik niet veel tijd om ja te zeggen tegen tijd met vrienden.
De tien verschillende kleuren van mijn zes verschillende kalenders zijn allemaal samengevoegd in één feed, en het is net als mijn Bijbel. Elke taak heeft een andere kleur: groen voor familie, paars voor het fonds, rood voor de podcast en geel voor het boek.
In plaats van elke dag te bekijken en te zeggen: “Oh, wauw, ik heb echt geen prioriteit gegeven aan de kinderen”, of “Ik heb niet hard genoeg aan mijn bedrijf gewerkt”, gun ik mezelf veel genade en kijk ik in de loop van een maand naar mijn agenda. Als ik in de loop van twee tot vier weken een goede balans heb gevonden tussen de dingen die voor mij belangrijk zijn, kan ik me goed voelen over de manier waarop ik mijn tijd heb besteed.
Ik heb veel avondevenementen, maar ik probeer minstens een paar avonden per week thuis te zijn om de kinderen naar bed te brengen
Solivan leest haar kinderen elke avond voor het slapengaan voor. Audrey Anne Fotografie
Als ik niet op een dinerevenement ben, kook ik soms thuis. Meestal kook ik op zondag een groot familiediner. Doordeweeks bestel ik wel eens iets of gooi ik snel iets in elkaar.
Bedtijd is een domino-effect van vier kinderen, dat mijn man en ik verdelen en heersen. Het begint met de baby, die om 19.00 uur naar bed gaat, en eindigt om 21.00 uur met mijn dochter van 12.
Voor mijn 5-jarige: ik blijf een half uur extra bij hem in bed en lees een leuk, licht boek dat niets te maken heeft met startups of financiering. Ik hou echt van ballet, dus ik lees over het leven van Balanchine en zijn invloed op de geschiedenis van ballet.
Ik las graphic novels met mijn 9-jarige. Het is een van mijn favoriete momenten van de dag, ontspannen met de kinderen en horen over hun dag.
Na de laatste tandenborstel leg ik mijn telefoon weg en gun ik mezelf de genade om tot rust te komen.
Een paar dingen kunnen mijn dag laten ontsporen
Ik ben een mens, en als de dingen tijdens een vergadering of telefoongesprek niet gaan zoals ik wil, kan dat teleurstellend zijn en moet ik me hergroeperen. En als de school belt en een kind moet worden opgehaald omdat het ziek is, is dat ook een grote ontsporing.
Administratief, backofficewerk is wat mij het meeste uitput. Ik geef graag prioriteit aan slapen en op mijn gemak blijven, maar eerlijk gezegd zijn dat waarschijnlijk de twee dingen die het eerst opkomen op een dag vol vergaderingen, stress en allerlei andere prioriteiten.
Als ik het gevoel heb dat ik een extra drukke dag ga hebben, sta ik misschien eerder op, ga ik misschien niet sporten en sla ik het mediteren over, ook al weet ik dat ik dat niet zou moeten doen.
Ik heb een deadline voor het voltooien van mijn eerste boek, dus blokkeer ik de schrijftijd in het weekend. Ik ga graag wandelen of wandelen, en in het weekend gaan de kinderen vaak met mij mee op mijn wandellussen.
