Sam Altman neemt het op tegen Elon Musk deze week voor de rechter.
Terug op het OpenAI-hoofdkwartier heeft Altman misschien een verrassendere vijand: zijn financieel directeur.
De Wall Street Journal meldt dat OpenAI CFO Sarah Friar zich zorgen maakt dat OpenAI mogelijk niet genoeg geld heeft om de enorme computerkosten te dekken voorafgaand aan een geplande beursgang. Ze maakt zich ook zorgen over de timing van de beursintroductie, meldt de WSJ: “De afgelopen maanden heeft Friar ook bedenkingen geuit over de plannen van OpenAI om eind dit jaar naar de beurs te gaan, volgens mensen die bekend zijn met de zaak.”
Dat klinkt misschien bekend: eerder deze maand De informatie meldde dat Friar was uitgesloten van een aantal belangrijke vergaderingen en “eerder dit jaar aan een aantal collega’s had verteld dat ze niet geloofde dat het bedrijf klaar zou zijn om in 2026 naar de beurs te gaan.”
En in februari, The New York Times meldde dat “sommige leidinggevenden van OpenAI verrast waren toen The Wall Street Journal gemeld dat het bedrijf van plan was om al in december naar de beurs te gaan, zeiden twee mensen die bekend waren met de interne discussies van het bedrijf. Hun belangrijkste reden tot bezorgdheid was hun overtuiging dat het bedrijf er niet klaar voor was.”
OpenAI CFO Sarah Friar en CEO Sam Altman zijn het volgens verschillende rapporten niet altijd met elkaar eens. Het bedrijf vindt dat belachelijk. Bloomberg/Getty-afbeeldingen
Het Times-verhaal geeft niet aan wie de betrokken leidinggevenden zijn. Maar het zou mij niet verbazen als een van hen Friar was.
Om dit duidelijk te maken: OpenAI leiden via een gigantische IPO – waarschijnlijk tegen een waardering van meer dan $1 biljoen – is de kerntaak van de CFO van het bedrijf. Als zij en haar CEO niet op één lijn zitten – en zo ver uit elkaar liggen dat verslaggevers erover blijven horen – wordt het werk veel moeilijker.
Eerder deze maand, toen ik het stuk van The Information opmerkte over een breuk tussen Friar en Altman (die toevallig kort daarvoor plaatsvond De New Yorker’s vernietigende profiel van Altman), stuurde OpenAI mij deze verklaring, toegeschreven aan hen beiden:
We zijn het er volledig over eens dat duurzame toegang tot computers de kern vormt van de strategie van OpenAI en een belangrijke onderscheidende factor is naarmate we opschalen. We zijn het afgelopen jaar allebei direct betrokken geweest bij elke daaruit voortvloeiende computerbeslissing. De ronde van $122 miljard vergrendelt het vermogen om computers op agressieve wijze op te schalen en positioneert ons om de kerninfrastructuurlaag voor AI te worden, waardoor dat voordeel wordt vertaald in duurzaam leiderschap op het gebied van onderzoek en producten, en het mogelijk wordt gemaakt voor mensen over de hele wereld en bedrijven, groot en klein, om gewoon dingen te bouwen.
Dinsdag stuurde het bedrijf mij deze verklaring, ook toegeschreven aan het paar, als reactie op het WSJ-verhaal: “Dit is belachelijk. We zijn er volledig op gericht om zoveel mogelijk rekenkracht te kopen als we kunnen en er elke dag samen hard aan te werken.“
Is het mogelijk dat meerdere verkooppunten dit verkeerd begrijpen? Dat Friar en Altman echt op één lijn liggen, en dat alle verhalen die je anders hoort slechts het onvermijdelijke bijproduct zijn van een jong, groot en snelgroeiend bedrijf dat de toekomst tegemoet gaat? Zou kunnen!
En doet het Echt maakt het uit of er achter de schermen dingen gebeuren voorafgaand aan een beursintroductie? Investeerders zouden immers het verhaal kopen van wat OpenAI zou kunnen zijn, en niet wat het op dit moment is.
En als u echt gul wilt zijn, kunt u erop wijzen dat u zelfs uw beursintroductie kunt verpesten en dat het niemand iets kan schelen als uw bedrijf uiteindelijk slaagt. Daarom herinner je je dat waarschijnlijk niet meer De beursgang van Facebook in 2012 werd als een schandalige ramp beschouwd destijds.
Dat alles gezegd hebbende: als ik me klaar zou maken om binnen een paar maanden een beursintroductie van een biljoen dollar te lanceren, zou ik er zeker van willen zijn dat mijn belangrijkste leidinggevenden achter mijn plan stonden. En als dat niet het geval was, zou ik ze zeker vragen erover te zwijgen.
