Op zaterdagavond, net na 20.30 uur, barst er chaos los in de balzaal van het Hilton Hotel in Washington, en een golf van angst raast door de kamer. Ik zit aan een van de ongeveer 200 tafels als ik plotseling doffe, ploffende geluiden door de luide muziek heen hoor snijden.
Amper een seconde later beginnen mensen zichzelf op de grond te werpen – eerst in het midden van de kamer, vlakbij het podium, en dan overal. Ik hoor iemand iets roepen als ‘Schieten’ of ‘Schoten afgevuurd’.
Ik laat me ook vallen, hurkend, mijn ogen op het podium gericht. President Donald Trump, die slechts enkele minuten eerder was gearriveerd, wordt met spoed weggevoerd. Van achter het gordijn komen zwaarbewapende officieren tevoorschijn, die hun wapens op de menigte richten. Agenten van de geheime dienst rennen door de balzaal en springen over tafels en stoelen. Glas breekt. Hooggeplaatste politici worden in veiligheid gebracht en de kamer uit geleid.
Het voelt als een film, maar dit is geen Hollywood. Dit is de realiteit: het verhaal Diner voor correspondenten van het Witte Huiswaar Trump voor het eerst als president aanwezig was, veranderde plotseling in het toneel van een misdaad.
Was Trump het doelwit? Het zou niet de eerste keer zijn. De gedachte flitst in die seconden door mijn hoofd. Ik denk aan wapengeweld in de Verenigde Staten (ik ben hier pas 8 maanden geleden naartoe verhuisd). Er wordt voortdurend en overal geschoten – dus waarom niet hier, tijdens het Trump-diner? Ik ben geschokt, maar niet verrast.
Er is geen ‘alles duidelijk’, maar na een paar minuten komen de mensen langzaam weer op de been. Op de een of andere manier moeten de zaken doorgaan. Telefoons komen tevoorschijn; mensen filmen, sms’en, proberen te begrijpen wat er net is gebeurd. Het blijft volkomen onduidelijk wat er is gebeurd; slechts één ding is zeker: niemand mag de balzaal verlaten.
Wanneer het woord dat verspreidt een “schutter” is aangehouden in de lobby voel ik een gevoel van opluchting. Twee keer volgt er een mededeling dat het evenement binnenkort weer wordt hervat. Maar dat gebeurt nooit. Trump zelf nodigt de pers uit in het Witte Huis voor een briefing; het diner is voorbij. Gasten worden verzocht het hotel te verlaten.
Op weg naar buiten denk ik aan de veiligheidsmaatregelen – of het gebrek daaraan – die mij de hele avond verrassend laks hadden gevonden, gezien de aanwezigheid van Trump, vice-president JD Vance en verschillende kabinetsleden.
Een paar uur eerder was het verkeer buiten het Hilton tot stilstand gekomen, en ik was ongeveer 500 meter verderop uit mijn taxi gesprongen en de rest te voet gelopen.
Direct buiten het hotel staan schreeuwende tegenstanders van Trump, van wie sommigen dinergasten lastigvielen en beledigden. Het enige dat nodig was om toegang te krijgen tot het pand – en het hotel – was het tonen van een screenshot van een uitnodiging terwijl hij langskwam. Alleen degenen die de balzaal op een lager niveau binnengingen, moesten door een metaaldetector. Het is niet nodig om een jas uit te doen. Geen aanvraag voor paspoort of ID. Ooit slaagden zelfs activisten erin de rode loper op te glippen om tegen Trump te protesteren.
Is dat voldoende beveiliging voor zo’n spraakmakend evenement? Ik durf niet een definitief oordeel uit te spreken, maar één ding weet ik zeker: er zal over gedebatteerd worden.
Tim Röhn is senior redacteur bij het moederbedrijf van Business Insider, Axel Springer.
