ATHENE, Griekenland — De voortdurende druk van de Europese Unie om haar eigen defensieve capaciteiten te versterken is niet bedoeld om een alternatief voor de NAVO-alliantie voort te brengen, maar om antwoord te geven op een al lang bestaande Amerikaanse oproep aan het continent om de leiding te nemen over zijn eigen veiligheid, zei de Franse president zaterdag.
Emmanuel Macron zei dat Europa niet mag optreden om de NAVO, die het continent met zijn Amerikaanse bondgenoot verbindt, te verzwakken. In plaats daarvan komen de Europeanen nu in actie om tegemoet te komen aan de eis van Washington die de afgelopen tien jaar “soms aardig, soms minder goed” is gesteld om voor hun eigen veiligheid te zorgen.
“De les die we moeten trekken is: laten we niet langer afhankelijk zijn”, zei Macron na gesprekken met de Griekse premier Kyriakos Mitsotakis. “Wij Europeanen moeten deze Europese pijler van de NAVO versterken, we moeten dit Europa van defensie versterken – niet tegen wie dan ook, niet als alternatief voor wat dan ook.”
Mitsotakis herhaalde de Franse president en zei dat de VS blij zouden moeten zijn dat de EU haar eigen zelfredzaamheid serieus neemt en meer investeert in haar eigen verdediging, en noemde de Amerikaanse eis om meer geld uit te geven ‘gerechtvaardigd’.
Na een informele reis naar Cyprus Top van de leiders van de Europese UnieMacron bezocht de Griekse hoofdstad om in 2021 een defensiepartnerschap tussen Frankrijk en Griekenland te hernieuwen, dat een clausule voor wederzijdse bijstand omvat in geval van een gewapende aanval tegen een van beide.
“Deze wederzijdse zekerheids- en bijstandsclausule is onschendbaar en staat niet ter discussie tussen ons”, zei Macron. “Er zijn dus geen vraagtekens, geen twijfels om te koesteren – en al onze potentiële, of echte, vijanden moeten daar heel duidelijk over zijn.”
De overeenkomst ter waarde van 3 miljard euro omvatte de aankoop van 24 Rafale-straaljagers en vier ultramoderne fregatten, waaronder de Kimon, die Macron en Mitsotakis zaterdag bezochten.
Griekenland, dat lange tijd problematische betrekkingen heeft gehad met zijn oostelijke buurland Turkije, heeft zijn militaire capaciteiten op de schop genomen, en een groot deel van zijn defensieaanbestedingen is afkomstig uit Frankrijk. Daartoe behoort het Franse MICA-luchtafweerraketsysteem dat kan worden gebruikt door vliegtuigen, landstrijdkrachten en oorlogsschepen.
Beide leiders begroetten de overeenkomst als een voorbeeld voor andere EU-partners om de concurrentiekracht van het 27 leden tellende blok te volgen en te vergroten. Mitsotakis moedigde de EU-leiders aan om ‘nationaal egoïsme’, dat een beschermend gordijn over hun binnenlandse industrie trekt, te laten vallen en verder te gaan met meer fusies om schaalvoordelen te realiseren.
Macron onderstreepte de noodzaak voor de Europese industrie om te innoveren en consumenten terug te winnen met betere, meer wenselijke producten die de defensiedoelstellingen van de EU zullen financieren.
“Wij Europeanen – de Frans-Griekse relatie is daar een goed voorbeeld van – moeten meer Europese producten kopen, meer Europese goederen produceren en meer innoveren binnen Europa”, zei hij.
Beide leiders verwezen naar artikel 42.7, het De eigen wederzijdse verdedigingsclausule van de EU, waarvan Macron zei dat het niet ‘slechts loze woorden’ waren. De Franse president wees op de haast van beide landen om mede-EU-lid Cyprus te helpen door begin maart oorlogsschepen daarheen te sturen nadat een Shahed-drone tijdens de oorlog met Iran een Britse basis op het eiland had getroffen.
De Franse president waarschuwde voor het zaaien van paniek door te praten over brandstoftekorten als gevolg van de ramp afsluiting van de Straat van Hormuz waaruit ongeveer een vijfde van de olie- en gasproductie in de wereld stroomt. Hij zei dat de brandstoftoevoer “onder controle” blijft en dat hij geen tekorten voorziet.
Hij zei dat Europa gefocust blijft op het helpen heropenen van de Straat van Hormuz, hoewel hij erkende dat het enige tijd zal duren voordat de situatie weer normaal is.
Mitsotakis zei dat Griekenland, als mondiale scheepvaartmacht, wil dat elke diplomatieke oplossing een “niet-onderhandelbare” clausule bevat voor de volledige en ongehinderde vrijheid van navigatie door de zeestraat, zonder tol te eisen van schepen, zoals het geval was vóór het begin van de oorlog met Iran.
