Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Wat doen Een klassiek horrorverhaal, De ConferentieEn Zuurstof allemaal gemeen? Het zijn allemaal internationaal geproduceerde, niet-Engelstalige Netflix Originals waarvan ik wou dat meer mensen ervan op de hoogte waren. Luister, ik weet dat Engelse dubs niet de juiste emotie hebben, en ondertitels lijken misschien een hele klus, maar dat geldt ook voor het kijken naar enkele Amerikaanse Netflix Originals, zoals Tijdsbesparingwat in feite een reclamespot van 92 minuten is voor Olive Garden en Butterfingers, vermomd als een tienerhorrorfilm.
Zuurstofeen van de beste sciencefictionfilms die ik in lange tijd heb gezien, mag dan een Franstalige film zijn, maar je wordt zo meegezogen in het kale verhaal en de claustrofobische setting dat je niet eens beseft dat je de dialoog van het scherm leest, wat je dwingt goed op te letten, waardoor het onmogelijk wordt om te ontsnappen aan de ongemakkelijke sfeer die het publiek oplegt.
Overal een ongemakkelijke ervaring
Als iemand die zin heeft in de meest bloederige horrorfilms, Zuurstof Ik heb me in de steek gelaten omdat ik claustrofobisch ben, en het toevoegen van het enorme niets van de diepe ruimte aan de vergelijking maakt het verhaal des te angstaanjagender omdat er geen gemaskerde antagonist of diepe staatssamenzwering is waar de kijker kennis mee maakt – we hebben eenvoudigweg te maken met een alleenstaande vrouw met haar gedachten, en de zeer intelligente AI-levensvorm die haar in veiligheid probeert te brengen.
Zoals de titel suggereert, is dit de voornaamste bron van conflicten in Zuurstof is in feite een gebrek aan zuurstof. Wanneer een vrouw die bekend staat als Liz (Melanie Laurent) wakker wordt in krimpfolie in een kleine medische capsule op een geheime locatie, wordt ze onmiddellijk hysterisch omdat het enige dat ze weet is dat ze ongeveer 90 minuten zuurstof heeft om erachter te komen wie ze is, waar ze is, aan wat voor ziek experiment ze wordt onderworpen en wie er achter dat experiment zit. Liz heeft toegang tot een supercomputer genaamd MILO (Medical Interface Liaison Officer) en bladert door enorme databases in haar pogingen om te onthouden wie ze is en hoe lang ze opgesloten heeft gezeten.
Gebruik makend van de beperkte middelen die zij tot haar beschikking heeft Zuurstofontdekt Liz langzaam maar zeker de oorsprong van de capsule, maar wordt bij elke stap misleid wanneer ze MILO gebruikt om contact op te nemen met de autoriteiten, of met een andere buitenstaander die mogelijk informatie over haar situatie heeft.
Shit
Liz verliest haar zelfgevoel terwijl oude herinneringen aan haar ziekelijke echtgenoot Leo (Malik Zidi) haar hoofd beginnen te vullen en stelt haar vertrouwen in MILO, die niet noodzakelijkerwijs een kwade kracht is, maar duidelijk de opdracht heeft gekregen om de waarheid over haar situatie niet volledig te onthullen. Liz moet kiezen tussen zichzelf weer in hyperslaap brengen en het risico lopen zonder zuurstof te komen te zitten, of te stikken terwijl ze op zoek is naar antwoorden. Liz moet in haar gedesoriënteerde toestand snel nadenken terwijl ze wacht tot de autoriteiten haar redden, maar ze heeft geen dwingende reden om te geloven dat er binnenkort hulp komt. Liz wordt geconfronteerd met haar eigen sterfelijkheid terwijl een letterlijke zuurstofklok recht voor haar neus tikt en probeert zich wanhopig te herinneren wie ze is. waar dat is ze, en of ze vrijwillig of tegen haar wil wordt opgesloten.
Een krachtig solo-optreden
Melanie Laurent heeft van mij alle respect van de wereld vanwege het filmen Zuurstof Het kan in geen enkel opzicht een prettige ervaring zijn geweest. Zeker, de capsule waarin ze zich bevindt, die waarschijnlijk niet groter is dan een badkuip, is waarschijnlijk ruimer dan ik vanuit productieoogpunt denk, maar het is nog steeds een enorm claustrofobische omgeving die me des te ongeruster maakte toen ik besefte dat er waarschijnlijk camera- en bemanningsleden ter plaatse moesten zijn om te maken Zuurstof mogelijk.
Afgezien van de technische details buiten het theater op het scherm, Laurents oprechte weergave van angst en angst isolatieDoor de veroorzaakte verwarring zul je je in het zweet werken als je beseft dat ze alleen is en geen reden heeft om alles te vertrouwen wat haar wordt verteld terwijl ze door enorme databases zoekt naar haar oorsprongsverhaal.
Zuurstof laat je niet wegkijken
Om het bot te zeggen: Zuurstof deed mijn huid kruipen, maar het gevoel van urgentie weerhield me ervan om weg te kijken vanwege hoe goed het geacteerd is, wat lovenswaardig is als je bedenkt dat we het hebben over een eenzame vrouw die praat met een lichaamloze, kunstmatig intelligente stem in zo’n beperkte setting.
Als je klaar bent om jezelf uit te dagen met een van de beste Netflix Original-sci-flicks die momenteel op het platform te vinden zijn, raad ik je ten zeerste aan om te kijken Zuurstof in een grote, open ruimte, want als je dat niet doet, voel je je net zo opgesloten en hopeloos als Liz.
