Illustrator Daniele Castellano’s levendige tekeningen zijn veel dingen: griezelig, hypergedetailleerd, fantastisch en nooit saai. Met beelden gebaseerd op de mysteries van het geheugen, psychologie en ‘lichamelijke gewaarwordingen’ houdt Daniele zich vaak bezig met mythologie, waarbij hij put uit symboliek uit droomwerelden en de dubbelzinnige, zenuwslopende verhalen die daarin verborgen liggen. Soms beeldt Daniele klassieke beelden af die we allemaal in horrorfilms hebben gezien: sinistere, gloeiende ogen die onder het bed vandaan gluren, etherische geesten in het bos, de vloeken die tot bijgeloof inspireren – en andere keren wordt Daniele direct geïnspireerd door zachtere vormen van fantasie, vooral het drakengenre.
Het is als een hele nieuwe serie Eragonwaar elke draak zijn eigen visuele persoonlijkheid heeft en op de een of andere manier, in een tekengenre dat schijnbaar elk type draak omvat dat ooit is bedacht, vindt Daniele nieuw terrein. In Ouderling in het bosEen wijnkleurige draak ligt bijvoorbeeld opgerold achter een paar herfstbladeren. Het is niet angstaanjagend, maar maakt deel uit van wat Daniele’s magische werelden dicht bij de onze doet voelen. Geïnspireerd door de geïllustreerde boeken van Edward Gorey, Chris Van Allsburg, Guy Billout en Luigi Serafini, de auteur van de Codex SeraphinianusKanaliseert Daniele de ‘fantasierijke vrijheid en enigmatische logica’ die je in hun werken aantreft, in zijn eigen werk.
Door een dialoog tussen observaties en ‘innerlijke beelden’ construeert Daniele visuele ruimtes die zich bevinden tussen het oude en ergens ‘buiten de tijd’ – en creëert daarbij werk dat er tegelijkertijd uitziet als een weemoedig kinderboek en iets dat nog steeds rillingen over de rug van de gemiddelde, zij het bijgelovige, volwassene kan bezorgen.
