James Wood uit Perth, Australië, is een schaduw van zijn vroegere zelf, een man die ooit een zelfverzekerde en extraverte ondernemer was die van golfen, fietsen en koken hield
Een vader ging naar het ziekenhuis voor een operatie – maar kwam uit met een permanent hersenletsel.
James Wood moest geopereerd worden toen stolsels in zijn longen ervoor zorgden dat zijn hart groter werd, waarna hij dagenlang op de intensive care lag en zijn toestand verslechterde. De operatie was complex, maar door complicaties kon James geen oogcontact met anderen houden, moeite hebben om de hand van zijn vrouw Nina te knijpen en moeite hebben om voedsel door te slikken.
Zijn gedrag werd ook thuis grillig toen James het ziekenhuis mocht verlaten. De ondernemer raakte in de war en gedesoriënteerd, noemde familieleden de verkeerde namen en stuurde sms-berichten bestaande uit door elkaar gegooide letters die nergens op sloegen.
En nu, twee jaar na de operatie, heeft James eindelijk een diagnose; Perioperatief hypoxisch ischemisch vasculair parkinsonisme, een zeldzame aandoening die zijn hersenfunctie permanent heeft aangetast. Nina is de enige verzorger van James geworden, ondanks haar eigen strijd tegen schildklierkanker.
LEES MEER: ‘Mijn broer was bang om te sterven na de strijd tegen darmkanker – ik voel me zo verraden’LEES MEER: ‘Er werd mij verteld dat ik een jonge, emotionele vrouw was – maar de waarheid was alarmerend’
James’ dochter Keara, 20, zei: “Er was zoveel pleitbezorging voor nodig om zijn huidige diagnose te krijgen… Ze wijten zijn stemmingswisselingen, gedragsproblemen en alles wat we ter sprake brachten aan depressie. Maar het was geen depressie, het was hersenletsel.
“Hij kan niet goed eten of duidelijk praten, hij is alles kwijt. Het feit dat een hersenletsel (aanvankelijk) verkeerd werd gediagnosticeerd als depressie, nadat we zeiden dat het niet goed voelde, was erg moeilijk te accepteren, vooral als we wisten dat er iets ernstigers werd gemist.”
James, afkomstig uit Perth, Australiëhield ooit van golfen, fietsen en koken, maar heeft nu moeite met lopen, duidelijk spreken en veilig slikken. Het contrast van de vader tussen een gezonde man en ernstige achteruitgang gebeurde snel, waardoor Keara en haar oudere zus Saffron, 22, zich zorgen maakten.
Maar Keara, die momenteel een dubbele bachelor in Criminologie en Psychologie studeert, zegt dat ze niet op een goede manier afscheid heeft kunnen nemen van de vader die ze ooit kende – en dit is een van de pijnlijkste delen van de ervaring geweest. Ze voegde eraan toe: “Ik heb geen afscheid kunnen nemen van de vader die ik kende. Het voelt alsof een deel van hem van ons is afgenomen.”
James moest in 2024, ongeveer een jaar na het ziekenhuisbezoek, stoppen met werken. Sindsdien is hij gevallen, is hij afgevallen en heeft hij moeite met de dagelijkse basisfuncties. De familie zegt dat er nog steeds enkele stolsels aanwezig zijn, wat de complexiteit van zijn toestand onderstreept.
Keara heeft nu een GoFundMe gelanceerd om haar familie te ondersteunen, de kankerbehandeling van haar moeder te financieren en de zorg van haar vader te dekken.
“Dit gaat erom mijn moeder de kans te geven om te stoppen. Als mensen kunnen doneren, zou dat alles betekenen. En zo niet, dan helpt het delen van ons verhaal meer dan mensen beseffen”, vervolgde Keara.
