Vrachtschepen in de Golf, vlakbij de Straat van Hormuz, gezien vanuit het noorden van Ras al-Khaimah, vlakbij de grens met het Musandam-bestuur van Oman, te midden van het Amerikaans-Israëlische conflict met Iran, in de Verenigde Arabische Emiraten, 11 maart 2026.
Stringer | Reuters
Vijftig dagen na het begin van de Amerikaans-Israëlische oorlog met Iran escaleerden de spanningen opnieuw nadat botsingen in de Golf de verstoringen van de scheepvaart verlengden en twijfel deden rijzen over een fragiel staakt-het-vuren dat deze week zou aflopen.
Na een tumultueus weekend zei de Amerikaanse president Donald Trump dat Amerikaanse en Iraanse onderhandelaars maandag de gesprekken in Islamabad, Pakistan zouden hervatten, maar woordvoerder Esmaeil Baqaei van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat er “voorlopig geen plan is voor een tweede onderhandelingsronde met de VS”, aldus Reuters. Het staakt-het-vuren van twee weken is loopt dinsdag af.
Vrijdag verklaarde Iran de Straat van Hormuz volledig open voor commercieel verkeer Prijzen voor ruwe olie kelderen met meer dan 10%. Zaterdag werd de hoop op een volledig geopende slagader snel vervlogen toen Teheran de controle over het knelpunt terugkreeg, nadat Troef weigerde een einde te maken aan de Amerikaanse zeeblokkade van Iraanse havens.
Na een korte ophaalpoging tijdens transitpogingen op zaterdag, scheepvaartverkeer in de Golf vastgelopen nogmaals, met schepen onder vuur komen te liggen halverwege de passage en gedwongen worden zich terug te trekken.
Zondag heeft de Amerikaanse marine een Iraans containerschip in de Golf van Oman beschoten en in beslag genomen. Trump noemde de acties van Iran dit weekend een “totale schending” van de wapenstilstand en hernieuwde de dreigementen om Iraanse energiecentrales en bruggen aan te vallen als Teheran een deal weigert.
Voor de markten was het een herinnering aan de kwetsbaarheid van het twee weken durende staakt-het-vuren, en een overeenkomst die een duurzaam einde aan de oorlog zou kunnen brengen is nog lang niet rond.
Amerikaanse aandelenfutures daalden op maandag terwijl De prijs van ruwe olie schoot omhoog terwijl de VS en Iran op de rand van een nieuw conflict balanceerden. West-Texas Intermediate futures steeg maandag na middernacht met meer dan 6% naar $89 per vat en de internationale benchmark Brent steeg met 5,6% naar $95,50 per vat.
“We hadden zaterdag de meest gewelddadige dag in de zeestraat sinds het begin van deze crisis, en de zaken lijken er niet beter op te worden”, zegt Rory Johnston, oprichter van Commodity Context.
“Terwijl we deze uitverkoop blijven krijgen en het lijkt alsof we eindelijk dat voetbal gaan krijgen – trekt Lucy het weg – en zijn we terug bij waar we begonnen,” vertelde Johnston aan CNBC’s “Squawk Box Azië” op maandag.
“De zeestraat stroomt nog steeds niet en de productie van 13 miljoen vaten per dag blijft stil liggen. We verliezen het elke dag dat dit doorgaat”, zegt Johnston, die ook docent is aan de Munk School of Global Affairs and Public Policy van de Universiteit van Toronto.
Het beste realistische resultaat
Veel zal afhangen van de vraag of de VS en Iran elkaar later deze week zullen ontmoeten voor een tweede ronde van vredesonderhandelingen in Pakistan, aangezien het staakt-het-vuren van kracht is. loopt dinsdag af.
Teheran had eerder de ‘buitensporige eisen, onrealistische verwachtingen, voortdurende verschuivingen in standpunten’ en de aanhoudende blokkade van Washington genoemd. een schending van het staakt-het-vuren.
De eerste ronde van de gesprekken tussen de VS en Iran op 12 april tussen vicepresident JD Vance en de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi slaagde er niet in om tot een akkoord te komen. Washington heeft naar verluidt een Twintig jaar pauze over Iraans uranium verrijking, een verzoek dat de Iraanse leiders verwierpen en aandrongen op vijf jaar.
Totdat en tenzij het Amerikaanse onderhandelingsteam zich ontdoet van de misvatting dat militaire overwinning gelijk staat aan strategische dominantie, zullen we niet tot een oplossing komen.
Alan Eyre
Distinguished Diplomatic Fellow aan het Midden-Oosten Instituut
De onderliggende verschillen tussen Washington en Teheran gaan dieper dan de huidige impasse, zegt Alan Eyre, een vooraanstaand diplomatiek lid van het Middle East Institute en voormalig lid van het Amerikaanse team dat onderhandelde over de nucleaire deal met Iran uit 2015.
“De Amerikaanse kant is niet per se gefocust op onderhandelingen. Waar ze op hebben gewacht is de Iraanse capitulatie,” zei Eyre. “Tot en tenzij het Amerikaanse onderhandelingsteam zich ontdoet van de misvatting dat militaire overwinning gelijk staat aan strategische dominantie, zullen we niet tot een oplossing komen.”
Eyre waarschuwt dat de laatste brandhaarden het risico inhouden dat het conflict op korte termijn een stapje hogerop komt. “Er is hier sprake van een escalerende neiging waarbij beide partijen kunnen escaleren en weer in een schietoorlog terecht kunnen komen, wat niemand wil.”
Hoewel een productieve onderhandelingsronde in Islamabad een mogelijkheid blijft, is het “helaas waarschijnlijker dat het de andere kant op gaat – een hervatting van de vijandelijkheden”, voegde Eyre eraan toe.
Gok met hoge inzet
De economische kosten van het conflict lopen op nu de Straat van Hormuz – die normaal gesproken ongeveer een vijfde van de mondiale olievoorraad vervoert – al bijna twee maanden effectief gesloten is.
“De crisis is er een van verloren tijd en verloren productie”, zei Johnston, die de verstoringen van de aanvoer van ongeveer 13 miljoen vaten ruwe olie, condensaten en aardgasvloeistoffen per dag schatte.
“Dat cumulatieve effect heeft al meer dan een half miljard vaten overschreden”, zei hij, waarbij hij waarschuwde dat zelfs een aanstaande dealaankondiging de schade niet onmiddellijk zou ongedaan maken.
Zelfs als er een akkoord wordt bereikt, waarschuwen deskundigen dat dit mogelijk is maanden duren om het aanbod dat tijdens de afgelopen weken van sluitingen verloren is gegaan, terug te winnen, waardoor de olieprijzen langer hoog blijven.
“Als we de zeestraat daadwerkelijk open zouden krijgen, zouden we waarschijnlijk nog eens $10 tot $20 per vat onmiddellijk zien verdwijnen vanwege het speculatieve ‘hot money’. Maar aan het eind van de dag zouden we op de eerste dag dumpen en onszelf dan weer hoger krabbelen – waarschijnlijk in de $80 en $90 – om de aanhoudende (olie)schaarste te weerspiegelen.”
De prijzen voor ruwe olie zijn sinds het uitbreken van de oorlog met meer dan 30% gestegen, waarbij Brent voor het eerst in ongeveer vier jaar voor het eerst in ongeveer vier jaar de $110 per vat heeft overschreden, voordat de hoop op een doorbraak is afgenomen.
Volgens gegevens van Kpler zijn ruim 500 miljoen vaten ruwe olie en condensaat uit de mondiale markt verdwenen – de grootste verstoring van de energievoorziening in de moderne geschiedenis.
Ondanks de ernst van de energieverstoring blijven de VS De aandelenmarkten zijn grotendeels veerkrachtig geblevenomdat investeerders het conflict afwezen als een bliep die relatief snel zal worden opgelost.
Vishnu Varathan, hoofd macro-onderzoek bij Mizuho Bank, waarschuwde echter dat het optimisme voorbarig zou kunnen zijn. “We kunnen niet voortijdig euforisch worden over een ondertekende deal, omdat de aanhoudende negatieve gevolgen ervoor zorgen dat we hier niet snel uit komen.”
Het Internationaal Monetair Fonds waarschuwde daar dinsdag voor De mondiale groei zal onvermijdelijk een klap krijgen zelfs als het staakt-het-vuren stand houdt, waarbij de onzekerheid over de Straat van Hormuz wordt aangevoerd als een aanhoudende belemmering, die de energiekosten en de inflatie opdrijft.
“Het is duidelijk dat we niet teruggaan naar het Goudlokje-scenario”, zegt Brian Arcese, portefeuillemanager bij Foord Asset Management, verwijzend naar een scenario van stabiele groei en lage inflatie. Hoe langer de Straat gesloten blijft, hoe groter het risico voor de wereldeconomie, zei hij, hoewel de werkelijke omvang van de schade ‘op dagelijkse en wekelijkse basis’ kan veranderen.
